ประวัติ ชาร์ลส์ โจเซฟ โดเฮอร์ตี้ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมแคนาดา

ชาร์ลส์ โจเซฟ โดเฮอร์ตี้ (11 พฤษภาคม 1855 – 28 กรกฎาคม 1931) เป็นนักการเมือง นักกฎหมาย และผู้พิพากษาชาวแคนาดาจากรัฐควิเบก ผู้มีบทบาทสำคัญในฐานะรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมของแคนาดาระหว่างปี 1911 ถึง 1921 และเป็นหนึ่งในตัวแทนของแคนาดาในการประชุมสันติภาพที่กรุงปารีสหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง

ชีวิตช่วงต้นและการศึกษา

โดเฮอร์ตี้เกิดในเมืองมอนทรีออล รัฐแคนาดาตะวันออก เป็นบุตรของมาร์คัส โดเฮอร์ตี้ ผู้พิพากษาศาลสูงสุดแห่งมณฑลควิเบกซึ่งเกิดในไอร์แลนด์ และเอลิซาเบธ (โอฮัลลอแรน) โดเฮอร์ตี้ เขาเข้ารับการศึกษาที่วิทยาลัยเซนต์แมรี (Jesuit College) และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีด้านกฎหมายจากมหาวิทยาลัยแมคกิลล์ (McGill University) ในปี 1876 โดยได้รับเหรียญทองเอลิซาเบธ ทอร์แรนซ์ ซึ่งเป็นรางวัลสำหรับผู้ที่มีผลการเรียนสูงสุด

เส้นทางอาชีพและการทำงานทางกฎหมาย

โดเฮอร์ตี้ได้รับอนุญาตให้ว่าความในปี 1877 เขาได้พยายามเข้าสู่การเมืองท้องถิ่นโดยลงสมัครรับเลือกตั้งในสภานิติบัญญัติของควิเบกเขตมอนทรีออลตะวันตกในปี 1881 แต่ไม่ประสบความสำเร็จ ต่อมาในปี 1885 เขาได้ทำหน้าที่เป็นร้อยโทในกองพันที่ 65 (Mount Royal Rifles) ระหว่างเหตุการณ์กบฏทางตะวันตกเฉียงเหนือ

ในปี 1887 เขาได้รับแต่งตั้งเป็น Queen's Counsel (ที่ปรึกษาของราชินี) นอกจากงานด้านทนายความแล้ว เขายังเป็นอาจารย์สอนกฎหมายแพ่งและกฎหมายระหว่างประเทศที่มหาวิทยาลัยแมคกิลล์ และได้รับแต่งตั้งเป็นผู้พิพากษาศาลสูงของควิเบกตั้งแต่ปี 1891 จนถึงปี 1906 ในช่วงเวลานี้เขายังดำรงตำแหน่งประธานสมาคมเซนต์แพทริก (St. Patrick's Society) ซึ่งเป็นองค์กรพี่น้องชาวไอริชที่สำคัญในมอนทรีออลในปี 1902 และ 1903

บทบาททางการเมืองและระดับนานาชาติ

โดเฮอร์ตี้ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของแคนาดาในนามพรรคคอนเซอร์เวทีฟ (Conservative Party) เขตเซนต์แอนน์ ในการเลือกตั้งทั่วไปปี 1908 เมื่อพรรคคอนเซอร์เวทีฟชนะการเลือกตั้งในปี 1911 นายกรัฐมนตรีเซอร์ โรเบิร์ต บอร์เดน ได้แต่งตั้งให้เขาดำรงตำแหน่ง รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม

เขามีบทบาทสำคัญในการก่อตั้งสมาคมเนติบัณฑิตยสภาแคนาดา (Canadian Bar Association) ในปี 1912 และดำรงตำแหน่งประธานสมาคมในปี 1914

หลังสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง โดเฮอร์ตี้เป็นหนึ่งในคณะผู้แทนแคนาดาที่เข้าร่วมการประชุมสันติภาพที่กรุงปารีส และเป็นตัวแทนแคนาดาประจำสันนิบาตชาติ (League of Nations) ระหว่างปี 1920 ถึง 1922 ด้วยผลงานที่โดดเด่นในการประชุมที่แวร์ซาย เขาได้รับแต่งตั้งให้เป็นสมาชิกสภาองคมนตรีแห่งจักรวรรดิ (Imperial Privy Council) ในปี 1920 ซึ่งทำให้เขาสามารถใช้คำนำหน้าชื่อว่า "The Right Honourable" ได้

เขายังคงดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมในรัฐบาลของอาเธอร์ เมเกน จนกระทั่งรัฐบาลพ่ายแพ้ในการเลือกตั้งปี 1921