สภาเคมีแห่งอเมริกา (American Chemistry Council)

สภาเคมีแห่งอเมริกา (American Chemistry Council หรือ ACC) เป็นสมาคมการค้าของบริษัทเคมีภัณฑ์ในสหรัฐอเมริกา มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่กรุงวอชิงตัน ดี.ซี. องค์กรนี้ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1872 ในชื่อ Manufacturing Chemists' Association ต่อมาในปี ค.ศ. 1978 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น Chemical Manufacturers' Association จนกระทั่งเปลี่ยนเป็นชื่อปัจจุบันในปี ค.ศ. 2000

บทบาทและกิจกรรมหลัก

พันธกิจของ ACC คือการส่งเสริมผลประโยชน์ของบริษัทในอุตสาหกรรมเคมี โดยเป็นตัวแทนให้กับบริษัทเคมีภัณฑ์ในสหรัฐฯ รวมถึงอุตสาหกรรมพลาสติกและคลอรีน ซึ่งครอบคลุมถึงหน่วยงานเดิมอย่างสภาพลาสติกแห่งอเมริกา (American Plastics Council), ศูนย์อุตสาหกรรมโพลียูรีเทน (Center for the Polyurethanes Industry) และสภาเคมีคลอรีน (Chlorine Chemistry Council)

โครงการ Responsible Care

ในปี ค.ศ. 1988 ACC ได้เริ่มดำเนินโครงการ Responsible Care ซึ่งเป็นโครงการริเริ่มด้านความปลอดภัยและสิ่งแวดล้อมที่บังคับให้สมาชิกทุกคนของ ACC ต้องเข้าร่วม ปัจจุบันโครงการนี้ได้รับการนำไปใช้ในกว่า 52 ประเทศทั่วโลก โดยมีการบริหารจัดการในระดับสากลผ่านสภาสมาคมเคมีระหว่างประเทศ (International Council of Chemical Associations)

การรณรงค์และกิจกรรมทางการเมือง

ACC มีคณะกรรมการดำเนินงานทางการเมือง (Political Action Committee) เพื่อสนับสนุนทางการเงินแก่สมาชิกสภาคองเกรสของสหรัฐฯ นอกจากนี้ ในปี ค.ศ. 2005 องค์กรได้ทุ่มงบประมาณ 35 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ในแคมเปญประชาสัมพันธ์ชื่อ "essential2" เพื่อปรับปรุงภาพลักษณ์ของอุตสาหกรรม โดยเน้นย้ำถึงความสำคัญของผลิตภัณฑ์เคมี โดยเฉพาะพลาสติก ในชีวิตประจำวัน และเปลี่ยนมาใช้คำว่า "เคมีแบบอเมริกัน" (American Chemistry) แทนคำว่า "อุตสาหกรรมเคมี"

ในเวลาต่อมา ACC ได้เปลี่ยนกลยุทธ์ไปสู่การล็อบบี้และผลักดันนโยบาย รวมถึงการดำเนินการทางกฎหมายเพื่อคัดค้านความพยายามของรัฐบาลกลางในการควบคุมการปล่อยก๊าซเรือนกระจกจากภาคอุตสาหกรรม

อิทธิพลต่อนโยบายรัฐบาล

ACC มีบทบาทสำคัญในการส่งบุคลากรเข้าไปดำรงตำแหน่งระดับสูงในหน่วยงานรัฐบาล โดยเฉพาะในรัฐบาลของโดนัลด์ ทรัมป์ เช่น แนนซี เบ็ค (Nancy Beck) และลินน์ แอน เดคเลวา (Lynn Ann Dekleva) ซึ่งดำรงตำแหน่งในสำนักงานปกป้องสิ่งแวดล้อม (EPA) โดยมีการผลักดันให้ลดการควบคุมสารเคมีที่นักวิทยาศาสตร์ของ EPA แสดงความกังวลด้านสุขภาพและสิ่งแวดล้อม เช่น การพยายามลดข้อจำกัดในการแบนแร่ใยหิน (asbestos) และเมทิลีนคลอไรด์ (methylene chloride) รวมถึงการแก้ไขกฎระเบียบเพื่อให้การติดตามสาร PFAS (สารเคมีชั่วกัลปาวสาน) ทำได้ยากขึ้น

ข้อวิพากษ์วิจารณ์

การกำกับดูแลตนเองและสิ่งแวดล้อม

โครงการ Responsible Care ถูกวิพากษ์วิจารณ์ว่าเป็นเพียงเครื่องมือที่ช่วยให้อุตสาหกรรมหลีกเลี่ยงการถูกควบคุมโดยรัฐบาล ผ่านการสร้างกฎระเบียบด้านความปลอดภัยและสิ่งแวดล้อมขึ้นมาเองเพื่อปรับปรุงภาพลักษณ์หลังเหตุการณ์ภัยพิบัติโภปาล (Bhopal disaster) ในปี ค.ศ. 1984

การศึกษาในปี ค.ศ. 2000 ระบุว่าโรงงานที่เข้าร่วมโครงการ Responsible Care มีการปรับปรุงประสิทธิภาพด้านสิ่งแวดล้อมช้ากว่าโรงงานที่ไม่ได้เข้าร่วม และการศึกษาในปี ค.ศ. 2013 พบว่าระหว่างปี ค.ศ. 1988 ถึง 2001 โรงงานที่เข้าร่วมโครงการนี้มีการปล่อยมลพิษที่มีความเป็นพิษสูงขึ้นเฉลี่ย 15.9% เมื่อเทียบกับโรงงานที่มีลักษณะใกล้เคียงกันที่ไม่ได้เข้าร่วมโครงการ

การคัดค้านกฎระเบียบด้านพลาสติก

ACC ได้คัดค้านการจำกัดการใช้ถุงพลาสติกในหลายพื้นที่ เช่น ในปี ค.ศ. 2008 ได้ทุ่มเงินประมาณ 1.4 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เพื่อคัดค้านการจัดเก็บค่าธรรมเนียมถุงพลาสติกในเมืองซีแอตเทิล ซึ่งประสบความสำเร็จในเบื้องต้น แต่ต่อมาในปี ค.ศ. 2012 เมืองซีแอตเทิลสามารถประกาศแบนถุงพลาสติกได้สำเร็จ

นอกจากนี้ ACC ยังคัดค้านร่างกฎหมายแบนถุงพลาสติกในรัฐแคลิฟอร์เนีย โดยอ้างว่ากฎหมายดังกล่าวจะทำให้ค่าใช้จ่ายในการซื้อของชำของชาวแคลิฟอร์เนียเพิ่มขึ้นถึง 1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ อย่างไรก็ตาม ในปี ค.ศ. 2016 ผู้มีสิทธิเลือกตั้งในรัฐแคลิฟอร์เนียได้ลงมติเห็นชอบให้มีการแบนถุงพลาสติกแบบใช้ครั้งเดียวทั่วทั้งรัฐ