เมืองเบอร์รีวิลล์ รัฐเวอร์จิเนีย

เบอร์รีวิลล์ (Berryville) เป็นเมืองที่จดทะเบียนจัดตั้งขึ้นและเป็นศูนย์กลางการบริหาร (County Seat) ของเคาน์ตีคลาร์ก (Clarke County) ในรัฐเวอร์จิเนีย สหรัฐอเมริกา จากข้อมูลการสำมะโนประชากรในปี 2020 เมืองนี้มีประชากร 4,574 คน ซึ่งเพิ่มขึ้นจาก 4,185 คนในการสำมะโนประชากรปี 2010

ประวัติศาสตร์การก่อตั้งและการพัฒนา

เมืองเบอร์รีวิลล์ก่อตั้งขึ้นบริเวณจุดตัดของถนนวินเชสเตอร์เทิร์นไพก์ (Winchester Turnpike) และถนนชาร์ลส์ทาวน์ (Charlestown Road) โดยพื้นที่นี้ได้รับพระราชทานจากกษัตริย์อังกฤษให้แก่กัปตันไอแซก เพนนิงตัน (Captain Isaac Pennington) ในปี 1734 และต่อมาจอร์จ วอชิงตัน ได้เข้ามาสำรวจพื้นที่นี้เมื่อวันที่ 23 ตุลาคม 1750 ก่อนที่เพนนิงตันจะขายที่ดินให้แก่พันเอกจอห์น ไฮต์ (Colonel John Hite) ในปี 1754

ในยุคแรก พื้นที่นี้มีชื่อเรียกอย่างไม่เป็นทางการว่า "Battle Town" ซึ่งมีที่มาจากตำนานของแดเนียล มอร์แกน (Daniel Morgan) ที่มักจะต่อสู้กับกลุ่มวัยรุ่นในพื้นที่ โดยเขาได้กองหินก้อนใหญ่ไว้ใกล้ๆ เพื่อใช้เป็นอาวุธหากจำเป็น ประกอบกับมีโรงเตี๊ยมที่ค่อนข้างวุ่นวายตั้งอยู่ใกล้ๆ ทำให้ชื่อนี้เป็นที่รู้จัก

ต่อมาในปี 1765 พันเอกไฮต์ได้ขายที่ดินให้แก่เมเจอร์ชาร์ลส์ สมิธ (Major Charles Smith) ซึ่งได้ตั้งชื่อคฤหาสน์ของเขาว่า "Battle Town" และสร้างบ้านไม้แบบแผ่นซ้อน (clapboard homestead) บนพื้นที่เดิมของโรงเตี๊ยม ซึ่งปัจจุบันอาคารหลังนี้ยังคงตั้งอยู่บนถนนเมน (Main Street) และเป็นที่รู้จักในชื่อ "The Nook"

เมืองเบอร์รีวิลล์ถูกสถาปนาขึ้นอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 15 มกราคม 1798 หลังจากที่เบนจามิน เบอร์รี (Benjamin Berry) และซาร่า สไตรบลิง (Sarah Stribling) ได้ซื้อที่ดินจำนวน 20 เอเคอร์จากจอห์น สมิธ ในปี 1797 และแบ่งพื้นที่ออกเป็นแปลงย่อยเพื่อสร้างเมือง

บทบาทในช่วงศตวรรษที่ 19

ภายในปี 1810 เมืองเบอร์รีวิลล์เริ่มมีความเจริญ โดยมีบ้านเรือนอย่างน้อย 25 หลัง ร้านค้า 3 แห่ง ร้านขายยา โรงเตี๊ยม 2 แห่ง และโรงเรียน (Academy) หนึ่งแห่ง และในปี 1836 เมืองนี้ได้รับเลือกให้เป็นศูนย์กลางการบริหารของเคาน์ตีคลาร์กที่จัดตั้งขึ้นใหม่

ในช่วงสงครามกลางเมืองอเมริกา (American Civil War) เมืองเบอร์รีวิลล์มีบทบาทสำคัญในฐานะจุดยุทธศาสตร์ โดยถูกใช้เป็นฐานสนับสนุนเมืองวินเชสเตอร์ในช่วงการรบที่วินเชสเตอร์ครั้งที่สอง (Second Battle of Winchester) และในปี 1864 นายพลจูบัล เอ. เออร์ลี (General Jubal A. Early) ได้ใช้เมืองนี้เป็นกองบัญชาการชั่วคราว ก่อนที่จะเกิดการรบที่เบอร์รีวิลล์ (Battle of Berryville) ในช่วงแคมเปญหุบเขา (Valley Campaigns) ปี 1864

ภูมิศาสตร์และการคมนาคม

เบอร์รีวิลล์ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของหุบเขาเชนันโดอาห์ (Shenandoah Valley) ห่างจากเมืองวินเชสเตอร์ไปทางทิศตะวันออก 11 ไมล์ (18 กม.) และอยู่ห่างจากพรมแดนรัฐเวสต์เวอร์จิเนียไปทางทิศใต้ 5 ไมล์ (8 กม.)

เส้นทางการคมนาคมหลักที่ผ่านตัวเมือง ได้แก่:

• ทางหลวงสหรัฐฯ สาย 340 (U.S. Route 340): ตัดผ่านใจกลางเมือง เชื่อมต่อไปยังเมืองชาร์ลส์ทาวน์ รัฐเวสต์เวอร์จิเนีย ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ และเมืองฟรอนต์รอยัล ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้
• ทางหลวงรัฐเวอร์จิเนีย สาย 7 (Virginia State Route 7): เป็นทางหลวงสี่เลนที่เลี่ยงเมืองทางตอนเหนือ เชื่อมต่อเมืองวินเชสเตอร์ทางทิศตะวันตก และเมืองลีสเบิร์กทางทิศตะวันออกผ่านเทือกเขาบลูริดจ์

ตามข้อมูลของสำนักงานสำมะโนประชากรสหรัฐฯ เมืองเบอร์รีวิลล์มีพื้นที่ทั้งหมด 2.3 ตารางไมล์ (5.9 ตารางกิโลเมตร) ซึ่งเป็นพื้นที่บนบกทั้งหมด

ประชากรและสังคม

จากการสำมะโนประชากรปี 2020 เมืองเบอร์รีวิลล์มีประชากร 4,574 คน โดยมีอายุเฉลี่ย (Median Age) อยู่ที่ 45.8 ปี ประชากรส่วนใหญ่ (100%) อาศัยอยู่ในพื้นที่ที่ถูกจัดเป็นเขตชนบท (Rural areas) โดยมีสัดส่วนผู้ที่มีอายุ 65 ปีขึ้นไปอยู่ที่ 21.8% และผู้ที่มีอายุต่ำกว่า 18 ปีอยู่ที่ 22.1%