Charles Warren นักกฎหมายและนักประวัติศาสตร์กฎหมายชาวอเมริกัน

Charles Warren (9 มีนาคม 1868 – 16 สิงหาคม 1954) เป็นนักกฎหมายและนักวิชาการด้านกฎหมายชาวอเมริกัน ผู้ซึ่งได้รับรางวัล Pulitzer Prize จากหนังสือ The Supreme Court in United States History (1922) ผลงานของเขามีบทบาทสำคัญในการวางรากฐานการศึกษาประวัติศาสตร์กฎหมายในสหรัฐอเมริกา

ประวัติช่วงต้นและการศึกษา

Warren เกิดที่เมืองบอสตัน รัฐแมสซาชูเซตส์ เขาเป็นเหลนของ Mercy Otis Warren และเป็นบุตรของ Winslow Warren และ Mary Lincoln Tinkham ครอบครัวของเขาเป็นชาวเดโมแครตที่เคร่งครัดในพื้นที่ที่ส่วนใหญ่เป็นรีพับลิกัน Warren ได้รับการศึกษาจากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด โดยได้รับปริญญา A.B. ในปี 1889 และปริญญา A.M. จากโรงเรียนกฎหมายฮาร์วาร์ดในปี 1892 ต่อมาในปี 1933 เขาได้รับปริญญานิติศาสตร์ดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์จากโรงเรียนกฎหมายโคลัมเบีย

เส้นทางอาชีพและการทำงาน

Warren เริ่มต้นอาชีพนักกฎหมายในบอสตัน และเคยดำรงตำแหน่งเลขานุการส่วนตัวของ William Eustis Russell ผู้ว่าการรัฐแมสซาชูเซตส์ นอกจากนี้เขายังเป็นสมาชิกที่กระตือรือร้นของ Young Men's Democratic Club แม้ว่าเขาจะพยายามลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นวุฒิสมาชิกของรัฐในปี 1894 และ 1895 แต่ไม่ประสบความสำเร็จ

การก่อตั้ง Immigration Restriction League

ในวันที่ 31 พฤษภาคม 1894 Warren และเพื่อนร่วมรุ่นจากฮาร์วาร์ดได้ก่อตั้ง Immigration Restriction League เพื่อรณรงค์ให้มีการจำกัดการย้ายถิ่นฐานจากยุโรปตอนใต้และตะวันออก โดยอ้างว่ามี "คุณภาพทางเชื้อชาติ" ที่ด้อยกว่าชาวแองโกล-แซกซอน ซึ่งเป็นแนวคิดที่สะท้อนถึงทัศนคติในยุคนั้น

ความสำเร็จในวิชาชีพกฎหมายและงานเขียน

Warren เปิดสำนักงานกฎหมาย Warren & Perry และจัดการคดีความหลากหลาย ทั้งคดีอาญา อสังหาริมทรัพย์ และคดีบริษัท คดีที่โด่งดังที่สุดของเขาคือการปกป้อง James Michael Curley

ในด้านงานเขียน Warren ได้ตีพิมพ์หนังสือสองเล่มที่กลายเป็นจุดเริ่มต้นสำหรับนักประวัติศาสตร์กฎหมายชาวอเมริกัน ได้แก่ History of the Harvard Law School and of Early Legal Conditions in America และ A History of the American Bar

บทบาทในระดับชาติ

ภายใต้ประธานาธิบดี Woodrow Wilson, Warren ได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้ช่วยอัยการสูงสุด (Assistant Attorney General) ระหว่างปี 1914 ถึง 1918 โดยเขามีส่วนร่วมในการร่างกฎหมาย Espionage Act of 1917 และว่าความต่อหน้าศาลฎีกาสหรัฐฯ ประมาณ 30 ครั้ง

มรดกและผลงานทางวิชาการ

ผลงานชิ้นเอกของเขาคือ History of the United States Supreme Court (1922) ซึ่งทำให้เขาได้รับรางวัล Pulitzer Prize ในปี 1923 งานเขียนของเขาถูกนำไปอ้างอิงโดยผู้พิพากษา Louis Brandeis ในคดีสำคัญอย่าง Erie Railroad Co. v. Tompkins (1938)

Warren เกษียณจากงานบริการสาธารณะในทศวรรษ 1940 และเสียชีวิตในวอชิงตัน ดี.ซี. ในปี 1954 ปัจจุบันมีหน้าต่างกระจกสีใน National Cathedral และศูนย์วิจัยประวัติศาสตร์อเมริกาเหนือที่มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดที่ตั้งชื่อตามเขาเพื่อเป็นเกียรติ

ผลงานที่สำคัญ

• History of the Harvard Law School and of Early Legal Conditions in America (1908)
• A History of the American Bar (1911)
• The Supreme Court in United States History (1922)
• The Supreme Court and Sovereign States (1924)