เตาถลุงเหล็กคลินตัน โบราณสถานทางอุตสาหกรรมในนิวเจอร์ซีย์

เตาถลุงเหล็กคลินตัน (Clinton Furnace) หรือที่รู้จักในชื่อ โรงงานเหล็กคลินตัน (Clinton Ironworks) เป็นโบราณสถานทางอุตสาหกรรมที่ตั้งอยู่ริมถนนคลินตัน บริเวณฐานของอ่างเก็บน้ำคลินตัน ใกล้กับลำธารคลินตัน ในเขตเวสต์มิลฟอร์ด เทศมณฑลพาสเซก รัฐนิวเจอร์ซีย์ สหรัฐอเมริกา

เตาถลุงเหล็กแห่งนี้สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1826 และได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานแห่งชาติ (National Register of Historic Places) เมื่อวันที่ 18 มิถุนายน ค.ศ. 1976 เนื่องจากมีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ด้านอุตสาหกรรม โดยปัจจุบันเป็นโครงสร้างเพียงแห่งเดียวที่ยังคงหลงเหลืออยู่จากชุมชนการผลิตเหล็กที่เคยถูกเรียกว่า "คลินตัน"

ประวัติการก่อสร้างและการดำเนินงาน

การก่อสร้างเตาถลุงเหล็กคลินตันเริ่มต้นขึ้นในปี ค.ศ. 1826 โดยวิลเลียม แจ็กสัน (William Jackson) บุตรชายของสตีเฟน แจ็กสัน จากเมืองร็อกอะเวย์ เตาถลุงเหล็กแห่งนี้เริ่มเปิดดำเนินการในปี ค.ศ. 1833 โดยใช้พลังงานน้ำจากลำธารคลินตันในการขับเคลื่อนระบบการทำงาน

วัตถุดิบหลักอย่างแร่เหล็กถูกนำมาจากเหมืองในท้องถิ่นหลายแห่ง ได้แก่ ริงวูด (Ringwood), ไฮเบอร์เนีย (Hibernia), เมานต์เพลแซนต์ (Mount Pleasant), ออกเดนส์เบิร์ก (Ogdensburg) และฮัมบูร์ก (Hamburg)

ลักษณะทางกายภาพและสถานะปัจจุบัน

เตาถลุงเหล็กมีลักษณะเป็นโครงสร้างหินขนาดใหญ่ โดยมีความกว้างที่ฐาน 29 ฟุต (ประมาณ 8.8 เมตร) และมีความสูง 40 ฟุต (ประมาณ 12 เมตร) อย่างไรก็ตาม การดำเนินงานของเตาถลุงเหล็กแห่งนี้สิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1837

ในปัจจุบัน พื้นที่ดังกล่าวอยู่ในความดูแลของเมืองนิวอาร์ก (City of Newark) เนื่องจากเป็นส่วนหนึ่งของพื้นที่ลุ่มน้ำ (Watershed) โดยมีอ่างเก็บน้ำคลินตันซึ่งสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1892 ตั้งอยู่บริเวณใกล้เคียง