รายงานบรันด์ท การวิเคราะห์ความเหลื่อมล้ำระหว่างโลกเหนือและโลกใต้

รายงานบรันด์ท คือรายงานฉบับแรกของคณะกรรมาธิการอิสระว่าด้วยประเด็นการพัฒนาระหว่างประเทศ (Independent Commission on International Developmental Issues) ซึ่งนำโดย วิลลี บรันด์ท (Willy Brandt) อดีตนายกรัฐมนตรีเยอรมนี และตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1980

คณะกรรมาธิการนี้ถูกก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1977 โดยการสนับสนุนของโรเบิร์ต แมคนามารา ประธานธนาคารโลกในขณะนั้น เพื่อทบทวนและวิเคราะห์ประเด็นการพัฒนาระหว่างประเทศ โดยมีเป้าหมายเพื่อสร้างความเข้าใจเกี่ยวกับความแตกต่างอย่างรุนแรงในการพัฒนาทางเศรษฐกิจระหว่างกลุ่มประเทศที่เรียกว่า "โลกเหนือ" (Global North) และ "โลกใต้" (โลกใต้)

ความเหลื่อมล้ำและข้อเสนอแนะของรายงาน

สาระสำคัญของรายงานบรันด์ทชี้ให้เห็นว่ามี "เหวลึก" ของมาตรฐานการครองชีพที่แตกต่างกันอย่างมากตามแนวแบ่งเขตเหนือ-ใต้ โดยมีสาเหตุหลักมาจากโครงสร้างการค้าโลก ดังนี้:

• โลกเหนือ: เป็นกลุ่มประเทศที่มั่งคั่งอย่างยิ่ง เนื่องจากการประสบความสำเร็จในการค้าสินค้าอุตสาหกรรมและสินค้าสำเร็จรูป
• โลกใต้: ประสบปัญหาความยากจน เนื่องจากพึ่งพาการค้าสินค้าขั้นกลางหรือวัตถุดิบ ซึ่งมีรายได้จากการส่งออกต่ำกว่า

คณะกรรมาธิการบรันด์ทจึงเสนอให้มีการถ่ายโอนทรัพยากรจำนวนมากจากประเทศพัฒนาแล้วไปยังประเทศกำลังพัฒนา เพื่อลดช่องว่างนี้ โดยมุ่งหวังที่จะสร้างโครงการริเริ่มการพัฒนาระดับโลกที่ช่วยลดอัตราเงินเฟ้อและการว่างงานในโลกเหนือ พร้อมกับส่งเสริมการเติบโตและถ่ายโอนทรัพยากรไปยังโลกใต้

มุมมองแบบพหุนิยม

ข้อโต้แย้งของรายงานไม่ได้จำกัดอยู่เพียงแค่เรื่องเศรษฐกิจ แต่ใช้มุมมองแบบพหุนิยมที่ผสมผสานปัจจัยทางสังคม เศรษฐกิจ และการเมือง ควบคู่ไปกับความกังวลด้านความมั่นคงระดับชาติและระหว่างประเทศ โดยมีกรรมาธิการท่านอื่น ๆ เช่น ฮารุกิ โมริ, โจ มอร์ริส, โอโลฟ พาล์ม, ปีเตอร์ จี. ปีเตอร์สัน และชรีดาท รามฟาล ร่วมขับเคลื่อน

เส้นบรันด์ท (The Brandt Line)

เส้นบรันด์ท คือการนำเสนอภาพทางสายตาเพื่อแสดงการแบ่งแยกทางเศรษฐกิจระหว่างโลกเหนือและโลกใต้ โดยอ้างอิงจากผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศต่อหัว (GDP per capita) ซึ่งเสนอโดยวิลลี บรันด์ท ในช่วงทศวรรษ 1980

เส้นนี้จะลากผ่านละติจูดที่ 30 องศาเหนือ โดยพาดผ่านระหว่างอเมริกาเหนือและอเมริกากลาง, ทางตอนเหนือของแอฟริกา, ตะวันออกกลาง และเอเชียตะวันออกส่วนใหญ่ อย่างไรก็ตาม เส้นนี้จะโค้งลงทางใต้เพื่อรวมเอาประเทศญี่ปุ่น, ออสเตรเลีย และนิวซีแลนด์ ให้ถูกจัดอยู่ในกลุ่ม "โลกเหนือ" แม้จะตั้งอยู่ทางใต้ของเส้นละติจูดดังกล่าว

การปรับปรุงข้อมูลในเวลาต่อมา

ประมาณ 20 ปีหลังจากรายงานฉบับแรก เจมส์ ควิลลิแกน (James Quilligan) อดีตผู้อำนวยการฝ่ายข้อมูลของคณะกรรมาธิการบรันด์ท ได้ปรับปรุงรายงานนี้และนำเสนอในชื่อ "สมการบรันด์ท" (The Brandt Equation) เพื่อให้ทันสมัยตามสถานการณ์โลกที่เปลี่ยนไป