รหัสพื้นที่โทรศัพท์ 620 ของรัฐแคนซัส

รหัสพื้นที่ 620 เป็นรหัสพื้นที่โทรศัพท์ในแผนการกำหนดหมายเลขโทรศัพท์ของอเมริกาเหนือ (North American Numbering Plan - NANP) ซึ่งครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ทางตอนใต้ของรัฐแคนซัส สหรัฐอเมริกา ยกเว้นเมืองวิชิตา (Wichita) และบริเวณโดยรอบ ซึ่งยังคงใช้รหัสพื้นที่ 316 ตามการแบ่งรหัสพื้นที่ในปี 2001

ประวัติความเป็นมา

เมื่อมีการจัดตั้งแผนการกำหนดหมายเลขโทรศัพท์ของอเมริกาเหนือครั้งแรกในปี 1947 รัฐแคนซัสถูกแบ่งออกเป็นสองพื้นที่รหัสโทรศัพท์ แม้ว่าจะมีประชากรไม่หนาแน่นมากนัก โดยในแผนเบื้องต้นแคนซัสได้รับรหัส 617 และ 618 แต่เมื่อแผนสุดท้ายถูกนำมาใช้ในเดือนตุลาคม 1947 พื้นที่ถูกแบ่งใหม่ โดยครึ่งทางตอนใต้ (รวมถึงวิชิตา, ดอดจ์ซิตี, เอ็มโพเรีย และการ์เดนซิตี) ได้รับรหัส 316 ส่วนครึ่งทางตอนเหนือ (รวมถึงแคนซัสซิตี, โทพีกา, ลอว์เรนซ์, ซาลินา และเฮย์ส) ได้รับรหัส 913

เส้นแบ่งระหว่างรหัส 316 และ 913 วิ่งจากทิศตะวันตกไปทิศตะวันออก โดยติดตามเส้นทางของทางหลวง K-4 และ K-96 โดยมีการหักลงตามทางหลวงระหว่างรัฐ I-135 ในเขตแมคเฟอร์สัน (McPherson County) และมุ่งหน้าไปทางตะวันออกจนถึงทางตอนเหนือของเมืองเอ็มโพเรียในเขตไลออน (Lyon County) ก่อนจะสิ้นสุดที่พรมแดนรัฐมิสซูรี

การแยกตัวของรหัส 620

ในวันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2001 พื้นที่รหัส 316 ทางตอนใต้ถูกแบ่งออก โดยจำกัดให้รหัส 316 ใช้เฉพาะในเขตมหานครวิชิตาเท่านั้น ส่วนพื้นที่ที่เหลือทั้งหมดถูกเปลี่ยนเป็นรหัสพื้นที่ 620

การแบ่งครั้งนี้ทำให้รหัส 620 ครอบคลุมพื้นที่ทางตอนใต้ของรัฐตั้งแต่พรมแดนรัฐโคโลราโดทางทิศตะวันตกไปจนถึงพรมแดนรัฐมิสซูรีทางทิศตะวันออก และล้อมรอบรหัส 316 ที่ให้บริการเฉพาะเมืองวิชิตาและชานเมืองชั้นใน ทำให้รหัสคู่นี้มีลักษณะเป็น "รหัสพื้นที่รูปโดนัท" (doughnut area codes) โดยมีการอนุญาตให้ใช้การโทรแบบ Permissive Dialing ของรหัส 316 ทั่วแคนซัสตอนใต้จนถึงวันที่ 3 พฤศจิกายน 2001

สาเหตุหลักของการสร้างรหัส 620 คือการเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วของโทรศัพท์เคลื่อนที่ในเขตวิชิตา เนื่องจากหมายเลขส่วนใหญ่ของรหัส 316 เดิมกระจุกตัวอยู่ในวิชิตา รหัส 620 จึงกลายเป็นหนึ่งในรหัสพื้นที่ที่มีประชากรเบาบางที่สุดในสหรัฐอเมริกา จากการคาดการณ์ในปี 2024 คาดว่าแคนซัสตอนใต้จะไม่จำเป็นต้องมีรหัสพื้นที่ใหม่จนถึงประมาณปี 2029

พื้นที่ให้บริการและขอบเขต

เมืองสำคัญที่อยู่ในพื้นที่รหัส 620 ได้แก่:

• ดอดจ์ซิตี (Dodge City)
• การ์เดนซิตี (Garden City)
• ฮัตชินสัน (Hutchinson)
• เอ็มโพเรีย (Emporia
• อาร์คันซัสซิตี (Arkansas City)
• คอฟฟีวิลล์ (Coffeyville)
• ชานูต (Chanute)
• ฟอร์ตสกอตต์ (Fort Scott)
• เกรตเบนด์ (Great Bend)
• ลิเบอรัล (Liberal)
• แมคเฟอร์สัน (McPherson)
• นิวตัน (Newton)
• พิตต์สเบิร์ก (Pittsburg)

ขอบเขตทางภูมิศาสตร์

เส้นแบ่งระหว่างรหัสพื้นที่ 620 และ 785 วิ่งจากตะวันตกไปตะวันออกตามทางหลวง K-4 และ K-96 โดยหักลงตาม I-135 ในเขตแมคเฟอร์สัน และมุ่งหน้าไปทางตะวันออกจนถึงทางตอนเหนือของเอ็มโพเรียในเขตไลออน ซึ่งเป็นจุดที่รหัสพื้นที่ 620, 785 และ 913 มาบรรจบกัน

สำหรับเขตเซดจ์วิก (Sedgwick County) ทั้งหมด รวมถึงบางส่วนของเขตบัตเลอร์ (Butler), ฮาร์วีย์ (Harvey), คิงแมน (Kingman), รีโน (Reno) และซัมเนอร์ (Sumner) ยังคงใช้รหัสพื้นที่ 316

การเปลี่ยนผ่านสู่การโทรแบบ 10 หลัก

ก่อนเดือนตุลาคม 2021 รหัสพื้นที่ 620 มีการกำหนดหมายเลขสำหรับรหัสสำนักงานกลาง (central office code) 988 แต่ในปี 2020 รหัส 988 ถูกกำหนดให้เป็นรหัสโทรสายด่วนป้องกันการฆ่าตัวตายระดับชาติ (National Suicide Prevention Lifeline) ของสหรัฐอเมริกา เพื่อป้องกันความสับสนในการโทรแบบ 7 หลัก รหัสพื้นที่ 620 จึงต้องเปลี่ยนผ่านไปสู่การโทรแบบ 10 หลัก (Ten-digit dialing) โดยสมบูรณ์ภายในวันที่ 24 ตุลาคม 2021