เสาแห่งเจราช อนุสรณ์สถานโรมันโบราณในนิวยอร์ก

เสาแห่งเจราช หรือที่รู้จักกันในชื่อ เสากระซิบแห่งเจราช (Whispering Column of Jerash) เป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์ที่ตั้งอยู่ในสวนสาธารณะ Flushing Meadows–Corona Park ในเขตควีนส์ เมืองนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา เสาต้นนี้มีต้นกำเนิดมาจากเมืองเจราช ประเทศจอร์แดน ซึ่งสร้างขึ้นในช่วงศตวรรษที่ 2 ภายใต้การปกครองของจักรวรรดิโรมัน

โครงสร้างและต้นกำเนิด

เสาต้นนี้มาจากเมืองเกราซา (Gerasa) หรือเมืองเจราชในปัจจุบัน ซึ่งเคยเป็นส่วนหนึ่งของมณฑลซีเรียในสมัยโรมัน เชื่อกันว่าถูกสร้างขึ้นประมาณปี ค.ศ. 120 ในยุคที่เมืองมีความเจริญรุ่งเรืองอย่างมาก

รายละเอียดทางกายภาพ

• ความสูง: 4.94 เมตร (16.2 ฟุต)
• เส้นผ่านศูนย์กลาง: 0.64 เมตร (2.1 ฟุต)
• น้ำหนัก: 6,240 กิโลกรัม
• ลักษณะ: เป็นเสาแบบคอรินเธียน (Corinthian) ประกอบด้วยหินอ่อนสามชิ้น ฐานแบบแอตติก (Attic base) และหัวเสาแบบคอรินเธียน

เดิมทีมีการระบุว่าเสาต้นนี้มาจากวิหารแห่งอาร์เทมิส (Temple of Artemis) ซึ่งเป็นเทพีประจำเมืองเจราช อย่างไรก็ตาม การศึกษาในปี 2015 พบว่าข้อมูลนี้อาจไม่ถูกต้อง เนื่องจากเสาต้นอื่นๆ ในวิหารดังกล่าวมีความสูงกว่า 13 เมตร ซึ่งสูงกว่าเสาต้นนี้เกือบสามเท่า และเนื่องจากในสมัยโบราณมีการนำชิ้นส่วนอาคารเก่ามาใช้ซ้ำบ่อยครั้ง จึงไม่สามารถระบุอาคารที่แน่นอนได้

การเดินทางสู่มหานครนิวยอร์ก

เสาแห่งเจราชถูกค้นพบระหว่างการบูรณะเมืองเจราชในช่วงต้นทศวรรษ 1960 โดยนาย Hugh D. Auchincloss Jr. นายหน้าซื้อขายหลักทรัพย์ชาวอเมริกัน ได้แนะนำให้กษัตริย์ฮุสเซนแห่งจอร์แดนเข้าร่วมงาน New York World's Fair ปี 1964–65

กษัตริย์ฮุสเซนทรงตกลงและมอบเสาต้นนี้เป็นของขวัญทางการทูตให้แก่เมืองนิวยอร์ก เพื่อให้เป็นอนุสรณ์สถานถาวรในสวนสาธารณะ แม้ว่าในตอนแรกจะมีการเสนอเสาที่มีขนาดใหญ่กว่านี้ (สูง 9.75 เมตร และหนักกว่า 16,000 กิโลกรัม) แต่สุดท้ายเสาต้นที่ส่งมากลับมีขนาดเล็กกว่า ซึ่งการเปลี่ยนแปลงนี้ไม่ได้ถูกแจ้งให้ประธานงาน Robert Moses ทราบ

การอนุรักษ์และสถานะในปัจจุบัน

ปัจจุบันเสาแห่งเจราชยังคงตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของ Unisphere และเป็นหนึ่งในไม่กี่ชิ้นงานจากงานเวิลด์แฟร์ที่ยังคงหลงเหลืออยู่ ในปี 2001 ได้มีการติดตั้งป้ายจารึกเพื่อระลึกถึงของขวัญชิ้นนี้ และในปี 2004–2005 ช่อง History Channel ได้สนับสนุนงบประมาณ 20,000 ดอลลาร์ เพื่อบูรณะเสาจากความเสียหายที่เกิดจากฝนกรดและสภาพอากาศ

เสาต้นนี้ได้รับการยอมรับว่าเป็นอนุสรณ์สถานที่มีอายุเก่าแก่ที่สุดเป็นอันดับสองในเมืองนิวยอร์ก รองจากเข็มเคลโอพัตรา (Cleopatra's Needle) ในเซ็นทรัลพาร์ค