ปฏิทินนักบุญ ความหมาย ประวัติ และความสำคัญในคริสต์ศาสนา

การขยายตัวของรายชื่อนักบุญ

เมื่อจำนวนนักบุญที่ได้รับการยอมรับเพิ่มขึ้นในช่วงปลายยุคโบราณและครึ่งแรกของยุคกลาง ในที่สุดทุกวันของปีก็มีนักบุญอย่างน้อยหนึ่งท่านที่ได้รับการรำลึกถึง เพื่อจัดการกับจำนวนที่เพิ่มขึ้นนี้ บางประเพณีจึงมีการย้ายวันฉลองของนักบุญบางท่านไปยังวันอื่น หรือนำออกไปจากปฏิทิน ทำให้บางครั้งนักบุญท่านหนึ่งอาจมีวันฉลองที่แตกต่างกันในปฏิทินที่แตกต่างกัน

การปฏิบัติในแต่ละนิกาย

คริสตจักรตะวันออก (Eastern Orthodox Church)

ในคริสตจักรตะวันออก ปฏิทินนักบุญจะถูกเรียกว่า Menologion ซึ่งอาจหมายถึงชุดของไอคอน (Icons) ที่แสดงภาพนักบุญตามลำดับวันที่ของวันฉลอง

การจัดลำดับความสำคัญของวันฉลองในคริสตจักรนิกายรัสเซียจะแบ่งเป็น: วันฉลองใหญ่ (Great Feasts), วันฉลองระดับกลาง และวันฉลองระดับย่อย โดยมีรายละเอียดการประกอบพิธีกรรมที่แตกต่างกันตามหนังสือ Typikon

คริสตจักรคาทอลิก (Catholic Church)

คริสตจักรคาทอลิกมีการใช้สูตรพิธีกรรมสำหรับมวลมหาชนในมิสซาสำหรับนักบุญประเภทต่างๆ เช่น มรณสักขี, ผู้สารภาพความเชื่อที่เป็นบิชอป, ปราชญ์แห่งพระศาสนจักร (Doctors of the Church), บิชอป, อธิการเจ้าอาวาส, พรหมจารี และนักบุญทั่วไป

ในปัจจุบัน วันฉลองในพิธีโรมันจะถูกจัดลำดับความสำคัญลดหลั่นกันลงมาดังนี้: Solemnities (วันฉลองระดับสูงสุด), Feasts (วันฉลอง), และ Memorials (วันระลึก ซึ่งอาจเป็นแบบบังคับหรือเลือกได้)

สรุปความสำคัญ

ระบบปฏิทินนักบุญ เมื่อรวมกับเทศกาลหลักของคริสตจักรและวันฉลองที่เคลื่อนที่ได้และไม่ได้ ให้วิธีการจัดระเบียบปีที่มีความเป็นมนุษย์และเฉพาะตัว ซึ่งช่วยให้คริสเตียนบางคนยังคงรักษาประเพณีการระบุวันที่โดยอ้างอิงจากวันฉลองของนักบุญ