Antiformalist Rayok บทเพลงเสียดสีการเมืองของโชสตาโกวิช

Antiformalist Rayok (ภาษารัสเซีย: Антиформалистический раёк) หรือที่รู้จักในชื่อ Learner's Manual เป็นผลงานประเภทรายอค (rayok) หรือคันตาตาเสียดสีสำหรับเสียงร้องสี่เสียง, คณะประสานเสียง และเปียโน ประพันธ์โดย ดมิทรี โชสตาโกวิช (Dmitri Shostakovich) โดยมีชื่อรองว่า "คู่มือสำหรับนักเรียน: การต่อสู้ระหว่างแนวทางสัจนิยมและแนวทางรูปแบบนิยมในดนตรี"

เนื้อหาและการเสียดสี

ผลงานชิ้นนี้เป็นการเสียดสีการประชุมที่เกิดขึ้นจาก กฤษฎีกาซดานอฟ (Zhdanov decree) ในปี 1948 และแคมเปญต่อต้านรูปแบบนิยม (anti-formalism) ในศิลปะของโซเวียต ซึ่งกดดันให้ศิลปินต้องสร้างงานในรูปแบบสัจนิยมสังคมนิยม (Socialist Realism)

การอ้างอิงและสัญลักษณ์ในบทเพลง

• คำพูดทางการเมือง: มีการนำคำพูดของ อันเดร ซดานอฟ จากการประชุมนักดนตรีที่มอสโกในปี 1948 และคำพูดของ ดมิทรี เชปิลอฟ จากการประชุมคีตกวีครั้งที่สองในปี 1957 มาใช้ในบทเนื้อร้อง
• ดนตรีพื้นเมือง: มีการอ้างอิงถึงเพลงพื้นเมืองจอร์เจีย "Suliko" (เพลงโปรดของโจเซฟ สตาลิน) รวมถึงเพลงรัสเซียยอดนิยมอย่าง "Kalinka" และ "Kamarinskaya"
• การล้อเลียน: มีการนำท่อนเพลงจากภาพยนตร์ของ Tikhon Chrennikov และโอเปเรตตาของ Robert Planquette มาใส่ไว้
• ลายเซ็นทางดนตรี: มีการใช้โน้ตชุด D–E♭–C–B ซึ่งเป็นโมโนแกรมส่วนตัวของโชสตาโกวิช (D–S–C–H ตามชื่อเยอรมัน) ปรากฏอยู่ในเพลงนี้ด้วย

ประวัติการเผยแพร่และการแสดง

Antiformalist Rayok ไม่เคยถูกแสดงต่อสาธารณะในช่วงชีวิตของโชสตาโกวิช แม้ว่าเขาจะวางแผนจะตีพิมพ์ในช่วงต้นทศวรรษ 1960 และกำหนดหมายเลข Opus 114 ให้ก็ตาม แต่เนื่องจากการแสดงซิมโฟนีหมายเลข 13 "Babi Yar" ในปี 1962 ซึ่งวิพากษ์วิจารณ์การต่อต้านชาวยิวในโซเวียตและสร้างความไม่พอใจอย่างมากต่อผู้นำพรรคคอมมิวนิสต์ ทำให้เขาตัดสินใจไม่ตีพิมพ์คันตาตาเสียดสีชิ้นนี้

ผลงานชิ้นนี้ได้รับการแสดงครั้งแรกในปี 1989 หรือ 14 ปีหลังจากที่คีตกวีเสียชีวิต โดยการแสดงครั้งแรกเกิดขึ้นที่ Kennedy Center ในวอชิงตัน ดี.ซี. นำโดย Mstislav Rostropovich และต่อมาได้แสดงในเวอร์ชันสมบูรณ์ที่หอประชุม Bolshoi Hall ของ Moscow Conservatory ในวันที่ 25 กันยายน 1989

เบื้องหลังการประพันธ์

มีข้อมูลที่ขัดแย้งกันเกี่ยวกับวันที่ประพันธ์ โดยบางแหล่งระบุว่าเริ่มเขียนในปี 1948 ปรับปรุงในปี 1957 และเขียนส่วนจบในช่วงปี 1965-1968 ขณะที่บางแหล่งระบุว่าเขียนทั้งหมดในปี 1957 โดยมีข้อถกเถียงว่าใครเป็นผู้เขียนเนื้อร้อง ระหว่างตัวโชสตาโกวิชเอง, เลฟ เลเบดินสกี หรือกวีเยฟเกนี ดอลมาตอฟสกี