← กลับไปยังบทความทั้งหมด

การแข่งขันคริกเก็ตแมตช์พิเศษฉลองครบรอบ 200 ปี ออสเตรเลีย (Bicentennial Test)

สรุปใจความสำคัญ

  • เป็นการแข่งขันคริกเก็ตประเภท Test match ระหว่างออสเตรเลียและอังกฤษในปี 1988 เพื่อฉลองครบรอบ 200 ปีการตั้งถิ่นฐานในออสเตรเลีย
  • ผลการแข่งขันจบลงด้วยการเสมอ (Drawn) และไม่ถูกนับรวมในสถิติของซีรีส์ The Ashes
  • เดวิด บูน ทำคะแนนสูงสุดในนัดนี้ 184 รัน (ไม่เอาท์) ช่วยให้ออสเตรเลียรอดพ้นจากการพ่ายแพ้

Bicentennial Test คือการแข่งขันคริกเก็ตประเภทเทสต์แมตช์ (Test cricket) นัดพิเศษที่จัดขึ้นระหว่างทีมชาติออสเตรเลียและทีมชาติอังกฤษ ณ สนามซิดนีย์คริกเก็ตกราวด์ (Sydney Cricket Ground) เพื่อเฉลิมฉลองวาระครบรอบ 200 ปีของการตั้งถิ่นฐานถาวรของอาณานิคมในออสเตรเลีย

การแข่งขันครั้งนี้เกิดขึ้นระหว่างวันที่ 29 มกราคม ถึง 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1988 ผลการแข่งขันจบลงด้วยการเสมอ (Drawn) โดยแมตช์นี้ถูกกำหนดให้เป็นนัดพิเศษและไม่ถูกนับรวมในการแข่งขันซีรีส์ ดิ แอชเชส (The Ashes) ซึ่งเป็นแนวทางเดียวกับที่เคยปฏิบัติในการแข่งขัน Centenary Tests เมื่อปี 1977 และ 1980

บริบทของการแข่งขัน

การแข่งขันนัดนี้แทรกอยู่ในช่วงที่ทีมชาติอังกฤษกำลังอยู่ในระหว่างการทัวร์แข่งขันที่นิวซีแลนด์ ซึ่งหลังจากจบแมตช์นี้ ทีมอังกฤษได้เดินทางไปแข่งขันเทสต์แมตช์อีก 3 นัดในนิวซีแลนด์และผลการแข่งขันทั้งหมดจบลงด้วยการเสมอเช่นกัน

ในส่วนของออสเตรเลีย ช่วงปลายปี 1987 พวกเขาได้เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันเทสต์แมตช์และวันเดย์อินเตอร์เนชันแนล (ODI) พบกับนิวซีแลนด์ และหลังจากจบ Bicentennial Test ในเดือนกุมภาพันธ์ 1988 ออสเตรเลียยังได้เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันเทสต์แมตช์อีกหนึ่งนัดพบกับศรีลังกาที่เมืองเพิร์ท นอกจากนี้ ภายหลังการแข่งขันเทสต์แมตช์ฉลองครบรอบ 200 ปี ได้มีการจัดการแข่งขันวันเดย์อินเตอร์เนชันแนลอีกหนึ่งนัดเพื่อเป็นส่วนหนึ่งของการเฉลิมฉลอง ซึ่งในนัดนั้นทีมชาติออสเตรเลียเป็นฝ่ายชนะ

การจัดทีมและกลยุทธ์

เนื่องจากสนามซิดนีย์คริกเก็ตกราวด์มีชื่อเสียงในด้านการเอื้อประโยชน์ต่อผู้เล่นตำแหน่งสปินโบว์เลอร์ (Spin bowling) ทั้งสองทีมจึงตัดสินใจเลือกผู้เล่นสปินโบว์เลอร์เฉพาะทางทีมละ 2 คน และเลือกใช้ผู้เล่นโบว์เลอร์ความเร็วปานกลาง (Medium-pace) หรือความเร็วปานกลางระดับเร็ว (Fast-medium) แทนการใช้โบว์เลอร์ที่เน้นความเร็วสูงสุด

