ทำความรู้จักกับเมือง Artesia รัฐนิวเม็กซิโก ประวัติศาสตร์และเศรษฐกิจ

Artesia เป็นเมืองในเทศมณฑล Eddy รัฐนิวเม็กซิโก ตั้งอยู่บริเวณจุดตัดของทางหลวงสหรัฐฯ หมายเลข 82 และ 285 ซึ่งทำหน้าที่เป็นถนนสายหลัก (Main Street) และถนนสายที่หนึ่ง (First Street) ของเมือง ตามข้อมูลสำมะโนประชากรปี 2020 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 12,875 คน

ประวัติศาสตร์ของเมือง

ในปี 1890 เมืองนี้เริ่มต้นจากการเป็นจุดแวะพักบนเส้นทางระหว่าง Roswell และ Carlsbad โดยใช้ชื่อว่า Miller ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น Stegman เนื่องจากเป็นจุดขนส่งปศุสัตว์บนทางรถไฟสาย Pecos Valley Southern Railway

เมืองนี้ได้รับชื่อว่า Artesia ในปี 1903 หลังจากมีการค้นพบชั้นหินอุ้มน้ำแบบอาร์ทีเซียน (artesian aquifer) ซึ่งทำให้การเกษตรในพื้นที่รุ่งเรืองขึ้นอย่างมาก จนกระทั่งชั้นหินอุ้มน้ำเริ่มลดลงอย่างมีนัยสำคัญในช่วงทศวรรษ 1920 เมืองนี้ได้รับการจดทะเบียนเป็นนิติบุคคลในปี 1905 และยังเป็นที่ตั้งของสถานที่นัดพบของกลุ่ม Strangite สองแห่งในโลก

ภูมิศาสตร์และภูมิอากาศ

Artesia ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของเทศมณฑล Eddy โดยมีเส้นทางคมนาคมที่เชื่อมต่อกับเมืองสำคัญ เช่น Lovington, Alamogordo, Roswell และ Carlsbad ซึ่งเป็นศูนย์กลางของเทศมณฑล Eddy

ตามข้อมูลจากสำนักงานสำมะโนประชากรของสหรัฐฯ เมือง Artesia มีพื้นที่ทั้งหมด 9.9 ตารางไมล์ โดยมีพื้นที่เป็นน้ำเพียง 0.21% และมีแม่น้ำ Pecos อยู่ห่างออกไปทางทิศตะวันออกประมาณ 4 ไมล์

ภูมิอากาศ

ตามระบบการจำแนกภูมิอากาศแบบ Köppen, Artesia มีภูมิอากาศแบบกึ่งแห้งแล้งเขตอบน (cold semi-arid climate) โดยมีอุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึกได้คือ 116 °F (46.7 °C) ในวันที่ 29 มิถุนายน 1918 และอุณหภูมิต่ำสุดคือ -20 °F (-28.9 °C) ในวันที่ 11 มกราคม 1962

เศรษฐกิจและจุดเด่นของเมือง

กิจกรรมทางเศรษฐกิจหลักที่สนับสนุนเมือง Artesia คือ อุตสาหกรรมน้ำมันและก๊าซ, การเกษตร และ ผลิตภัณฑ์นม โดยมีบริษัทน้ำมันและก๊าซชั้นนำ เช่น EOG Resources และ Mack Energy Corporation

นอกจากนี้ยังมีโรงกลั่นน้ำมัน Navajo Refinery ซึ่งเป็นโรงกลั่นน้ำมันที่ใหญ่ที่สุดในรัฐนิวเม็กซิโก ตั้งอยู่บริเวณมุมถนน 1st และ Main Street

จุดเด่นทางประวัติศาสตร์ที่น่าสนใจคือ Abo Elementary School ซึ่งเป็นโรงเรียนประถมที่สร้างขึ้นใต้ดินทั้งหมดและออกแบบให้เป็นหลุมหลบภัยนิวเคลียร์ โดยสร้างเสร็จในปี 1962 และได้รับการจดทะเบียนใน National Register of Historic Places