การเลือกตั้งทั่วไปของบริเตนปี 1708 จุดเริ่มต้นของสหราชอาณาจักร

การเลือกตั้งทั่วไปของบริเตนในปี 1708 ถือเป็นเหตุการณ์สำคัญทางประวัติศาสตร์ เนื่องจากเป็น การเลือกตั้งทั่วไปครั้งแรกที่จัดขึ้นหลังจากพระราชบัญญัติการรวมตัว (Acts of Union) ซึ่งได้รวมสภาของอังกฤษและสกอตแลนด์เข้าด้วยกันเป็นสหราชอาณาจักร

ผลการเลือกตั้งและผลกระทบทางการเมือง

ในการเลือกตั้งครั้งนี้ พรรควิก (Whigs) สามารถครองเสียงข้างมากในสภาสามัญชนได้สำเร็จ ส่งผลให้เกิดแรงกดดันต่อสมเด็จพระราชินีนาถให้ทรงยอมรับกลุ่ม Whig Junto เข้ามามีบทบาทในรัฐบาลเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ปลายทศวรรษ 1690

อย่างไรก็ตาม พรรควิกไม่สามารถควบคุมรัฐบาลได้อย่างสมบูรณ์ เนื่องจากสมเด็จพระราชินีนาถยังคงทรงคัดค้าน และมีการคงอยู่ของลอร์ดกอดอลฟิน (Lord Godolphin) ซึ่งเป็นสมาชิกพรรคทอรีสายกลาง (Moderate Tory) ในตำแหน่งลอร์ดไฮเทรเชอเรอร์ (Lord High Treasurer)

สรุปจำนวนเขตเลือกตั้ง

โครงสร้างการเลือกตั้งในครั้งนี้แบ่งออกเป็นดังนี้:

• อังกฤษ: มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (MPs) 513 คน จาก 245 เขตเลือกตั้ง (แบ่งเป็นเขตเทศบาล 203 แห่ง, เขตจังหวัด 40 แห่ง และมหาวิทยาลัย 2 แห่ง)
• เวลส์: มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 24 คน จาก 24 เขตเลือกตั้ง
• อังกฤษและเวลส์: พรรควิกได้ 268 ที่นั่ง และพรรคทอรีได้ 225 ที่นั่ง โดยมีที่นั่งที่ไม่ระบุประเภท 20 ที่นั่ง
• สกอตแลนด์: มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 45 คน จาก 45 เขตเลือกตั้ง (แบ่งเป็นเขตจังหวัด 30 แห่ง และเขตเทศบาล 15 แห่ง) ซึ่งส่วนใหญ่ถูกจัดเป็นกลุ่มผู้สนับสนุนรัฐบาล

วันที่เลือกตั้ง

การเลือกตั้งจัดขึ้นระหว่างวันที่ 30 เมษายน 1708 ถึง 7 กรกฎาคม 1708 โดยในสมัยนั้น การเลือกตั้งไม่ได้เกิดขึ้นพร้อมกันในทุกเขต แต่เจ้าหน้าที่ผู้รับผิดชอบในแต่ละจังหวัดหรือเขตเทศบาลจะเป็นผู้กำหนดวันที่แน่นอน