ประวัติผู้พิพากษา ชาร์ลส์ เอ็ดเวิร์ด ไวซานสกี จูเนียร์

ชาร์ลส์ เอ็ดเวิร์ด ไวซานสกี จูเนียร์ (Charles Edward Wyzanski Jr.; 27 พฤษภาคม 1906 – 3 กันยายน 1986) เป็นผู้พิพากษาศาลแขวงสหรัฐอเมริกา (United States District Judge) ประจำศาลแขวงสหรัฐฯ เขตแมสซาชูเซตส์ โดยมีบทบาทสำคัญในการบริหารงานตุลาการและเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านกฎหมายที่ได้รับความเคารพในสหรัฐอเมริกา

การศึกษาและเส้นทางอาชีพทางกฎหมาย

ไวซานสกีเกิดที่เมืองบอสตัน รัฐแมสซาชูเซตส์ เขาเริ่มต้นการศึกษาระดับมัธยมที่ Phillips Exeter Academy ก่อนจะเข้าศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด โดยได้รับปริญญา Artium Baccalaureus ในปี 1927 และสำเร็จการศึกษานิติศาสตรบัณฑิต (Bachelor of Laws) จากโรงเรียนกฎหมายฮาร์วาร์ด (Harvard Law School) ในปี 1930

ในช่วงเริ่มต้นอาชีพ เขาได้ทำงานเป็นผู้ช่วยผู้พิพากษา (Law Clerk) ให้กับผู้พิพากษา Augustus Noble Hand แห่งศาลอุทธรณ์สหรัฐฯ เขต 2 ระหว่างปี 1930 ถึง 1931 และต่อมาได้ทำงานเป็นผู้ช่วยผู้พิพากษาให้กับ Learned Hand ในปี 1932 นอกจากนี้ เขายังมีประสบการณ์ในการทำงานกฎหมายภาคเอกชนในเมืองบอสตันหลายช่วงเวลา และได้รับตำแหน่งสำคัญในภาครัฐ ดังนี้:

• ปี 1933: ดำรงตำแหน่งอัยการด้านแรงงาน (Solicitor of Labor) ประจำกระทรวงยุติธรรมสหรัฐฯ
• ปี 1933–1935: ดำรงตำแหน่งอัยการด้านแรงงาน ประจำกระทรวงแรงงานสหรัฐฯ
• ปี 1935–1937: ดำรงตำแหน่งผู้ช่วยพิเศษของอัยการสูงสุดสหรัฐฯ ในสำนักงานอัยการสูงสุด (Office of the Solicitor General)

การดำรงตำแหน่งผู้พิพากษาศาลรัฐบาลกลาง

ในปี 1941 ไวซานสกีได้รับการเสนอชื่อโดยประธานาธิบดี แฟรงคลิน ดี. รูสเวลต์ ตามคำแนะนำของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงาน ฟรานเซส เพอร์กินส์ เพื่อให้ดำรงตำแหน่งผู้พิพากษาศาลแขวงสหรัฐฯ เขตแมสซาชูเซตส์ แทนที่ผู้พิพากษา Hugh Dean McLellan

เขาได้รับการรับรองจากวุฒิสภาสหรัฐฯ เมื่อวันที่ 16 ธันวาคม 1941 และได้รับแต่งตั้งอย่างเป็นทางการในวันที่ 19 ธันวาคม 1941 โดยไวซานสกีได้ดำรงตำแหน่ง ประธานผู้พิพากษา (Chief Judge) ระหว่างปี 1965 ถึง 1971 ก่อนจะเปลี่ยนสถานะเป็นผู้พิพากษาอาวุโส (Senior Status) ในวันที่ 1 กันยายน 1971 และปฏิบัติหน้าที่จนกระทั่งเสียชีวิตในวันที่ 3 กันยายน 1986 ที่เมืองบอสตัน

ความเกี่ยวข้องกับคดีของ อัลเจอร์ ฮิสส์

ไวซานสกีมีความสัมพันธ์ส่วนตัวกับทั้ง อัลเจอร์ ฮิสส์ (Alger Hiss) และ วิลเลียม แอล. มาร์บิวรี จูเนียร์ (William L. Marbury Jr.) โดยในช่วงเดือนกันยายน 1948 ก่อนที่มาร์บิวรีจะพบกับฮิสส์เกี่ยวกับคดีหมิ่นประมาทที่ค้างอยู่ ไวซานสกีได้แจ้งให้มาร์บิวรีทราบว่าฮิสส์ได้รับคำแนะนำว่าไม่ควรฟ้องร้อง วิทเทเกอร์ แชมเบอร์ส (Whittaker Chambers)

บทบาทด้านการศึกษาและงานบริการสาธารณะ

นอกเหนือจากงานตุลาการ ไวซานสกีได้อุทิศตนให้กับการสอนกฎหมายในสถาบันชั้นนำหลายแห่ง ได้แก่:

• มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด: อาจารย์บรรยายวิชารัฐบาล (1942–1943)
• สถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์ (MIT): อาจารย์บรรยายด้านกฎหมาย (1949–1950)
• มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด: อาจารย์บรรยายด้านกฎหมาย (1949–1951) และเป็นศาสตราจารย์ผู้เยี่ยมเยือน (Visiting Professor) ที่โรงเรียนกฎหมายสแตนฟอร์ดในปี 1974
• มหาวิทยาลัยบอสตัน: ได้รับเกียรติเป็น Pappas Distinguished Scholar ที่โรงเรียนกฎหมายบอสตันในปี 1986

นอกจากนี้ เขายังเคยเป็นสมาชิกสาธารณะของคณะกรรมการไกล่เกลี่ยการป้องกันประเทศแห่งชาติ (National Defense Mediation Board) ระหว่างปี 1941 ถึง 1942