เอิร์นสต์ เฮอร์เบ็ค กวีผู้ถ่ายทอดโลกผ่านความบริสุทธิ์และอาการป่วย

เอิร์นสต์ เฮอร์เบ็ค (9 ตุลาคม 1920 – 11 กันยายน 1991) เป็นกวีชาวออสเตรียที่มีชีวิตส่วนใหญ่ในสถานบำบัดทางจิต ผลงานของเขาโดดเด่นด้วยความเรียบง่าย ความบริสุทธิ์ และมุมมองที่แปลกใหม่ ซึ่งสะท้อนถึงสภาวะทางจิตใจและประสบการณ์ชีวิตที่ถูกจำกัดอยู่ในสถาบันการแพทย์

ชีวิตและการต่อสู้กับอาการป่วย

เฮอร์เบ็คเติบโตในเมืองสต็อกเกอเรา (Stockerau) รัฐโลเวอร์ออสเตรีย ในขณะที่เขากำลังทำงานเป็นแรงงานไร้ฝีมือในโรงงานผลิตกระสุนตอนอายุ 20 ปี เขาเริ่มแสดงอาการของ โรคจิตเภท (Schizophrenia) ซึ่งนำไปสู่การถูกส่งตัวเข้าโรงพยาบาลจิตเวชแห่งชาติในรัฐโลเวอร์ออสเตรียในปี 1940

แม้ว่าในช่วงแรกอาการของเขาจะมีการดีขึ้นเป็นระยะ จนถึงขั้นถูกเรียกตัวเข้ารับราชการทหารในเดือนตุลาคม 1944 แต่เขาก็ถูกปลดประจำการในเดือนมีนาคม 1945 เนื่องจากปัญหาสุขภาพจิตที่ยังคงอยู่ หลังจากสงครามสิ้นสุดลงหนึ่งปี เฮอร์เบ็คถูกส่งตัวกลับเข้าสถานบำบัดอย่างไม่มีกำหนด

เส้นทางสู่การเป็นกวี

หลังจากใช้ชีวิตในสถานบำบัดเป็นเวลา 15 ปี เฮอร์เบ็คเริ่มหันมาเขียนบทกวี เขาได้สร้างสรรค์ผลงานบทกวีจำนวนหลายพันชิ้นก่อนที่จะเสียชีวิตในปี 1991 ลักษณะเด่นของบทกวีของเขาคือความสั้นกระชับและการใช้ถ้อยคำที่แปลกตา ซึ่งมักถูกเรียกขานว่าเป็น "กวีนิยมแบบไร้เดียงสา" (Naive poetry)

สิ่งที่น่าสนใจคือ ชื่อของบทกวีหลายชิ้นของเขาเป็นชื่อสัตว์ ซึ่งได้รับคำแนะนำจาก เลโอ นาวราทิล (Leo Navratil) จิตแพทย์ผู้ดูแล เพื่อใช้เป็นแบบฝึกหัดในการบำบัด ก่อนที่เขาจะเสียชีวิตสองปี เฮอร์เบ็คได้บริจาคต้นฉบับที่เขียนด้วยลายมือมากกว่า 1,000 แผ่น ให้กับหอสมุดแห่งชาติออสเตรีย

มรดกทางวรรณกรรมและอิทธิพล

ผลงานของเฮอร์เบ็คได้รับความสนใจจากนักเขียนชื่อดังอย่าง ดับเบิลยู. จี. เซบาลด์ (W. G. Sebald) ซึ่งได้เขียนบทความเกี่ยวกับเฮอร์เบ็คในชื่อ Das Häschens Kind, der kleine Has โดยเน้นไปที่สัญลักษณ์ของ "กระต่าย" ซึ่งเป็นสัตว์ประจำตัวของกวี นอกจากนี้ เซบาลด์ยังได้เล่าถึงการไปเยี่ยมเฮอร์เบ็คในวัยชราไว้ในนวนิยายเรื่อง Vertigo (1990)

นอกจากนี้ เฮอร์เบ็คยังถูกนำมาเป็นตัวละครในละครเวทีเรื่อง Ein schöner Hase ist meistens der Einzellne ของ ฟิลิป ไวส์ (Philipp Weiss) ในปี 2013 ซึ่งเป็นการตอกย้ำถึงอิทธิพลของชีวิตและงานเขียนของเขาที่มีต่อศิลปินรุ่นหลัง