Contract Cheating การจ้างทำผลงานวิชาการและการป้องกัน

Contract cheating หรือการจ้างทำผลงานวิชาการ เป็นรูปแบบหนึ่งของการทุจริตทางวิชาการที่นักศึกษาจ่ายเงินจ้างผู้อื่นให้ทำงานส่งอาจารย์แทนตนเอง คำนี้ถูกนำมาใช้ครั้งแรกในปี 2006 โดย Thomas Lancaster และ Robert Clarke เพื่อให้ครอบคลุมถึงงานวิชาการทุกรูปแบบ ไม่ว่าจะเป็นงานเขียน เช่น รายงาน หรือการเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์ ซึ่งแตกต่างจากคำว่า "essay mill" หรือโรงงานผลิตเรียงความที่เน้นเฉพาะงานเขียนเท่านั้น

ขอบเขตและความแพร่หลายของการทุจริต

จากการศึกษาของ Robert Clarke และ Thomas Lancaster พบว่ามีการใช้บริการจ้างทำผลงานวิชาการอย่างแพร่หลาย โดยพบว่ากว่า 12% ของการโพสต์ประกาศจ้างงานในเว็บไซต์รับจ้างทำงานคอมพิวเตอร์เป็นคำขอจากนักศึกษา และบางรายมีการจ้างงานซ้ำหลายครั้ง ซึ่งชี้ให้เห็นว่านักศึกษาบางกลุ่มมีการใช้บริการเหล่านี้เป็นประจำ

สถิติและแนวโน้ม

งานวิจัยหลายชิ้นชี้ให้เห็นถึงสัดส่วนของผู้ที่ทุจริต ดังนี้:

• การวิเคราะห์แบบ Meta-analysis ในปี 2017 พบว่านักศึกษาประมาณ 3.5% ยอมรับว่าเคยซื้อผลงานวิชาการเพื่อนำมาส่งเป็นของตนเอง
• การศึกษาในออสเตรเลียพบว่ามีนักศึกษา 5.8% ที่มีพฤติกรรมเข้าข่ายการจ้างทำผลงานวิชาการ
• อย่างไรก็ตาม งานวิจัยในปี 2021 ชี้ว่าการสำรวจแบบไม่ระบุตัวตนอาจประเมินค่าต่ำเกินไป โดยวิธีการที่กระตุ้นให้พูดความจริงพบว่ามีนักศึกษาถึง 7.9% ที่ซื้อผลงาน และ 11.4% ที่นำผลงานจากเว็บไซต์แบ่งปันไฟล์มาส่ง

สาขาวิชาที่มีความเสี่ยงสูง

ผู้เชี่ยวชาญหลายท่าน เช่น Curtis & Clare, Bretag, Lancaster & Clarke และ Eaton เห็นพ้องกันว่าสาขาวิชาที่มีอัตราการจ้างทำผลงานวิชาการสูง ได้แก่:

• บริหารธุรกิจ (Business)
• วิศวกรรมศาสตร์ (Engineering)
• วิทยาศาสตร์ (รวมถึงวิทยาศาสตร์การแพทย์และสุขภาพ)
• มนุษยศาสตร์ (Humanities)
• ครุศาสตร์/ศึกษาศาสตร์ (Education)

การป้องกันและการตรวจจับ

สถาบันการศึกษาพยายามหาทางป้องกันการทุจริตนี้ผ่านกลยุทธ์การออกแบบการประเมินผล เช่น การใช้ การประเมินผลแบบรายบุคคล (Individualized Assessments) ซึ่งช่วยลดโอกาสในการจ้างผู้อื่นทำแทนได้ นอกจากนี้ บางประเทศ เช่น ออสเตรเลีย ได้เริ่มดำเนินการบล็อกการเข้าถึงเว็บไซต์รับจ้างทำผลงานวิชาการในระดับประเทศตั้งแต่เดือนสิงหาคม 2022

วิธีการตรวจจับ

การตรวจจับการจ้างทำผลงานวิชาการมีความท้าทาย เนื่องจากผู้ให้บริการมักอ้างว่าผลงานที่ผลิตขึ้นนั้นไม่สามารถตรวจพบได้ อย่างไรก็ตาม งานวิจัยยืนยันว่าอาจารย์ผู้สอนสามารถได้รับการฝึกฝนให้ตรวจพบความผิดปกติในงานของนักศึกษาได้อย่างมีประสิทธิภาพ โดยมีกระบวนการตรวจจับที่เป็นระบบ 6 ขั้นตอนที่เสนอโดย Lancaster และ Clarke ในปี 2007

ผลกระทบจากสถานการณ์ COVID-19

ในช่วงการแพร่ระบาดของ COVID-19 การทุจริตทางวิชาการเพิ่มสูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ เนื่องจากข้อสอบและการประเมินผลที่เคยจัดในห้องสอบที่มีผู้คุมสอบ ถูกเปลี่ยนมาเป็นรูปแบบออนไลน์ ทำให้ขาดการควบคุมที่เข้มงวดและเปิดโอกาสให้นักศึกษาใช้บริการจ้างทำผลงานผ่านอินเทอร์เน็ตมากขึ้น