โบมอนต์ รัฐแคนซัส เมืองเล็กๆ ที่เปี่ยมด้วยประวัติศาสตร์รถไฟ
สรุปใจความสำคัญ
- หอคอยน้ำโบมอนต์ (Beaumont Water Tower) ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์แห่งชาติ
- โบมอนต์เคยเป็นเมืองรถไฟที่สำคัญในอดีต โดยเป็นจุดเชื่อมต่อระหว่างเซนต์หลุยส์และวิชิตา
- ปัจจุบันเป็นชุมชนขนาดเล็กมาก โดยมีประชากรเพียง 36 คน ตามข้อมูลสำมะโนประชากรปี 2020
โบมอนต์ (Beaumont) เป็นชุมชนที่ไม่ได้รวมตัวเป็นเทศบาลและเป็นพื้นที่ที่กำหนดโดยสำมะโนประชากร (CDP) ตั้งอยู่ในบัตเลอร์เคาน์ตี้ รัฐแคนซัส สหรัฐอเมริกา จากข้อมูลสำมะโนประชากรปี 2020 พบว่ามีประชากรเพียง 36 คนเท่านั้น

ประวัติศาสตร์ของโบมอนต์
พื้นที่โดยรอบของโบมอนต์เป็นพื้นที่เกษตรกรรม ซึ่งถูกตั้งถิ่นฐานโดยเหล่านักเลี้ยงสัตว์และเกษตรกรก่อนเกิดสงครามกลางเมือง ผู้บุกเบิกจากรัฐมิสซูรี ไอโอวา เทนเนสซี และรัฐทางตะวันออกอื่นๆ เดินทางมาที่นี่เนื่องจากมีที่ดินราคาถูกจำนวนมาก
ในตอนแรก เมืองนี้เป็นจุดแวะพักบนเส้นทางรถม้าระหว่างเฟรโดเนียและวิชิตา ต่อมาในปี 1879 เอ็ดวินและเอ็มม่า รัสเซลล์ ได้สร้างโรงแรมซัมมิท (Summit Hotel) ซึ่งต่อมาถูกเปลี่ยนชื่อเป็นโรงแรมโบมอนต์ (Beaumont Hotel)
ในปี 1885 ทางรถไฟสายเซนต์หลุยส์และซานฟรานซิสโก (St. Louis and San Francisco Railroad) หรือที่รู้จักกันในชื่อ ฟริสโก (Frisco) ได้ทำให้โบมอนต์กลายเป็นเมืองรถไฟ โดยมีเส้นทางรถไฟวิ่งผ่านจากตะวันออกไปยังตะวันตก เชื่อมต่อเซนต์หลุยส์กับวิชิตา และมีการเพิ่มเส้นทางแยกไปยังทิศใต้ผ่านเลแธมไปยังพรมแดนรัฐโอคลาโฮมา
ในปี 1890 มีการสร้างโรงซ่อมบำรุงรถไฟ (Roundhouse) ตรงข้ามกับโรงแรมซัมมิท ซึ่งจ้างงานคนถึง 90 คน นอกจากนี้ยังมีหอคอยน้ำที่สร้างขึ้นในปี 1885 ซึ่งตั้งอยู่ตรงข้ามโรงแรม และได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์แห่งชาติ (National Register of Historic Places)

เนื่องจากพื้นที่นี้มีหญ้าบลูสเตม (Bluestem grass) ที่อุดมสมบูรณ์ พื้นที่นี้จึงถูกใช้เป็นจุดพักและขนส่งปศุสัตว์กลับไปยังทิศตะวันออก ทางรถไฟได้ส่งเสริมให้เกิดธุรกิจต่างๆ ในโบมอนต์ เช่น ร้านขายอุปกรณ์ฮาร์ดแวร์ โรงเลื่อย และร้านขายยาที่ดำเนินการโดย ดร. วิลเลียม เจมส์ ฟิลลิปส์ ซึ่งเป็นแพทย์และศัลยแพทย์เพียงคนเดียวของเมือง
จำนวนประชากรของโบมอนต์ไม่เคยมีจำนวนมากนัก โดยในปี 1910 มีประชากรประมาณ 200 คน แต่ในปัจจุบันมีผู้อยู่อาศัยน้อยกว่า 50 คน
