แฟรงก์ พอดมอร์ นักเขียนและผู้ก่อตั้งสมาคมฟาเบียน

แฟรงก์ พอดมอร์ (5 กุมภาพันธ์ 1856 – 14 สิงหาคม 1910) เป็นนักเขียนชาวอังกฤษและสมาชิกผู้ก่อตั้งสมาคมฟาเบียน (Fabian Society) รวมถึงเป็นสมาชิกที่มีอิทธิพลอย่างมากในสมาคมเพื่อการวิจัยทางจิต (Society for Psychical Research) เขาเป็นที่รู้จักจากการศึกษาเรื่องจิตวิญญาณนิยม (Spiritualism) ซึ่งในเวลาต่อมาเขาได้พัฒนาทัศนคติที่สงสัยและวิพากษ์วิจารณ์อย่างรุนแรง โดยเฉพาะอย่างยิ่งข้อเรียกร้องของเหล่าร่างทรง ซึ่งเขาได้โจมตีในหนังสือ The New Spiritualism (1910) อย่างไรก็ตาม เขายังคงปกป้องความเชื่อเรื่องโทรจิต (Telepathy) และผี ซึ่งเขามองว่าเป็น "โทรจิตหลอน" (Telepathic Hallucinations)

ชีวิตและการศึกษา

พอดมอร์เกิดที่เอลสทรี (Elstree) เมืองโบเรแฮมวูด รัฐเฮิร์ตฟอร์ดเชียร์ เขาเป็นบุตรของทอมป์สัน พอดมอร์ บาทหลวงแองกลิกันและอาจารย์ใหญ่ของวิทยาลัยอีสต์บอร์น เขาได้รับการศึกษาที่ไฮลีย์เบอรี (Haileybury) และวิทยาลัยเพมโบรค มหาวิทยาลัยออกซ์ฟอร์ด ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นที่เขาเริ่มสนใจในเรื่องจิตวิญญาณนิยมและเข้าร่วมสมาคมเพื่อการวิจัยทางจิต ซึ่งความสนใจนี้คงอยู่กับเขาตลอดชีวิต

หลังจบการศึกษา พอดมอร์เข้าทำงานในที่ทำการไปรษณีย์ ซึ่งเขาทำงานอยู่ที่นั่นเป็นเวลาส่วนใหญ่ของชีวิตการทำงาน

บทบาทในสมาคมฟาเบียน

ในเดือนตุลาคม 1883 พอดมอร์และเอ็ดเวิร์ด อาร์. พีส ได้เข้าร่วมกลุ่มโต้วาทีทางสังคมนิยมที่ก่อตั้งโดยเอดิธ เนสบิท และฮิวเบิร์ต แบลนด์ พอดมอร์เป็นผู้เสนอให้ตั้งชื่อกลุ่มว่า "สมาคมฟาเบียน" ตามชื่อของนายพลควินตัส ฟาบิอุส แม็กซิมัส เวร์รูโคซัส (Quintus Fabius Maximus Verrucosus) นายพลโรมันผู้ใช้วิธีการบั่นทอนกำลังฝ่ายตรงข้ามอย่างช้าๆ แทนที่จะเข้าปะทะโดยตรง

ในเดือนมกราคม 1884 กลุ่มนี้ได้กลายเป็นสมาคมฟาเบียนอย่างเป็นทางการ และบ้านของพอดมอร์ที่ 14 Dean's Yard ในเวสต์มินสเตอร์ ได้กลายเป็นสำนักงานใหญ่แห่งแรกขององค์กร

การวิจัยทางจิตและทัศนคติเชิงวิพากษ์

ในช่วงแรก พอดมอร์มีความประทับใจในข้อเรียกร้องของลัทธิจิตวิญญาณนิยมหลังจากได้เข้าร่วมพิธีเรียกวิญญาณของเฮนรี สเลด แต่ต่อมาเขาได้เปลี่ยนทัศนคติเป็นความสงสัย โดยเฉพาะหลังจากที่ เอช. จี. เวลส์ (H. G. Wells) ได้วิจารณ์งานของเขาอย่างรุนแรง ซึ่งทำให้พอดมอร์ต้องการที่จะถูกมองว่าเป็น "ผู้บรรยายทางจิตที่แยกตัวออกมา เป็นวิทยาศาสตร์ และไม่มีการหลอกลวง"

พอดมอร์มองว่าร่างทรงส่วนใหญ่เป็นพวกต้มตุ๋น และได้เขียนหนังสือหลายเล่มที่ให้คำอธิบายที่ไม่ใช่เรื่องเหนือธรรมชาติสำหรับปรากฏการณ์ทางจิต ซึ่งได้รับคำชมจากวารสารทางวิทยาศาสตร์และวารสารการแพทย์ เช่น British Medical Journal ที่ชื่นชมการเปิดโปงร่างทรงจอมปลอมของเขาว่ามีความเป็นวิทยาศาสตร์

แม้เขาจะสงสัยในร่างทรง แต่เขายังคงเชื่อในเรื่องโทรจิตและผี โดยมองว่าปรากฏการณ์เหล่านี้เป็นผลมาจากโทรจิตหลอน ซึ่งเป็นกระบวนการทางจิตที่ทำให้เกิดการเห็นภาพหลอนที่เกิดจากการส่งผ่านความคิด

ผลงานเขียนที่สำคัญ

• Phantasms of the Living (1886) - เขียนร่วมกับเฟรเดอริก ไมเยอร์ส และเอ็ดมันด์ เกอร์นีย์
• The Government Organisation of Unemployed Labour (1886) - บทความเกี่ยวกับแรงงานว่างงาน
• Apparitions and Thought-Transference (1894)
• Studies in Psychical Research (1897)
• Modern Spiritualism (1902)
• Robert Owen A Biography (1906) - งานศึกษาเชิงลึกเกี่ยวกับชีวิตและแนวคิดของโรเบิร์ต โอเวน