ฤดูกาล 1992–93 ของชาร์ลอตต์ ฮอร์เน็ตส์ การเข้าสู่เพลย์ออฟครั้งแรกในประวัติศาสตร์

ฤดูกาล 1992–93 ของ ชาร์ลอตต์ ฮอร์เน็ตส์ (Charlotte Hornets) เป็นฤดูกาลที่ห้าในการแข่งขันลีกบาสเกตบอลอาชีพ NBA โดยในฤดูกาลนี้ทีมสามารถสร้างความสำเร็จครั้งสำคัญด้วยการผ่านเข้าสู่รอบเพลย์ออฟเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ก่อตั้งทีม

การเสริมทัพและผู้เล่นสำคัญ

ก่อนเริ่มฤดูกาล ฮอร์เน็ตส์ได้สิทธิ์ดราฟต์อันดับที่ 2 ของปี 1992 และเลือก อลอนโซ มอร์นิง (Alonzo Mourning) เซ็นเตอร์จากมหาวิทยาลัยจอร์จทาวน์ เข้าสู่ทีม นอกจากนี้ยังมีการเซ็นสัญญาคว้าตัว เดวิด วิงเกต (David Wingate) ในช่วงเดือนแรกของฤดูกาล และมีการแลกเปลี่ยนตัวผู้เล่นโดยส่ง เจ.อาร์. รีด (J.R. Reid) ไปยังซานอันโตนิโอ สเปอร์ส เพื่อแลกกับ ซิดนีย์ กรีน (Sidney Green) ในเดือนธันวาคม

ผลงานรายบุคคลที่โดดเด่น

• แลร์รี จอห์นสัน (Larry Johnson): ดาวเด่นปีที่สองของทีม ทำคะแนนเฉลี่ย 22.1 แต้ม รีบาวด์ 10.5 ครั้ง และแอสซิสต์ 4.3 ครั้งต่อเกม จนได้รับการคัดเลือกให้อยู่ในทีม All-NBA Second Team และติดทีม All-Star เป็นครั้งแรกในอาชีพ
• อลอนโซ มอร์นิง (Alonzo Mourning): ทำคะแนนเฉลี่ย 21.0 แต้ม รีบาวด์ 10.3 ครั้ง และบล็อก 3.5 ครั้งต่อเกม ได้รับการคัดเลือกให้อยู่ในทีม NBA All-Rookie First Team และได้อันดับ 2 ในการโหวตผู้เล่นรุกกี้ยอดเยี่ยมแห่งปี (Rookie of the Year) โดยเป็นรองเพียง แชคิล โอนีล
• เคนดัลล์ กิลล์ (Kendall Gill): ทำคะแนนเฉลี่ย 16.9 แต้ม และสตีล 1.4 ครั้งต่อเกม
• เดลล์ เคอร์รี (Dell Curry): ผู้เล่นสำรองคนสำคัญ ทำคะแนนเฉลี่ย 15.3 แต้มต่อเกม และได้อันดับ 4 ในการโหวตผู้เล่นสำรองยอดเยี่ยมแห่งปี (Sixth Man of the Year)
• มักซี โบกส์ (Muggsy Bogues): ทำคะแนนเฉลี่ย 10.0 แต้ม แอสซิสต์ 8.8 ครั้ง และสตีล 2.0 ครั้งต่อเกม

ผลการแข่งขันในฤดูกาลปกติ

ในช่วงเริ่มต้นฤดูกาล ฮอร์เน็ตส์ประสบปัญหาในการปรับตัวโดยแพ้ 4 จาก 6 เกมแรก แต่หลังจากนั้นสามารถทำสถิติชนะติดต่อกัน 5 เกม และมีผลงาน 26 ชนะ 23 แพ้ ในช่วงพักเบรก All-Star

ทีมแสดงให้เห็นถึงพัฒนาการที่ชัดเจนในช่วงท้ายฤดูกาล โดยชนะ 9 จาก 12 เกมสุดท้าย (รวมถึงการชนะติดต่อกัน 5 เกมปิดท้ายฤดูกาล) ส่งผลให้ทีมจบฤดูกาลปกติด้วยสถิติ 44 ชนะ 38 แพ้ จบอันดับ 3 ของดิวิชันเซ็นทรัล และได้อันดับ 5 ของสายตะวันออก ซึ่งเพียงพอที่จะผ่านเข้าสู่รอบเพลย์ออฟเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ของสโมสร

การแข่งขันรอบเพลย์ออฟ

รอบแรก (Eastern Conference First Round)

ฮอร์เน็ตส์ต้องเผชิญหน้ากับ บอสตัน เซลติกส์ (Boston Celtics) ทีมอันดับ 4 ของสายตะวันออก แม้จะแพ้ในเกมแรกที่บอสตัน การ์เดน แต่ฮอร์เน็ตส์สามารถพลิกกลับมาเอาชนะได้ในอีก 3 เกมถัดมา โดยในเกมที่ 4 อลอนโซ มอร์นิง ทำคะแนนด้วยการชู้ตระยะ 20 ฟุตลงในวินาทีสุดท้าย ทำให้ทีมชนะไป 104–103 และปิดซีรีส์เอาชนะเซลติกส์ไป 4-1 เกม ส่งผลให้ฮอร์เน็ตส์กลายเป็นหนึ่งในสี่ทีมขยายตัว (Expansion teams) ช่วงปลายทศวรรษ 1980 ที่สามารถชนะในรอบเพลย์ออฟได้เป็นทีมแรก

รอบรองชนะเลิศสายตะวันออก (Eastern Conference Semi-finals)

ในรอบถัดมา ฮอร์เน็ตส์พบกับ นิวยอร์ก นิกส์ (New York Knicks) ทีมอันดับ 1 ของสายตะวันออกและแชมป์ดิวิชันแอตแลนติก ทีมพ่ายแพ้ในสองเกมแรกที่แมดิสัน สแควร์ การ์เดน แต่สามารถกลับมาเอาชนะในเกมที่ 3 ที่ชาร์ลอตต์ โคลิเซียม ได้ในการต่อเวลาสองครั้ง (Double-overtime) ด้วยคะแนน 110–106 อย่างไรก็ตาม ฮอร์เน็ตส์พ่ายแพ้ในอีกสองเกมที่เหลือ ทำให้แพ้ซีรีส์นี้ไป 4-1 เกม และจบการเดินทางในฤดูกาลนี้

ข้อมูลอื่น ๆ และสถิติ

ในด้านความนิยม ฮอร์เน็ตส์เป็นทีมที่มียอดผู้เข้าชมเกมเหย้าสูงที่สุดใน NBA เป็นครั้งที่ 4 จาก 5 ฤดูกาล โดยมีผู้เข้าชมรวม 971,880 คนที่ชาร์ลอตต์ โคลิเซียม ตลอดฤดูกาลปกติ