รายชื่อผู้เล่นทีมอังกฤษ

ทีมอังกฤษนำทีมโดยกัปตัน ไมค์ แกตติ้ง (Mike Gatting) โดยในชุดนี้ขาดผู้เล่นตัวหลักหลายคน เช่น เกรแฮม กุช (Graham Gooch), เดวิด โกเวอร์ (David Gower), อัลลัน แลมบ์ (Allan Lamb) และ เอียน โบธัม (Ian Botham)

  • คริส บรอด (Chris Broad)
  • มาร์ติน ม็อกซัน (Martyn Moxon)
  • ทิม โรบินสัน (Tim Robinson)
  • ไมค์ แกตติ้ง (Mike Gatting) - กัปตันทีม
  • บิล แอธีย์ (Bill Athey)
  • เดวิด เคเพล (David Capel)
  • จอห์น เอ็มบูรี (John Emburey)
  • บรูซ เฟรนช์ (Bruce French) - ผู้รักษาประตู
  • นีล ฟอสเตอร์ (Neil Foster)
  • เอ็ดดี้ เฮมมิงส์ (Eddie Hemmings)
  • เกรแฮม ดิลลีย์ (Graham Dilley)

รายชื่อผู้เล่นทีมออสเตรเลีย

ทีมออสเตรเลียนำทีมโดยกัปตัน อัลลัน บอร์เดอร์ (Allan Border) โดยมีรายชื่อผู้เล่นดังนี้:

  • เจฟฟ์ มาร์ช (Geoff Marsh)
  • เดวิด บูน (David Boon)
  • ดีน โจนส์ (Dean Jones)
  • อัลลัน บอร์เดอร์ (Allan Border) - กัปตันทีม
  • ไมค์ เวเล็ตตา (Mike Veletta)
  • สตีฟ วอ (Steve Waugh)
  • ปีเตอร์ สลีป (Peter Sleep)
  • เกร็ก ไดเออร์ (Greg Dyer) - ผู้รักษาประตู
  • ปีเตอร์ เทย์เลอร์ (Peter Taylor)
  • โทนี่ โดเดเมด (Tony Dodemaide)
  • เครก แมคเดอร์มอท (Craig McDermott)

เหตุการณ์สำคัญในการแข่งขัน

อังกฤษเป็นฝ่ายชนะการเสี่ยงเหรียญและเลือกที่จะตี (Bat) ก่อน โดย คริส บรอด ทำผลงานได้อย่างโดดเด่นด้วยการทำคะแนนถึง 139 รันในวันแรก โดยมีการสร้างพาร์ทเนอร์ชิปที่แข็งแกร่งกับม็อกซัน (93 รัน) และโรบินสัน (99 รัน) อย่างไรก็ตาม บรอดมีปฏิกิริยาที่รุนแรงหลังถูกคัดออก โดยการใช้ไม้ตีฟาดสแตมป์ด้านขา (leg stump) จนกระเด็น ซึ่งส่งผลให้เขาถูกผู้จัดการทัวร์สั่งปรับเงินสูงสุดเป็นจำนวน 500 ปอนด์

อังกฤษทำคะแนนรวมได้ 425 รัน โดยไม่มีผู้เล่นคนอื่นที่ทำคะแนนได้เกิน 50 รัน นอกจากบรอด โดยผู้ที่ทำคะแนนสูงสุดเป็นอันดับสองคือ บรูซ เฟรนช์ ที่ทำได้ 47 รัน

ในวันที่สาม ออสเตรเลียทำผลงานได้ไม่ดีนักและเสียวิกเก็ตอย่างต่อเนื่อง โดยดีน โจนส์ ทำได้ 56 รัน แต่เนื่องจากสภาพแสงไม่เอื้ออำนวยทำให้ต้องหยุดการแข่งขันก่อนกำหนด 2 ชั่วโมง ส่งผลให้ออสเตรเลียมีคะแนน 164 รัน เสีย 7 วิกเก็ต ซึ่งยังขาดอีก 62 รันจึงจะถึงเกณฑ์การบังคับตีซ้ำ (follow-on)

