โศกนาฏกรรมเรือใบซิดนีย์ถึงโฮบาร์ต ปี 1998

การแข่งขันเรือใบซิดนีย์ถึงโฮบาร์ต (Sydney to Hobart Yacht Race) ประจำปี 1998 เป็นการแข่งขันครั้งที่ 54 ของรายการ "blue water classic" ซึ่งจัดโดยสโมสรเรือใบเพื่อการท่องเที่ยวแห่งออสเตรเลีย (Cruising Yacht Club of Australia - CYCA) โดยมีจุดเริ่มต้นที่เมืองซิดนีย์ รัฐนิวเซาท์เวลส์ เหตุการณ์ในปีนี้ถูกบันทึกว่าเป็นครั้งที่เลวร้ายที่สุดในประวัติศาสตร์ของการแข่งขัน เนื่องจากมีผู้เสียชีวิต 6 ราย และเรือใบ 5 ลำจมลงท่ามกลางพายุที่รุนแรงเกินความคาดหมายในช่วงวันที่ 27–28 ธันวาคม

ภาพรวมของการแข่งขัน

การแข่งขันซิดนีย์ถึงโฮบาร์ตเป็นกิจกรรมประจำปีที่เริ่มต้นในวันบ็อกซิ่งเดย์ (26 ธันวาคม) จากซิดนีย์ มุ่งหน้าลงใต้ผ่านทะเลแทสแมน ช่องแคบบาส (Bass Strait) เข้าสู่สตอร์มเบย์ (Storm Bay) และขึ้นไปตามแม่น้ำเดอร์เวนต์ เพื่อเข้าเส้นชัยที่เมืองโฮบาร์ต รัฐแทสเมเนีย ระยะทางรวมประมาณ 630 ไมล์ทะเล (1,170 กิโลเมตร) ซึ่งได้รับการยอมรับว่าเป็นหนึ่งในการแข่งขันเรือใบที่ยากที่สุดในโลก

ในการแข่งขันปี 1998 มีเรือเข้าร่วมทั้งหมด 115 ลำ เริ่มต้นออกตัวในเวลาเที่ยงวันของวันที่ 26 ธันวาคม โดยมีขนาดเรือตั้งแต่ลำใหญ่ที่สุดคือ Sayonara (ยาว 24.1 เมตร) ไปจนถึงลำเล็กที่สุดคือ Berrimilla (ยาว 10.1 เมตร)

ผลการแข่งขัน

• รางวัลชนะเลิศ (Line Honours): เรือ Sayonara ซึ่งเป็นเจ้าของและกัปตันโดย Larry Ellison และมี Lachlan Murdoch ร่วมทีมลูกเรือ เป็นผู้เข้าเส้นชัยเป็นลำแรก
• รางวัลชนะเลิศแบบแฮนดิแคป (Handicap): เรือ AFR Midnight Rambler ขนาด 35 ฟุต กัปตันโดย Ed Psaltis เป็นผู้ชนะ โดยเรือลำนี้สร้างสถิติเข้าสู่ช่องแคบบาสได้เร็วที่สุดเท่าที่เรือขนาดนี้เคยทำได้

อย่างไรก็ตาม จากเรือ 115 ลำที่เริ่มต้น มีเพียง 44 ลำที่สามารถเข้าเส้นชัยได้ ส่วนอีก 71 ลำต้องถอนตัวจากการแข่งขัน

วิกฤตพายุและการปฏิบัติการกู้ภัย

ในวันที่สองของการแข่งขัน (27 ธันวาคม) ฝูงเรือใบต้องเผชิญกับสภาพอากาศที่เลวร้ายอย่างรุนแรงนอกชายฝั่งตะวันออกเฉียงใต้ของออสเตรเลีย เกิดหย่อมความกดอากาศต่ำที่มีความเข้มข้นสูงผิดปกติ ส่งผลให้มีหิมะตกในช่วงกลางฤดูร้อนในบางพื้นที่ของออสเตรเลียตะวันออกเฉียงใต้

