การบริหารจัดการทรัพย์สินในภาวะล้มละลาย (Administration in Law)
สรุปใจความสำคัญ
- Administration เป็นกลไกการกอบกู้กิจการ (Rescue Mechanism) เพื่อให้บริษัทที่ล้มละลายสามารถดำเนินธุรกิจต่อไปได้
- ผู้บริหารทรัพย์สิน (Administrator) ทำหน้าที่เป็น CEO ชั่วคราวเพื่อจัดการทรัพย์สินและหนี้สินในนามของเจ้าหนี้
- เป็นทางเลือกที่ใช้เพื่อหลีกเลี่ยงการชำระบัญชี (Liquidation) หรือการเลิกกิจการ
ในทางกฎหมาย การบริหารจัดการทรัพย์สินในภาวะล้มละลาย (Administration) คือกระบวนการภายใต้กฎหมายว่าด้วยการล้มละลายของหลายประเทศที่ใช้ระบบกฎหมายคอมมอนลอว์ (Common Law) ซึ่งมีลักษณะคล้ายคลึงกับการเป็นผู้รับมอบอำนาจจัดการทรัพย์สิน (Receivership) หรือการล้มละลาย (Bankruptcy) ในสหรัฐอเมริกา กระบวนการนี้ทำหน้าที่เป็นกลไกในการช่วยเหลือองค์กรที่ประสบปัญหาทางการเงิน (Insolvent entities) เพื่อให้ธุรกิจสามารถดำเนินกิจการต่อไปได้ในระหว่างการแก้ไขปัญหา
โดยทั่วไป การเข้าสู่กระบวนการ Administration จะเป็นทางเลือกแทนการชำระบัญชีเพื่อเลิกกิจการ (Liquidation) หรืออาจเป็นขั้นตอนก่อนหน้าที่จะนำไปสู่การชำระบัญชีหากการฟื้นฟูกิจการไม่ประสบความสำเร็จ กระบวนการนี้จะเริ่มต้นขึ้นเมื่อมีการออกคำสั่งบริหารจัดการทรัพย์สิน (Administration order)

บทบาทของผู้บริหารทรัพย์สิน (Administrator)
เมื่อบริษัทเข้าสู่กระบวนการบริหารจัดการทรัพย์สิน จะมีการแต่งตั้ง ผู้บริหารทรัพย์สิน (Administrator) ซึ่งบางครั้งเรียกว่าผู้รับมอบอำนาจจัดการและผู้จัดการ (Receiver and Manager) เพื่อทำหน้าที่เป็นประธานเจ้าหน้าที่บริหารชั่วคราว โดยมีหน้าที่ดูแลทรัพย์สินและภาระผูกพันของบริษัทในนามของเจ้าหนี้
ผู้บริหารทรัพย์สินมีอำนาจในการดำเนินงานหลายประการเพื่อกอบกู้กิจการ ดังนี้:
- การเพิ่มทุน (Recapitalization): จัดหาเงินทุนใหม่เพื่อให้ธุรกิจมีสภาพคล่องและดำเนินกิจการต่อไปได้
- การขายกิจการ (Sale of Business): ขายธุรกิจให้แก่เจ้าของรายใหม่ที่สามารถบริหารจัดการได้ดีกว่า
- การแยกส่วนธุรกิจ (Demerger): แยกส่วนธุรกิจที่ยังทำกำไรได้ออกไปขาย และปิดส่วนที่ขาดทุน
ในหลายประเทศมีการแบ่งประเภทการเข้าสู่กระบวนการเป็น 2 รูปแบบ คือ แบบสมัครใจ (Voluntary) ซึ่งตัดสินใจโดยคณะกรรมการบริษัท และ แบบไม่สมัครใจ (Involuntary) ซึ่งตัดสินใจโดยคำสั่งศาล
การนำไปใช้ในประเทศต่างๆ
ออสเตรเลีย
ในออสเตรเลีย ผู้บริหารภายนอก (External Administrator) หรือผู้เชี่ยวชาญด้านการล้มละลาย (Insolvency Practitioner) จะถูกแต่งตั้งให้เข้ามาควบคุมกิจการของบริษัทที่ล้มละลาย โดยอาจถูกแต่งตั้งโดยกรรมการบริษัท เจ้าหนี้ที่มีหลักประกัน หรือศาล
การบริหารจัดการแบบสมัครใจ (Voluntary Administration) คือการที่กรรมการบริษัทแต่งตั้งผู้บริหารภายนอกเพื่อตรวจสอบว่าสามารถป้องกันหรือชะลอการเลิกกิจการได้หรือไม่ หากพบว่ามีความเป็นไปได้ ผู้บริหารจะเสนอให้เข้าสู่ ข้อตกลงการจัดการบริษัท (Deed of Company Arrangement - DOCA) ซึ่งเป็นสัญญาผูกพันระหว่างธุรกิจและเจ้าหนี้ในการจัดการทรัพย์สินเพื่อให้เจ้าหนี้ได้รับชำระหนี้คืนมากกว่าการชำระบัญชีทันที
แคนาดา
แคนาดาใช้พระราชบัญญัติการล้มละลายและการล้มละลาย (Bankruptcy and Insolvency Act) สำหรับบุคคลธรรมดาและบริษัททั่วไป แต่สำหรับบริษัทที่มีหนี้สินมากกว่า 5 ล้านดอลลาร์แคนาดา จะใช้กฎหมาย Companies' Creditors Arrangement Act (CCAA) ซึ่งมีความยืดหยุ่นมากกว่าในการปรับโครงสร้างหนี้
สหราชอาณาจักร
ในสหราชอาณาจักร กระบวนการ Administration ถูกควบคุมโดยพระราชบัญญัติการล้มละลายปี 1986 (Insolvency Act 1986) และแก้ไขเพิ่มเติมโดย Enterprise Act 2002 โดยผู้บริหารทรัพย์สินสามารถถูกแต่งตั้งได้โดยผู้ถือสิทธิในหลักประกันลอย (Floating Charge), โดยบริษัทเอง หรือโดยกรรมการบริษัท โดยไม่ต้องยื่นคำร้องต่อศาลในบางกรณี
คำถามที่พบบ่อย
Administration แตกต่างจากการล้มละลาย (Bankruptcy) อย่างไร?
Administration เน้นที่การกอบกู้และฟื้นฟูกิจการเพื่อให้ธุรกิจดำเนินต่อไปได้ ในขณะที่การล้มละลายหรือการชำระบัญชี (Liquidation) มักเน้นที่การขายทรัพย์สินทั้งหมดเพื่อนำเงินมาจ่ายคืนเจ้าหนี้และปิดกิจการ
ใครคือผู้มีอำนาจแต่งตั้งผู้บริหารทรัพย์สิน (Administrator)?
ขึ้นอยู่กับกฎหมายของแต่ละประเทศ แต่โดยทั่วไปอาจเป็นคณะกรรมการบริษัท (แบบสมัครใจ), เจ้าหนี้ที่มีหลักประกัน หรือศาล (แบบไม่สมัครใจ)
เป้าหมายสูงสุดของกระบวนการ Administration คืออะไร?
เพื่อหาทางออกที่ดีที่สุดสำหรับเจ้าหนี้ ซึ่งอาจเป็นการฟื้นฟูกิจการให้กลับมาทำกำไรได้ หรือการขายกิจการให้ผู้ลงทุนรายใหม่ เพื่อให้เจ้าหนี้ได้รับชำระหนี้คืนมากกว่าการปิดกิจการทันที
