Atharvaveda คัมภีร์พระเวทที่ 4 ของฮินดู - ความรู้เรื่องเวทมนตร์และชีวิตประจำวัน

Atharvaveda (อถรวเวท) หรือ Atharvarna Veda เป็นคัมภีร์พระเวทเล่มที่สี่ ซึ่งถือเป็น "คลังความรู้ของเหล่าอถรวณ (Atharvans) และขั้นตอนสำหรับชีวิตประจำวัน" คัมภีร์เล่มนี้ถูกเพิ่มเข้ามาในกลุ่มคัมภีร์พระเวทในภายหลัง และมีความแตกต่างจากพระเวทเล่มอื่นๆ ในด้านเนื้อหาและภาษาที่ใช้

นิยามและลักษณะของคัมภีร์

ภาษาที่ใช้ใน Atharvaveda แตกต่างจากภาษาสันสกฤตใน Rigvedic โดยมีการรักษาลักษณะทางภาษาแบบอินโด-ยูโรเปียนโบราณเอาไว้ คัมภีร์นี้ประกอบด้วยบทสวด 730 บท ซึ่งมีมนตราประมาณ 6,000 บท แบ่งออกเป็น 20 เล่ม โดยเนื้อหาประมาณหนึ่งในหกของคัมภีร์นี้ดัดแปลงมาจาก Rigveda

ในขณะที่พระเวทเล่มอื่นๆ เน้นไปที่พิธีกรรมทางศาสนาที่เคร่งครัด (hieratic religion) Atharvaveda กลับเป็นตัวแทนของ "ศาสนาของประชาชน" (popular religion) โดยรวบรวมเอาทั้งสูตรเวทมนตร์ สูตรการรักษาโรค และพิธีกรรมในชีวิตประจำวัน เช่น การเข้าสู่การเรียนรู้ (upanayana), การแต่งงาน และงานศพ รวมถึงพิธีกรรมของกษัตริย์และหน้าที่ของพราหมณ์ประจำราชสำนัก

ที่มาของชื่อและนิรุกติศาสตร์

ชื่อ Atharvaveda อาจมาจากชื่อของพราหมณ์ในตำนานที่ชื่อว่า Atharvan ผู้ซึ่งเป็นคนแรกที่พัฒนาคำอธิษฐานต่อไฟ และเป็นผู้รวบรวมสูตรและคาถาอาคมเพื่อต่อต้านโรคภัยไข้เจ็บและภัยพิบัติ

• Atharvangirasah: ชื่อเดิมของคัมภีร์เล่มนี้คือ Atharvangirasah ซึ่งเป็นการรวมกันของชื่อ Atharvan และ Angiras ซึ่งทั้งคู่เป็นนักปราชญ์พระเวท
• ความแตกต่างของชื่อ: Maurice Bloomfield ระบุว่าชื่อ Atharvan สื่อถึงความเป็นสิริมงคล ในขณะที่ Angiras สื่อถึงการใช้เวทมนตร์ในทางที่รุนแรงหรือเป็นศัตรู
• การยอมรับ: เมื่อเวลาผ่านไป ด้านที่เป็นสิริมงคลได้รับการยกย่องมากขึ้น ทำให้ชื่อ Atharvaveda กลายเป็นที่แพร่หลาย

การกำหนดอายุและบริบททางประวัติศาสตร์

นักวิชาการหลายท่านได้กำหนดอายุของ Atharvaveda ไว้แตกต่างกัน โดย Flood กำหนดไว้ที่ประมาณ 900 ปีก่อนคริสตกาล ในขณะที่ Michael Witzel ให้ไว้ที่ประมาณ 1200-1000 ปีก่อนคริสตกาล

ในยุคแรก ศาสนาฮินดูยอมรับพระเวทเพียงสามเล่ม (Rigveda, Samaveda, Yajurveda) การยอมรับ Atharvaveda ในฐานะพระเวทเล่มที่สี่เป็นไปอย่างล่าช้า โดยทั้งฝ่ายอนุรักษนิยมและฝ่ายนอกรีตต่างใช้เวลาในการยอมรับ ซึ่งแม้แต่ในคัมภีร์พุทธศาสนาช่วงแรก (Nikaya) ก็ยังไม่กล่าวถึง Atharvaveda ในฐานะพระเวทเล่มที่สี่

คัมภีร์อุปนิษัทที่เกี่ยวข้อง

Atharvaveda ประกอบด้วยชั้นของเนื้อหาที่เรียกว่า Samhita, Brahmana และชั้นสุดท้ายที่เป็นการคาดการณ์ทางปรัชญา ซึ่งรวมถึงอุปนิษัทที่สำคัญสามเล่ม ได้แก่:

1. Mundaka Upanishad
2. Mandukya Upanishad
3. Prashna Upanishad