หนังสือพิมพ์ขนาดบรอดชีต

หนังสือพิมพ์ขนาดบรอดชีต (Broadsheet) คือรูปแบบการพิมพ์หนังสือพิมพ์ที่มีขนาดใหญ่ที่สุด โดยมีลักษณะเด่นคือหน้ากระดาษแนวตั้งที่มีความยาว โดยทั่วไปจะมีความสูงประมาณ 22.5 นิ้ว (57 เซนติเมตร) รูปแบบนี้แตกต่างจากรูปแบบอื่น ๆ เช่น ขนาดเบอร์ลินเนอร์ (Berliner) หรือขนาดแท็บลอยด์ (Tabloid) และคอมแพ็ค (Compact) ซึ่งมีขนาดเล็กกว่า

ประวัติความเป็นมา

รูปแบบบรอดชีตมีต้นกำเนิดมาตั้งแต่ศตวรรษที่ 17 โดยเริ่มจากการเป็นรูปแบบสำหรับพิมพ์โน้ตเพลงและสิ่งพิมพ์ยอดนิยม ต่อมาได้กลายเป็นเครื่องมือในการเคลื่อนไหวทางการเมืองผ่านการพิมพ์คำปราศรัยซ้ำ

ในสหราชอาณาจักร การพัฒนาของหนังสือพิมพ์ขนาดบรอดชีตมีความเกี่ยวข้องกับปัจจัยทางภาษี โดยในปี ค.ศ. 1712 มีการจัดเก็บภาษีหนังสือพิมพ์ตามจำนวนหน้า ทำให้สำนักพิมพ์เลือกใช้กระดาษแผ่นใหญ่เพื่อบรรจุเนื้อหาให้ได้มากที่สุดในจำนวนหน้าที่น้อยลง ส่วนในภูมิภาคอื่น ๆ การเลือกใช้รูปแบบบรอดชีตมักเกี่ยวข้องกับเรื่องของสไตล์และความต้องการสร้างภาพลักษณ์ของความน่าเชื่อถือและมีอำนาจ

ในช่วงศตวรรษที่ 19 การนำเครื่องจักรมาใช้ในการพิมพ์ทำให้การผลิตสิ่งพิมพ์เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว เมื่อประกอบกับอัตราการรู้หนังสือที่เพิ่มสูงขึ้น ความต้องการการรายงานข่าวเชิงทัศน์และงานวารสารศาสตร์จึงนำไปสู่การผสมผสานระหว่างใบปลิว (Broadsides) และหนังสือพิมพ์ จนกลายเป็นหนังสือพิมพ์ขนาดบรอดชีตสมัยใหม่

ลักษณะทางกายภาพและขนาด

ขนาดของหนังสือพิมพ์บรอดชีตมีความแตกต่างกันไปตามภูมิภาค ดังนี้:

• สหรัฐอเมริกา: ขนาดมาตรฐานดั้งเดิมของหน้าแรก (ครึ่งหนึ่งของแผ่นบรอดชีต) คือ กว้าง 12 นิ้ว (305 มม.) ยาว 22.75 นิ้ว (578 มม.) อย่างไรก็ตาม เพื่อลดต้นทุนค่ากระดาษ หนังสือพิมพ์หลายฉบับได้ลดขนาดลงเหลือ กว้าง 11 นิ้ว (279 มม.) ยาว 21 นิ้ว (533 มม.)
• ออสเตรเลียและนิวซีแลนด์: ใช้ขนาด A1 ต่อหนึ่งแผ่นกาง (841 x 594 มม.)
• แอฟริกาใต้: ขนาดแผ่นกางสองหน้าอยู่ที่ 820 x 578 มม.

โดยทั่วไป บรอดชีตจะถูกพับครึ่งตามแนวตั้งเพื่อให้เกิดเป็น 4 หน้า (หน้าแรก, หน้าหลัง และหน้าด้านในสองหน้า) ซึ่งเรียกว่า "สเปรด" (Spread)

การพิจารณาด้านการพิมพ์

โรงพิมพ์สมัยใหม่มักพิมพ์ส่วนของบรอดชีตเป็นทวีคูณของ 8 หน้า (หน้าหน้า 4 หน้า และหน้าหลัง 4 หน้า) จากนั้นจึงตัดครึ่งในกระบวนการผลิต ความกว้างของม้วนกระดาษที่ใช้พิมพ์เรียกว่า "เว็บ" (Web) เช่น หนังสือพิมพ์ในสหรัฐฯ ที่มีหน้ากว้าง 11 นิ้ว จะใช้ม้วนกระดาษหน้ากว้าง 44 นิ้ว

เนื่องจากกำไรที่ลดลงจากการแข่งขันกับสื่อโทรทัศน์และอินเทอร์เน็ต สำนักพิมพ์หลายแห่งจึงพยายามปรับขนาดม้วนกระดาษให้เป็นมาตรฐานเดียวกัน เพื่อลดต้นทุนการผลิต

ภาพลักษณ์และนัยทางสังคม

ในหลายประเทศ เช่น สหราชอาณาจักร สหรัฐอเมริกา แคนาดา และออสเตรเลีย หนังสือพิมพ์ขนาดบรอดชีตมักถูกเชื่อมโยงกับเนื้อหาที่มีความเป็นวิชาการ มีความลึกซึ้ง และเน้นการวิเคราะห์มากกว่าหนังสือพิมพ์ขนาดแท็บลอยด์ ซึ่งมักถูกมองว่าเน้นข่าวฉาวหรือเนื้อหาที่กระตุ้นอารมณ์ (Sensationalism)

รูปแบบบรอดชีตช่วยให้มีพื้นที่ในการจัดวางเนื้อหาได้กว้างขวาง ทำให้สามารถนำเสนอข่าวสำคัญหลายเรื่องในหน้าแรกได้ โดยข่าวที่สำคัญที่สุดมักจะถูกวางไว้ในส่วน "Above the fold" หรือส่วนบนของหน้ากระดาษที่มองเห็นได้ทันทีเมื่อพับครึ่ง

การเปลี่ยนแปลงในศตวรรษที่ 21

ในปัจจุบัน หนังสือพิมพ์หลายฉบับได้เปลี่ยนจากขนาดบรอดชีตมาเป็นขนาดที่เล็กลง เช่น ขนาดเบอร์ลินเนอร์หรือคอมแพ็ค เพื่ออำนวยความสะดวกแก่ผู้อ่าน โดยเฉพาะผู้ที่เดินทางด้วยระบบขนส่งสาธารณะ ตัวอย่างที่เห็นได้ชัดคือหนังสือพิมพ์ The Independent และ The Times ในสหราชอาณาจักรที่ได้ปรับเปลี่ยนรูปแบบให้เล็กลง