ข้อมูลเพิ่มเติมที่น่าสนใจ
- ที่ทำการไปรษณีย์: เปิดให้บริการตั้งแต่วันที่ 3 มิถุนายน 1880 และปิดตัวลงในวันที่ 16 สิงหาคม 1997
- สนามบิน: โบมอนต์มีสนามบินส่วนตัวตั้งอยู่ติดกับตัวเมือง
- ภาพยนตร์: ชุมชนนี้ถูกนำไปใช้ในเนื้อเรื่องของภาพยนตร์เรื่อง "The Long Way Home" (1998) นำแสดงโดย แจ็ค เลมมอน แม้ว่าสถานที่ถ่ายทำจริงจะอยู่ในบริติชโคลัมเบีย ประเทศแคนาดา ไม่ใช่ในรัฐแคนซัส
- สถานีวิทยุ: เป็นที่ตั้งของสถานีวิทยุสภาพอากาศ NOAA WWH-22 ซึ่งให้บริการในพื้นที่แคนซัสตะวันออกเฉียงใต้ โดยมีเครื่องส่งสัญญาณตั้งอยู่ทางทิศเหนือของโบมอนต์
ภูมิศาสตร์และสภาพอากาศ
สภาพอากาศในพื้นที่นี้มีลักษณะเด่นคือ ฤดูร้อนที่ร้อนและชื้น และฤดูหนาวที่อบอุ่นถึงเย็น ตามระบบการจำแนกสภาพอากาศแบบเคิปเปน (Köppen Climate Classification) โบมอนต์มีสภาพอากาศแบบกึ่งเขตร้อนชื้น (Humid Subtropical Climate) หรือรหัส "Cfa"
ประชากรศาสตร์
จากการสำมะโนประชากรปี 2020 ของสหรัฐอเมริกา พบว่ามีประชากร 36 คน แบ่งเป็น 16 ครัวเรือน และ 12 ครอบครัว ความหนาแน่นของประชากรอยู่ที่ 65.0 คนต่อตารางไมล์
ในด้านเชื้อชาติ ประชากรส่วนใหญ่เป็นคนผิวขาวหรือยุโรป-อเมริกัน (91.67%) และมีชาวอเมริกันพื้นเมืองหรือชาวอะแลสกา (5.56%) ส่วนที่เหลือเป็นผู้ที่มีเชื้อชาติผสม (2.78%)
ข้อมูลด้านประชากร
| หัวข้อ | ข้อมูล | |
|---|---|---|
| อายุเฉลี่ย | 49.0 ปี | |
| สัดส่วนเพศ | ผู้หญิง 100 คน ต่อ ผู้ชาย 80 คน | |
| ระดับการศึกษา | ประชากรส่วนใหญ่ไม่ได้จบปริญญาตรี |
การศึกษา
ชุมชนโบมอนต์อยู่ในเขตการศึกษาของโรงเรียนรัฐบาล Bluestem USD 205
คำถามที่พบบ่อย
โบมอนต์ รัฐแคนซัส คืออะไร?
โบมอนต์เป็นชุมชนที่ไม่ได้รวมตัวเป็นเทศบาลและเป็นพื้นที่ที่กำหนดโดยสำมะโนประชากร (CDP) ในบัตเลอร์เคาน์ตี้ รัฐแคนซัส สหรัฐอเมริกา
สถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ในโบมอนต์คืออะไร?
หอคอยน้ำของทางรถไฟสายเซนต์หลุยส์และซานฟรานซิสโก (St. Louis and San Francisco Railroad Water Tank) เป็นสถานที่ที่ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์แห่งชาติ
โบมอนต์มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์อย่างไร?
ในอดีตโบมอนต์เคยเป็นจุดแวะพักของรถม้าและต่อมากลายเป็นเมืองรถไฟที่สำคัญ ซึ่งใช้เป็นจุดขนส่งปศุสัตว์เนื่องจากมีหญ้าบลูสเตมที่อุดมสมบูรณ์ในพื้นที่
