เขตเลือกตั้งคัลลิงตัน อดีตเขตเลือกตั้งแบบ Rotten Borough ในคอร์นวอลล์

เขตเลือกตั้งคัลลิงตัน (Callington constituency) เป็นอดีตเขตเลือกตั้งประเภท Rotten Borough (เขตเลือกตั้งที่เสื่อมโทรมหรือมีผู้มีสิทธิเลือกตั้งน้อยมากแต่ยังคงมีสิทธิส่งตัวแทนเข้าสภา) ในมณฑลคอร์นวอลล์ ประเทศอังกฤษ ซึ่งเคยส่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (Members of Parliament) จำนวนสองคนเข้าสู่สภาสามัญชน (House of Commons) ของรัฐสภาอังกฤษและต่อมาคือรัฐสภาบริเตน ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1585 จนกระทั่งถูกยกเลิกโดยพระราชบัญญัติปฏิรูปปี 1832 (Reform Act 1832)

ประวัติและการบริหารจัดการเขตเลือกตั้ง

เขตเลือกตั้งนี้ครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของเมืองคัลลิงตันทางตะวันออกของคอร์นวอลล์ โดยคัลลิงตันถือเป็นเขตเลือกตั้งสุดท้ายในคอร์นวอลล์ที่ได้รับสิทธิในการส่งตัวแทนเข้าสภาในปี 1585 ซึ่งเช่นเดียวกับเขตเลือกตั้งส่วนใหญ่ในคอร์นวอลล์ที่ได้รับสิทธิในช่วงยุคทิวดอร์ คัลลิงตันมีลักษณะเป็น Rotten Borough มาตั้งแต่เริ่มต้น และไม่มีความสำคัญทางเศรษฐกิจหรือการเมืองมากพอที่จะมีการจัดตั้งนายกเทศมนตรีหรือสภาเมือง (Corporation) ของตนเอง

สิทธิในการเลือกตั้งและการเปลี่ยนแปลง

สิทธิในการลงคะแนนเสียงในคัลลิงตันเคยเป็นประเด็นถกเถียงจนกระทั่งสภาสามัญชนได้มีคำตัดสินในปี 1821 โดยกำหนดให้ผู้มีสิทธิเลือกตั้งคือ "ผู้ถือครองที่ดินแบบ Freeholders ในเขตเลือกตั้ง และผู้เช่าที่ดินตลอดชีพ (Life-tenants) ของผู้ถือครองที่ดิน ซึ่งต้องพำนักอยู่ในเขตเลือกตั้งเป็นเวลา 40 วันก่อนการเลือกตั้ง และต้องเสียภาษีเพื่อคนยากจน (Poor rate) ตั้งแต่ 40 ชิลลิงขึ้นไป"

การตัดสินนี้ทำให้จำนวนผู้มีสิทธิเลือกตั้งเพิ่มขึ้นอย่างมาก จากเดิมที่มีผู้ลงคะแนนเพียง 42 คนในปี 1816 เพิ่มขึ้นเป็น 225 คนตามรายงานการส่งตัวแทนในปี 1831 อย่างไรก็ตาม ในช่วงศตวรรษที่ 18 อำนาจในการควบคุมผู้ลงคะแนนเสียงตกอยู่ในมือของ "ผู้อุปถัมภ์" (Patron) ซึ่งมีอิทธิพลอย่างเบ็ดเสร็จเด็ดขาด

ในปี 1831 เมืองคัลลิงตันมีประชากร 1,082 คน และมีบ้านเรือน 225 หลัง โดยพื้นที่นอกเขตเลือกตั้งมีบ้านเรือนเพิ่มอีกเพียง 8 หลัง ซึ่งทำให้ไม่มีช่องทางในการขยายเขตเลือกตั้งได้อีก จนกระทั่งถูกยกเลิกสิทธิในการส่งตัวแทนโดยพระราชบัญญัติปฏิรูปครั้งใหญ่ (Great Reform Act) ในปี 1832

ผู้อุปถัมภ์ของเขตเลือกตั้ง (Patrons of the Pocket Borough)

คัลลิงตันถูกจัดเป็น Pocket Borough (เขตเลือกตั้งที่อยู่ในกระเป๋าหรือถูกควบคุมโดยบุคคลเพียงคนเดียวหรือตระกูลเดียว) โดยมีผู้อุปถัมภ์หลักสองตระกูล คือ ตระกูลโรล (Rolle family) แห่ง Heanton Satchville ในเดวอน และตระกูลคอริตัน (Coryton family) แห่งคฤหาสน์ St. Mellion ในคอร์นวอลล์

การอุปถัมภ์โดยตระกูลโรล

ในปี 1601 โรเบิร์ต โรล (Robert Rolle) ได้ซื้อคฤหาสน์คัลลิงตัน ทำให้เขาสามารถควบคุมที่นั่งในสภาของเขตเลือกตั้งนี้ และใช้เป็นช่องทางในการส่งเสริมอาชีพทางการเมืองของสมาชิกในตระกูลและผู้สืบทอด โดยมีการเสนอชื่อบุคคลในตระกูล เช่น จอห์น โรล (John Rolle) และเซอร์เฮนรี โรล (Sir Henry Rolle) เข้าสู่สภาในหลายวาระ

ต่อมากรรมสิทธิ์ในคฤหาสน์และเขตเลือกตั้งได้ตกทอดไปยัง มาร์กาเร็ต โรล (Margaret Rolle) บารอนเนสคลินตันคนที่ 15 ซึ่งเป็นภรรยาของโรเบิร์ต วอลโพล เอิร์ลแห่งออร์ฟอร์ดคนที่ 2 และส่งต่อมายังจอร์จ วิลเลียม เทรฟูซิส (George William Trefusis) และโรเบิร์ต คอตตอน เซนต์ จอห์น เทรฟูซิส บารอนคลินตันคนที่ 18 ในปี 1816 อย่างไรก็ตาม ในช่วงหลังอำนาจของตระกูลเทรฟูซิสเริ่มลดน้อยลง ทำให้ตระกูลคอริตันสามารถเข้ามาท้าทายอำนาจในการควบคุมที่นั่งได้ในบางโอกาส