ระบบสภาพอากาศนี้ได้พัฒนาเป็นพายุรุนแรง โดยมีความเร็วลมต่อเนื่องมากกว่า 65 นอต (ประมาณ 118 กม./ชม.) และลมกระโชกแรงถึง 80 นอต พร้อมความสูงของคลื่นสูงสุดถึง 15 เมตร ส่งผลให้เรือ 7 ลำต้องถูกทิ้ง และ 5 ลำในจำนวนนั้นจมลง

การปฏิบัติการกู้ภัยครั้งนี้ถือเป็นภารกิจค้นหาและกู้ภัยในยามสงบที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยเกิดขึ้นในออสเตรเลีย โดยมีการระดมเครื่องบินทหารและพลเรือน 35 ลำ และเรือของกองทัพเรือออสเตรเลีย 27 ลำ เพื่อช่วยเหลือลูกเรือ 55 คนที่ต้องลอยคออยู่บนเรือชูชีพหรือแพชูชีพ

การสูญเสียชีวิต

มีนักเดินเรือ 6 รายที่เสียชีวิตจากเหตุการณ์นี้ ได้แก่:

• Phillip Charles Skeggs (เรือ Business Post Naiad) - จมน้ำเสียชีวิตเมื่อ 27 ธันวาคม 1998
• Bruce Raymond Guy (เรือ Business Post Naiad) - หัวใจวายเสียชีวิตเมื่อ 27 ธันวาคม 1998
• John Dean, James Lawler และ Michael Bannister (เรือ Winston Churchill) - จมน้ำเสียชีวิตเมื่อ 28 ธันวาคม 1998
• Glyn Charles (เรือ Sword of Orion) - จมน้ำเสียชีวิตเมื่อ 27 ธันวาคม 1998

ผลกระทบและการสอบสวน

รายงานของ CYCA

เมื่อวันที่ 1 มิถุนายน 1999 สโมสรเรือใบเพื่อการท่องเที่ยวแห่งออสเตรเลียได้เผยแพร่รายงานการตรวจสอบ ซึ่งนำไปสู่การเสนอแนะด้านความปลอดภัยจำนวนมาก และส่งผลให้เกิดการเปลี่ยนแปลงมาตรฐานความปลอดภัยสำหรับการแข่งขันซิดนีย์ถึงโฮบาร์ต รวมถึงการแข่งขันเรือใบในระดับสากล

การไต่สวนของชันสูพลิกศพ

การไต่สวนโดยผู้พิพากษาชันสูศพ John Abernethy ในรัฐนิวเซาท์เวลส์ ซึ่งประกาศผลเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม 2000 ได้วิพากษ์วิจารณ์การบริหารจัดการการแข่งขันของ CYCA อย่างรุนแรง โดยระบุว่าสโมสรได้ "ละทิ้งความรับผิดชอบในการจัดการแข่งขัน" และมองว่าทีมบริหารทำหน้าที่เป็นเพียง "ผู้สังเกตการณ์" มากกว่า "ผู้จัดการ" ในช่วงเวลาวิกฤต

นอกจากนี้ ผู้พิพากษายังวิพากษ์วิจารณ์สำนักงานอุตุนิยมวิทยา (Bureau of Meteorology) ที่ไม่พยายามแจ้งเตือนเจ้าหน้าที่จัดการแข่งขันเกี่ยวกับพยากรณ์อากาศที่เลวร้ายลงอย่างรวดเร็ว ทั้งที่เป็นเรื่องที่ทราบกันดีว่ามีการแข่งขันเรือใบเกิดขึ้น นอกจากนี้ยังสั่งให้สำนักงานอุตุนิยมวิทยาเพิ่มการระบุความเร็วลมกระโชกสูงสุดและความสูงของคลื่นลงในรายงานพยากรณ์อากาศด้วย

ผลจากการไต่สวนส่งผลให้ Phil Thompson ผู้อำนวยการการแข่งขันในขณะนั้น ต้องลาออกจากตำแหน่งในวันถัดมา