← กลับไปยังบทความทั้งหมด

คู่มือการอ้างอิงทางกฎหมายของออสเตรเลีย (AGLC)

สรุปใจความสำคัญ

  • AGLC เป็นมาตรฐานการอ้างอิงทางกฎหมายที่ได้รับความนิยมสูงสุดในออสเตรเลีย
  • จัดพิมพ์โดย Melbourne University Law Review ร่วมกับ Melbourne Journal of International Law
  • มีการพัฒนามาอย่างต่อเนื่องตั้งแต่ฉบับแรกในปี 1998 จนถึงฉบับที่ 4 ในปี 2018 และกำลังพัฒนาฉบับที่ 5
  • ครอบคลุมทั้งกฎหมายภายในประเทศออสเตรเลีย กฎหมายระหว่างประเทศ และแหล่งข้อมูลทุติยภูมิหลากหลายรูปแบบ

คู่มือการอ้างอิงทางกฎหมายของออสเตรเลีย (Australian Guide to Legal Citation หรือ AGLC) เป็นมาตรฐานการอ้างอิงแหล่งที่มาทางกฎหมายที่ได้รับความนิยมและถูกนำมาใช้แพร่หลายที่สุดในประเทศออสเตรเลีย จัดพิมพ์โดย Melbourne University Law Review ภายใต้ความร่วมมือกับ Melbourne Journal of International Law โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างมาตรฐานที่เป็นหนึ่งเดียวสำหรับชุมชนกฎหมายในออสเตรเลีย ทั้งในด้านวิชาการและการปฏิบัติงานทางกฎหมาย

หน้าปกของ AGLC ฉบับพิมพ์ครั้งที่ 4
หน้าปกของ Australian Guide to Legal Citation ฉบับพิมพ์ครั้งที่ 4 (AGLC4)

ประวัติและการพัฒนา

ก่อนปี ค.ศ. 1998 ออสเตรเลียไม่มีมาตรฐานการอ้างอิงทางกฎหมายที่เป็นที่ยอมรับในระดับสากล ส่งผลให้วารสารกฎหมายและคณะนิติศาสตร์ในแต่ละสถาบันสร้างคู่มือการอ้างอิงของตนเอง โดยมีการนำรูปแบบจากต่างประเทศมาปรับใช้ เช่น The Bluebook ของสหรัฐอเมริกา หรือคู่มือจากมหาวิทยาลัยชิคาโก

วิวัฒนาการของ AGLC แต่ละฉบับ

  • AGLC1 (ค.ศ. 1998): ฉบับพิมพ์ครั้งแรกมุ่งเน้นที่กฎทั่วไปและตัวอย่างการอ้างอิงกฎหมายหลักของออสเตรเลีย (คำพิพากษาและกฎหมายลายลักษณ์อักษร) รวมถึงแหล่งข้อมูลทุติยภูมิ เช่น บทความวารสารและหนังสือ โดยครอบคลุมแหล่งข้อมูลระหว่างประเทศในวงจำกัด เช่น แคนาดา นิวซีแลนด์ สหราชอาณาจักร และสหรัฐอเมริกา
  • AGLC2 (ค.ศ. 2002): มีการขยายขอบเขตการอ้างอิงให้ครอบคลุมแหล่งข้อมูลที่หลากหลายขึ้น เช่น บันทึกคำให้การในศาล (Transcripts), บันทึกความเข้าใจประกอบกฎหมาย (Explanatory Memoranda), รายงานจากคณะกรรมการรัฐสภา และแหล่งข้อมูลจากอินเทอร์เน็ต นอกจากนี้ยังเพิ่มการอ้างอิงคำตัดสินของศาลยุติธรรมแห่งสหภาพยุโรป (ECJ), WTO และ GATT
  • AGLC3 (ค.ศ. 2010): เป็นการปรับปรุงครั้งใหญ่โดยแบ่งเนื้อหาออกเป็น 6 ส่วน และเพิ่มบทเรียนอีก 14 บท มีการเปลี่ยนรูปแบบรายการข้อมูลเป็นตารางเพื่อให้ใช้งานง่ายขึ้น และขยายขอบเขตการอ้างอิงกฎหมายต่างประเทศให้ครอบคลุมประเทศจีน ฮ่องกง ฝรั่งเศส เยอรมนี มาเลเซีย สิงคโปร์ และแอฟริกาใต้
  • AGLC4 (ค.ศ. 2018): ฉบับล่าสุดที่ปรับปรุงการอ้างอิงแหล่งข้อมูลทุติยภูมิให้รวมอยู่ในบทเดียว และเพิ่มกฎการอ้างอิงสำหรับสื่อสมัยใหม่ เช่น พอดแคสต์ (Podcasts), โพสต์ในโซเชียลมีเดีย, และบทความวารสารออนไลน์ที่ไม่มีรูปแบบเล่ม (Volume format)

การพัฒนาสู่ AGLC5

ในปี ค.ศ. 2023 Melbourne University Law Review และ Melbourne Journal of International Law ได้จัดตั้งคณะกรรมการเพื่อเตรียมการจัดทำฉบับพิมพ์ครั้งที่ 5 (AGLC5) โดยเปิดรับฟังความคิดเห็นจากผู้เชี่ยวชาญ นักวิชาการ และสาธารณชน เพื่อปรับปรุงในประเด็นสำคัญ ดังนี้:

  • การทำให้คู่มือมีความครอบคลุมและมีโครงสร้างที่ดียิ่งขึ้น
  • การลดความซับซ้อนเพื่อเพิ่มความสะดวกในการใช้งาน
  • การเพิ่มแนวทางการอ้างอิงวัสดุที่เกี่ยวข้องกับกลุ่มชนพื้นเมือง (First Nations materials) เพื่อส่งเสริมการลดทอนอิทธิพลทางความคิดแบบอาณานิคม (Decolonisation) ในงานวิชาการทางกฎหมาย
  • การปรับปรุงกฎการอ้างอิงแหล่งข้อมูลทางอินเทอร์เน็ตให้ทันสมัย

คำถามที่พบบ่อย

AGLC คืออะไร?

AGLC หรือ Australian Guide to Legal Citation คือคู่มือมาตรฐานสำหรับการอ้างอิงแหล่งที่มาทางกฎหมายในประเทศออสเตรเลีย เพื่อให้การเขียนงานวิชาการและเอกสารทางกฎหมายมีความเป็นเอกภาพ

ใครเป็นผู้จัดทำ AGLC?

จัดทำโดย Melbourne University Law Review ร่วมกับ Melbourne Journal of International Law

AGLC4 แตกต่างจากฉบับก่อนหน้าอย่างไร?

AGLC4 ได้รวมกฎการอ้างอิงแหล่งข้อมูลทุติยภูมิไว้ในบทเดียว และเพิ่มการอ้างอิงสื่อดิจิทัลสมัยใหม่ เช่น โซเชียลมีเดียและพอดแคสต์

ทิศทางการพัฒนาของ AGLC5 คืออะไร?

มุ่งเน้นการเพิ่มความครอบคลุม การใช้งานที่ง่ายขึ้น และการให้ความสำคัญกับการอ้างอิงข้อมูลของกลุ่มชนพื้นเมือง (First Nations)