สถาบันสตรีแคลิฟอร์เนีย

สถาบันสตรีแคลิฟอร์เนีย (California Institution for Women หรือ CIW) เป็นเรือนจำของรัฐแคลิฟอร์เนียสำหรับผู้หญิง ตั้งอยู่ในเมืองชิโน (Chino) เคาน์ตี้ซานเบอร์นาร์ดิโน รัฐแคลิฟอร์เนีย ทางตะวันออกของลอสแอนเจลิส แม้ว่าที่อยู่สำหรับการส่งไปรษณีย์จะระบุว่าเป็นเมืองโคโรนา (Corona) ในเคาน์ตี้ริเวอร์ไซด์ แต่ในทางกายภาพเรือนจำแห่งนี้ตั้งอยู่ในเขตเมืองชิโน

สิ่งอำนวยความสะดวกและโครงสร้าง

สถาบันสตรีแคลิฟอร์เนียครอบคลุมพื้นที่ 120 เอเคอร์ (ประมาณ 49 เฮกตาร์) โดยมีการแบ่งระดับการควบคุมดูแลออกเป็น 3 ระดับ ดังนี้:

• ระดับที่ 1: หอพักแบบเปิดที่ไม่มีแนวรั้วกั้นที่แน่นหนา
• ระดับที่ 2: หอพักแบบเปิดที่มีรั้วกั้นที่แน่นหนาและมีการเฝ้าระวังโดยเจ้าหน้าที่ติดอาวุธ
• ระดับที่ 3: ห้องขังเดี่ยวที่มีรั้วกั้นและมีการเฝ้าระวังโดยเจ้าหน้าที่ติดอาวุธ

นอกจากนี้ยังมีศูนย์รับตัว (Reception Center) เพื่อใช้ในการคัดกรอง ประเมิน และจัดสรรที่พักชั่วคราวให้กับนักโทษที่เพิ่งเข้ามาใหม่

ข้อมูลด้านประชากรและงบประมาณ

ข้อมูลในปีงบประมาณ 2008/2009 ระบุว่า CIW มีเจ้าหน้าที่ปฏิบัติงาน 977 คน โดยมีงบประมาณรายปีสำหรับการดำเนินงานสถาบัน 75 ล้านดอลลาร์ และงบประมาณด้านการศึกษา 2.6 ล้านดอลลาร์

ในด้านความหนาแน่นของประชากรนักโทษ พบว่าในวันที่ 31 ตุลาคม 2013 เรือนจำมีจำนวนนักโทษ 2,155 คน จากความจุที่ออกแบบไว้ 1,398 คน (คิดเป็นอัตราการครองที่พัก 154.1%) และในวันที่ 30 เมษายน 2020 จำนวนนักโทษลดลงเหลือ 1,553 คน (คิดเป็น 111.1% ของความจุ)

ประวัติความเป็นมา

สถาบันสตรีแคลิฟอร์เนียแห่งแรกถูกก่อตั้งขึ้นที่เมืองเทฮาชาปี (Tehachapi) ในปี 1932 อย่างไรก็ตาม หลังจากเกิดเหตุการณ์แผ่นดินไหวในเคาน์ตี้เคิร์น (Kern County) ปี 1952 นักโทษหญิงทั้งหมดถูกย้ายมายังสถาบันแห่งใหม่ในเมืองชิโน

เดิมทีสถาบันแห่งนี้ใช้ชื่อว่า "สถาบันสตรีแคลิฟอร์เนีย ณ เมืองโคโรนา" (California Institution for Women at Corona) แต่เนื่องจากชาวเมืองโคโรนาคัดค้านการใช้ชื่อเมืองในชื่อเรือนจำ จึงมีการเปลี่ยนชื่อเป็น "ฟรอนเทรา" (Frontera) ในวันที่ 1 มกราคม 1962 ซึ่งเป็นคำที่ดัดแปลงมาจากคำว่า frontier (พรมแดน) เพื่อสื่อถึงการเริ่มต้นชีวิตใหม่

CIW เคยเป็นเรือนจำหญิงเพียงแห่งเดียวในรัฐแคลิฟอร์เนียจนกระทั่งปี 1987 เมื่อศูนย์คุมขังหญิงทางตอนเหนือของแคลิฟอร์เนีย (Northern California Women's Facility) ได้เปิดทำการ และเคยเป็นสถานที่คุมขังนักโทษหญิงที่ต้องโทษประหารชีวิต

โปรแกรมและการดำเนินงาน

ในยุคแรกของการดำเนินงาน นักโทษหญิงจะสวมชุดกระโปรงในวันอาทิตย์ขณะเดินหรือทำงานในสภาพแวดล้อมที่คล้ายกับวิทยาเขต จนกระทั่งในช่วงทศวรรษ 1980 จึงมีการสร้างหอคอยเฝ้าระวัง 3 แห่งพร้อมเจ้าหน้าที่ติดอาวุธปืนลูกซอง

หนึ่งในโปรแกรมที่โดดเด่นคือ "Voices from Within" ซึ่งเป็นโครงการให้นักโทษหญิงอ่านหนังสือบันทึกเสียง เพื่อนำไปมอบให้กับนักเรียนมัธยมปลายในชั้นเรียนซ่อมเสริม นักศึกษามหาวิทยาลัยที่มีความบกพร่องทางการอ่าน และผู้พิการทางสายตา

นักโทษที่มีชื่อเสียง

สถาบันแห่งนี้เคยคุมขังบุคคลที่มีชื่อเสียงในคดีอาญาระดับประเทศหลายราย เช่น:

• เบตตี้ โบรเดอริก (Betty Broderick): อดีตไฮโซชาวซานดิเอโกที่ถูกตัดสินจำคุกตลอดชีวิตในคดีฆาตกรรมอดีตสามีและภรรยาใหม่ของเขา
• เทเรซา นอร์ (Theresa Knorr): ผู้ต้องหาในคดีฆาตกรรมและสมคบคิดฆาตกรรมหลายคดี
• แพทริเซีย เครนวินเกิล (Patricia Krenwinkel): หนึ่งในสมาชิกกลุ่ม "ครอบครัว" ของชาร์ลส์ แมนสัน
• คลอเดีย ฮาโร (Claudia Haro): อดีตภรรยาของนักแสดง โจ เพสซี ซึ่งถูกจำคุกในข้อหาพยายามฆ่า