ประวัติ ฟรานซิส โชเมเกอร์ นักการเมืองพรรคเกษตรกรและแรงงานจากมินนิโซตา

ฟรานซิส เฮนรี โชเมเกอร์ (Francis Henry Shoemaker; 25 เมษายน ค.ศ. 1889 – 24 กรกฎาคม ค.ศ. 1958) เป็นนักการเมืองชาวสหรัฐอเมริกา ผู้เคยดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสหรัฐฯ จากรัฐมินนิโซตา โดยเป็นตัวแทนจากพรรคเกษตรกรและแรงงาน (Farmer-Labor Party)

ชีวิตช่วงแรกและการศึกษา

โชเมเกอร์เกิดในฟาร์มที่ตำบลฟลอร่า เคาน์ตีเรนวิลล์ รัฐมินนิโซตา เขาได้รับการศึกษาด้วยตนเองโดยได้รับความช่วยเหลือจากมารดา ในช่วงเริ่มต้นของชีวิต เขาประกอบอาชีพเกษตรกรรมและเข้าไปมีส่วนร่วมกับองค์กรด้านการเกษตรและแรงงานหลายแห่ง นอกจากนี้ เขายังเป็นสมาชิกผู้ก่อตั้งและเป็นผู้จัดตั้งพรรคเกษตรกรและแรงงานแห่งมินนิโซตา (Minnesota Farmer-Labor Party)

ในปี ค.ศ. 1920 ขณะที่โชเมเกอร์ทำงานเป็นผู้จัดตั้งให้กับ Nonpartisan League เขาได้เกิดความขัดแย้งกับแฮร์รี มิลฟอร์ด ศิษยาภิบาลประจำโบสถ์ของเขา โดยโชเมเกอร์อ้างว่าเขาถูกเกณฑ์ทหารทั้งที่ร่างกายไม่พร้อมและมีภรรยาที่ต้องดูแล ซึ่งเขาอ้างว่าเป็นชายที่แต่งงานแล้วเพียงคนเดียวในพื้นที่ที่ถูกเกณฑ์ทหาร อย่างไรก็ตาม มิลฟอร์ดได้โต้แย้งว่ามีชายที่แต่งงานแล้วคนอื่นถูกเกณฑ์ทหารเช่นกัน และโชเมเกอร์นั้นมีความพร้อมทางร่างกายรวมถึงได้ยื่นอุทธรณ์ต่อคณะกรรมการเกณฑ์ทหารแล้ว

เส้นทางการเมืองและอาชีพสื่อสิ่งพิมพ์

ในปี ค.ศ. 1924 โชเมเกอร์มีส่วนช่วยในการจัดตั้งพรรคเกษตรกรและแรงงานสหพันธ์ (Federated Farmer-Labor Party) ที่เมืองชิคาโก และได้รับเสนอชื่อให้เป็นผู้สมัครชิงตำแหน่งรองประธานาธิบดีสหรัฐฯ แต่เขาได้ปฏิเสธการลงสมัครในครั้งนั้น

ด้านงานสื่อสิ่งพิมพ์ โชเมเกอร์เคยดำรงตำแหน่งบรรณาธิการและเจ้าของหนังสือพิมพ์หลายฉบับ ได้แก่ People’s Voice, Green Bay Farmer และ Progressive Farmer ในเมืองกรีนเบย์ รัฐวิสคอนซิน ระหว่างปี ค.ศ. 1921 ถึง 1927 และต่อมาเป็นบรรณาธิการหนังสือพิมพ์ Organized Farmer ในเมืองเรดวิง รัฐมินนิโซตา ในปี ค.ศ. 1928

คดีความและการดำรงตำแหน่งในสภาคองเกรส

ในปี ค.ศ. 1931 โชเมเกอร์ถูกตัดสินจำคุก 9 เดือนที่เรือนจำเลเวนเวิร์ธ (Leavenworth Penitentiary) ในข้อหาส่งเอกสารหมิ่นประมาททางไปรษณีย์และละเมิดเงื่อนไขการคุมประพฤติ

ต่อมาเขาได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในสภาคองเกรสชุดที่ 73 ในนามพรรคเกษตรกรและแรงงาน แม้จะมีการลงมติในสภาเพื่อพิจารณาว่าเขาควรได้รับสิทธิ์ในการดำรงตำแหน่งหรือไม่ แต่ผลการลงมติออกมาเป็น 230 ต่อ 75 เสียง ซึ่งทำให้เขาสามารถรักษาที่นั่งในสภาไว้ได้ ในระหว่างการดำรงตำแหน่ง เขาได้ยื่นญัตติถอดถอนผู้พิพากษาศาลแขวงสหรัฐฯ โจเซฟ ดับเบิลยู. โมลินิว (Joseph W. Molyneaux) แต่ไม่ประสบความสำเร็จ

นอกจากนี้ ในขณะที่ยังดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาคองเกรส เขาถูกจับกุมที่หน้าสำนักงานในสภาโดยนักสืบสองนายตามหมายจับในข้อหาทำร้ายร่างกายคนขับรถแท็กซี่

ชีวิตบั้นปลายและการเสียชีวิต

ชีวิตส่วนตัวของโชเมเกอร์ประสบปัญหาอย่างมาก โดยในปี ค.ศ. 1934 ลิดเจีย ชไนเดอร์ ภรรยาของเขาได้ยื่นฟ้องหย่าหลังจากใช้ชีวิตคู่ร่วมกันมา 22 ปี โดยระบุเหตุผลว่าโชเมเกอร์ล่วงประเวณีอย่างเปิดเผยและมีการข่มขู่เธอ

ในปี ค.ศ. 1940 เขาถูกจำคุกเป็นเวลา 90 วันในข้อหาทำร้ายร่างกายเพื่อนบ้าน และถูกกล่าวหาว่าสาดน้ำร้อนใส่ใบหน้าของอดีตภรรยา ต่อมาเขาพยายามกลับเข้าสู่เส้นทางการเมืองโดยลงสมัครรับเลือกตั้งในรอบไพรมารีของพรรคเกษตรกรและแรงงานในเขตเลือกตั้งที่ 7 ของรัฐมินนิโซตา แต่ได้คะแนนเสียงน้อยที่สุดเพียงร้อยละ 11

โชเมเกอร์พยายามลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นผู้สมัครอิสระในสภาคองเกรสชุดที่ 74 และพยายามอีกครั้งในปี ค.ศ. 1942 เพื่อเข้าสู่สภาคองเกรสชุดที่ 78 แต่ไม่ประสบความสำเร็จ หลังจากนั้นเขาได้กลับไปประกอบอาชีพเกษตรกรรมใกล้กับเมืองนอร์ทเรดวูด รัฐมินนิโซตา

ฟรานซิส โชเมเกอร์ เสียชีวิตเมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม ค.ศ. 1958 ที่โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยมินนิโซตา ในเมืองมินนีแอโพลิส และร่างของเขาถูกฝังที่สุสานไซออน (Zion Cemetery) ในตำบลฟลอร่า เคาน์ตีเรนวิลล์ รัฐมินนิโซตา