ทุ่งนาและทุ่งหญ้า ความหมายและประเภทของพื้นที่เกษตรกรรม

ในทางเกษตรกรรม ทุ่งนาหรือทุ่งหญ้า (Field) คือพื้นที่ดินที่ถูกจัดสรรไว้เพื่อวัตถุประสงค์ทางเกษตรกรรม เช่น การปลูกพืชผล หรือใช้เป็นพื้นที่ล้อมรั้วสำหรับเลี้ยงสัตว์ (Paddock) นอกจากนี้ยังรวมถึงพื้นที่ที่ปล่อยให้พักดิน (Fallow) หรือพื้นที่ที่สามารถเพาะปลูกได้ (Arable land) อีกด้วย

ขอบเขตของทุ่งนา (Field Border)

ฟาร์มหลายแห่งมีการจัดทำ ขอบเขตของทุ่งนา ซึ่งมักประกอบด้วยแถบพุ่มไม้และพืชพรรณธรรมชาติ เพื่อให้เป็นแหล่งอาหารและที่อยู่อาศัยสำหรับสัตว์ป่า ซึ่งช่วยเพิ่มความหลากหลายทางชีวภาพในพื้นที่ แต่ในบางกรณีอาจส่งผลให้ผลผลิตของพืชผลลดลงเล็กน้อย

ความหมายของ Paddock และการใช้งาน

ในภาษาอังกฤษแบบออสเตรเลียและนิวซีแลนด์ คำว่า Paddock มักถูกใช้เรียกทุ่งนาหรือทุ่งหญ้าทั่วไป โดยเฉพาะอย่างยิ่งหากใช้สำหรับเลี้ยงแกะหรือวัว หากมีการปล่อยสัตว์ให้เล็มหญ้า พื้นที่นั้นอาจถูกเรียกว่า run เช่น sheep run (ทุ่งเลี้ยงแกะ) หรือ cattle run (ทุ่งเลี้ยงวัว)

ระบบการเลี้ยงสัตว์แบบหมุนเวียน

ในทางสัตวบาล คำว่า Paddock ถูกใช้ในระบบที่แบ่งพื้นที่ทุ่งหญ้าออกเป็นส่วนเล็กๆ และให้สัตว์เล็มหญ้าในแต่ละส่วนสลับกันไปตามระยะเวลาที่กำหนด เช่น ระบบการหมุนเวียน 6 หรือ 11 ทุ่งหญ้า เพื่อให้หญ้ามีเวลาพักฟื้นตัว

โดยปกติแล้ว Paddock จะมีการล้อมรั้ว (มักเป็นรั้วลวด) และกำหนดขอบเขตด้วยแนวเขตธรรมชาติ หรือในบางกรณีอาจเป็น back paddock ซึ่งเป็นทุ่งหญ้าขนาดเล็กที่อยู่ห่างจากบ้านพักในฟาร์มและอาจมีคุณภาพดินที่ต่ำกว่า

การทำฟาร์มแบบเข้มข้นในอเมริกาเหนือ

ในรูปแบบการทำฟาร์มแบบเข้มข้นที่พัฒนาขึ้นในอเมริกาเหนือ Paddock คือการแบ่งพื้นที่ทุ่งหญ้าออกเป็นส่วนย่อยๆ (ประมาณ 1 เอเคอร์) โดยใช้รั้วไฟฟ้าชั่วคราว เพื่อให้สัตว์เล็มหญ้าอย่างเข้มข้นในหนึ่งวัน และปล่อยให้พื้นที่นั้นพักตัวเป็นเวลา 80 วันหรือมากกว่านั้น