ในช่วงเช้าของวันที่สี่ ออสเตรเลียไม่สามารถทำคะแนนเพิ่มให้ถึงเกณฑ์ดังกล่าวได้ โดยขาดไปเพียง 12 รัน ทำให้กัปตันไมค์ แกตติ้ง สั่งบังคับตีซ้ำ (enforce the follow-on) ทว่าในรอบที่สอง เจฟฟ์ มาร์ช และ เดวิด บูน สร้างพาร์ทเนอร์ชิปในวิกเก็ตแรกได้ถึง 162 รัน โดยเดวิด บูน ทำคะแนนสูงสุดถึง 184 รัน (ไม่เอาท์) ซึ่งเป็นสถิติสูงสุดในขณะนั้นของเขาในการแข่งเทสต์แมตช์ ช่วยให้ออสเตรเลียทำคะแนนรวมได้ 328 รัน เสีย 2 วิกเก็ต และรักษาสถานะการแข่งขันให้จบลงด้วยการเสมอ

ปัจจัยที่ช่วยให้ออสเตรเลียรอดพ้นจากการพ่ายแพ้ ได้แก่ สภาพแสงที่ไม่เอื้ออำนวยในบางช่วง, อาการบาดเจ็บของเกรแฮม ดิลลีย์ และ นีล ฟอสเตอร์ รวมถึงประสิทธิภาพที่ลดลงของโบว์เลอร์คนอื่นๆ ของอังกฤษ

การแข่งขันครั้งนี้มีผู้ชมเข้าชมในสนามจำนวน 103,831 คน ซึ่งเป็นจำนวนที่ต่ำกว่าที่คาดการณ์ไว้

คำถามที่พบบ่อย

Bicentennial Test คืออะไร?

คือการแข่งขันคริกเก็ตนัดพิเศษระหว่างออสเตรเลียและอังกฤษที่จัดขึ้นในปี 1988 เพื่อเฉลิมฉลองวาระครบรอบ 200 ปีของการตั้งถิ่นฐานถาวรในออสเตรเลีย

การแข่งขันนัดนี้ถูกนับรวมใน The Ashes หรือไม่?

ไม่ การแข่งขันนัดนี้ไม่ถูกนับรวมเป็นส่วนหนึ่งของซีรีส์ The Ashes เช่นเดียวกับ Centenary Tests ในปี 1977 และ 1980

ใครเป็นกัปตันทีมในนัดนี้?

กัปตันทีมออสเตรเลียคือ อัลลัน บอร์เดอร์ และกัปตันทีมอังกฤษคือ ไมค์ แกตติ้ง

ทำไมการแข่งขันจึงจบลงด้วยการเสมอ?

เพราะออสเตรเลียสามารถทำคะแนนในรอบที่สองได้สูงและใช้เวลาจนจบการแข่งขัน โดยมีเดวิด บูน ทำคะแนน 184 รัน (ไม่เอาท์) และช่วยให้ทีมรอดพ้นจากการพ่ายแพ้ได้สำเร็จ

ทำไม คริส บรอด ถึงถูกปรับเงิน?

เพราะเขามีปฏิกิริยาที่รุนแรงหลังถูกคัดออก โดยการใช้ไม้ตีฟาดสแตมป์จนกระเด็น ซึ่งถือเป็นการผิดระเบียบการแข่งขัน

มีการแข่งขันวันเดย์อินเตอร์เนชันแนล (ODI) ในการฉลองครั้งนี้ด้วยหรือไม่?

มี โดยมีการจัดการแข่งขัน ODI หนึ่งนัดหลังจากเทสต์แมตช์ ซึ่งออสเตรเลียเป็นฝ่ายชนะ