ศูนย์ฝึกอบรมแห่งชาติฟอร์ตเออร์วิน พื้นที่ฝึกซ้อมทางทหารที่สำคัญของสหรัฐฯ

ศูนย์ฝึกอบรมแห่งชาติฟอร์ตเออร์วิน (Fort Irwin NTC) เป็นพื้นที่ฝึกซ้อมทางทหารขนาดใหญ่ของกองทัพบกสหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่ในทะเลทรายโมฮาวี ทางตอนเหนือของเทศมณฑลซานเบอร์นาร์ดิโน รัฐแคลิฟอร์เนีย โดยมีระดับความสูงเฉลี่ย 2,454 ฟุต (748 เมตร) และตั้งอยู่ห่างจากเมืองบาร์สโตว์ไปทางตะวันออกเฉียงเหนือประมาณ 37 ไมล์ (60 กิโลเมตร) ในบริเวณเทือกเขาคาลิโก

บทบาทและโครงสร้างการดำเนินงาน

ศูนย์ฝึกอบรมแห่งชาติเป็นส่วนหนึ่งของกองบัญชาการอาวุธผสม (Combined Arms Command - CAC) ของกองทัพบกสหรัฐฯ โดยมีหน่วยงานหลักที่ทำหน้าที่เป็น กองกำลังฝ่ายตรงข้าม (Opposing Force - OPFOR) คือ กรมทหารม้าเกราะที่ 11 (11th Armored Cavalry Regiment) หรือที่รู้จักในชื่อ "Blackhorse Cavalry" ซึ่งประจำการอยู่ที่ฐานทัพเพื่อจำลองสถานการณ์การรบจริงให้กับหน่วยต่างๆ ที่หมุนเวียนเข้ามาฝึกซ้อม

กลุ่มปฏิบัติการ (Operations Group)

• Ghost Team: เน้นด้านความได้เปรียบทางข้อมูลข่าวสาร (Information Advantage)
• Bronco Team: ผู้ฝึกสอนระดับกองพลน้อย (Brigade Trainers)
• Scorpions: (Green Team) ทีม O/C ทีมแรกของอเมริกา
• Cobras: (Blue Team) ผู้ฝึกสอนทหารม้า (Cavalry Trainers)

ประวัติความเป็นมา

พื้นที่บริเวณฟอร์ตเออร์วินมีประวัติศาสตร์ยาวนานเกือบ 15,000 ปี โดยเชื่อกันว่าเป็นที่อยู่อาศัยของชาวอเมริกันพื้นเมืองในยุคทะเลสาบโมฮาวี การบันทึกครั้งแรกเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1776 เมื่อบาทหลวงฟรานซิสโก การ์เซส เดินทางผ่านเส้นทางโมฮาวีพร้อมกับไกด์ชาวอินเดียนแดง

ต่อมาในปี ค.ศ. 1826 เจเดไดอาห์ สมิธ นักล่าขนสัตว์ เป็นชาวยุโรป-อเมริกันคนแรกที่สำรวจพื้นที่นี้ ตามมาด้วยผู้บุกเบิกที่เดินทางตามเส้นทางสเปนเก่า (Old Spanish Trail) ซึ่งผ่านหุบเขาซิลูเรียนและเทือกเขาอาวาวัตซ์ โดยมี Bitter Spring เป็นจุดพักน้ำและทุ่งหญ้าเลี้ยงสัตว์ที่สำคัญเพียงแห่งเดียวในเส้นทาง

การพัฒนาสู่ฐานทัพทหาร

ในช่วงยุคตื่นทองของแคลิฟอร์เนีย การปล้นสะดมและการขโมยม้ากลายเป็นปัญหาใหญ่ ทำให้กองทัพบกสหรัฐฯ ต้องส่งกองพันมอร์มอน (Mormon Battalion) เข้ามาลาดตระเวนในปี ค.ศ. 1847 และมีการสร้างค่ายบิตเตอร์สปริงส์ (Camp Bitter Springs) ในปี ค.ศ. 1860

ในปี ค.ศ. 1940 ประธานาธิบดีแฟรงคลิน ดี. รูสเวลต์ ได้จัดตั้งเขตหวงห้ามทางทหาร "Mojave Anti-Aircraft Range" ซึ่งต่อมาถูกเปลี่ยนชื่อเป็น Camp Irwin ในปี ค.ศ. 1942 เพื่อเป็นเกียรติแก่พลตรีจอร์จ เลรอย เออร์วิน

หลังจากผ่านการเปิดและปิดตัวหลายครั้ง รวมถึงการใช้งานในช่วงสงครามเกาหลีและสงครามเวียดนาม ในที่สุดในปี ค.ศ. 1961 ฐานทัพแห่งนี้ได้รับการกำหนดให้เป็นสถานติดตั้งถาวรและเปลี่ยนชื่อเป็น Fort Irwin จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1979 กระทรวงกลาโหมได้ประกาศให้ที่นี่เป็นศูนย์ฝึกอบรมแห่งชาติ (National Training Center) เพื่อยกระดับการฝึกซ้อมรบระดับกองพลน้อยให้มีความสมจริงที่สุด