กีฬาบอชเชียในพาราลิมปิกเกมส์

บอชเชีย (Boccia) เป็นกีฬาที่เน้นกลยุทธ์และความแม่นยำ ซึ่งได้รับการบรรจุเข้าในการแข่งขันพาราลิมปิกเกมส์ครั้งแรกในปี 1984 ณ นครนิวยอร์ก และสโตค แมนเดวิลล์ กีฬานี้มีความคล้ายคลึงกับกีฬาเคอร์ลิง (Curling) หรือเปตองของฝรั่งเศส (French pétanque) โดยออกแบบมาเป็นพิเศษสำหรับผู้ที่มีความบกพร่องทางร่างกาย โดยเฉพาะผู้ที่มีภาวะสมองพิการ (Cerebral Palsy)

กฎกติกาและวิธีการเล่น

การแข่งขันบอชเชียเล่นบนสนามที่มีขนาด 12.5 เมตร x 6 เมตร ผู้เล่นหรือทีมจะต้องใช้ลูกบอลหนังจำนวน 6 ลูก โยนหรือผลักให้เข้าไปใกล้กับลูกบอลสีขาวที่เรียกว่า "แจ็ค" (Jack) ให้ได้มากที่สุดเพื่อทำคะแนน

การแบ่งคลาสผู้เล่น (Classification)

เนื่องจากระดับความบกพร่องทางร่างกายของผู้เล่นมีความแตกต่างกัน จึงมีการแบ่งคลาสเพื่อให้เกิดความยุติธรรมในการแข่งขัน ดังนี้:

• ยุคเริ่มต้น: เดิมมีการแบ่งเป็น 2 คลาส คือ C1 (ความบกพร่องรุนแรง) และ C2
• การเปลี่ยนแปลงปี 1996: มีการเพิ่มคลาส "C1 พร้อมอุปกรณ์ช่วย" (C1 with aid device)
• ระบบปัจจุบัน (ตั้งแต่ปี 2000): เปลี่ยนมาใช้ระบบ BC1 ถึง BC4 เพื่อระบุระดับความสามารถในการเคลื่อนไหวและการใช้อุปกรณ์ช่วยเล่น

วิวัฒนาการของการแข่งขัน

ในการแข่งขันครั้งแรกปี 1984 มีการจัดแข่ง 5 รายการ แบ่งเป็นประเภทชาย 2 รายการ, หญิง 2 รายการ และประเภทผสม 1 รายการ

ต่อมาตั้งแต่ปี 1988 จนถึงปี 2020 รายการแข่งขันทั้งหมดในกีฬาบอชเชียถูกเปลี่ยนเป็นประเภทผสม (Mixed) ทั้งหมด อย่างไรก็ตาม ในการแข่งขันพาราลิมปิกเกมส์ปี 2024 ได้มีการนำการแข่งขันประเภทเดี่ยวแยกชายและหญิงกลับมาใช้อีกครั้ง ในขณะที่การแข่งขันประเภทคู่และประเภททีมยังคงเป็นแบบผสม ส่งผลให้ปี 2024 มีจำนวนรายการแข่งขันสูงที่สุดในประวัติศาสตร์ของกีฬาชนิดนี้ถึง 11 รายการ