ตราประทับแห่งอาณาจักรนอร์เวย์ ประวัติศาสตร์และวิวัฒนาการ

ตราประทับแห่งอาณาจักร (ภาษานอร์เวย์: Riksseglet) คือตราประทับประจำรัฐของราชอาณาจักรนอร์เวย์ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของอำนาจรัฐและอำนาจของกษัตริย์ในการรับรองเอกสารสำคัญของประเทศ

ประวัติศาสตร์และการบริหารจัดการ

ตราประทับหลวงของนอร์เวย์ที่มีบันทึกไว้เก่าแก่ที่สุดสองชิ้นคือตราของกษัตริย์อินเก โครกริกก์ (Inge Krokrygg) และกษัตริย์สแวร์เร (Sverre) ซึ่งทั้งคู่มาจากช่วงครึ่งหลังของศตวรรษที่ 12 ในอดีต ตราประทับหลวงจะถูกดูแลและบริหารจัดการโดย ชานเซลเลอร์ (Chancellor) หรือเสนาบดีผู้ดูแลตราประทับ

ตำแหน่งชานเซลเลอร์นี้มีอยู่ในนอร์เวย์ตั้งแต่ศตวรรษที่ 13 จนกระทั่งการเสียชีวิตของชานเซลเลอร์คนสุดท้ายคือ โยฮัน เฟรเดอริก ฟอน มาร์แชลค์ (Johan Frederik von Marschalck) ในปี ค.ศ. 1679 หลังจากปี ค.ศ. 1814 ตราประทับหลวงของนอร์เวย์จะถูกดูแลโดยเลขานุการรัฐ

ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1970 เป็นต้นมา ตราประทับแห่งชาติได้ถูกเก็บรักษาไว้ที่สำนักงานนายกรัฐมนตรี และจะถูกใช้ปั๊มลงบนเอกสารที่ผ่านการพิจารณาโดยคณะรัฐมนตรี

การใช้อำนาจและสัญลักษณ์

เมื่อวันที่ 7 มิถุนายน ค.ศ. 1905 สภาสโตร์ทิง (Storting) ได้ตัดสินใจว่าสหภาพกับสวีเดนได้สิ้นสุดลง และกษัตริย์ออสการ์ที่ 2 ทรงยุติการเป็นกษัตริย์แห่งนอร์เวย์ ในขณะเดียวกัน รัฐบาลนอร์เวย์ได้รับมอบอำนาจในการใช้อำนาจของกษัตริย์

การแสดงออกทางกายภาพของอำนาจของกษัตริย์คือลายเซ็นของพระองค์ในบันทึกการประชุมของสภาแห่งรัฐ (Council of State) ซึ่งลายเซ็นของกษัตริย์จะทำให้การตัดสินใจเหล่านั้นกลายเป็นมติมหาชน (Royal Resolutions)

สำหรับมติบางประเภท จะมีการจัดทำเอกสารพิเศษในพระนามของกษัตริย์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเรื่องของบทบัญญัติทางกฎหมายและการแต่งตั้งเจ้าหน้าที่ระดับสูง เอกสารเหล่านี้จะได้รับการประทับตราแห่งรัฐควบคู่ไปกับลายเซ็นของกษัตริย์ โดยลวดลายหลักของตราประทับแห่งรัฐคือตราอาร์มของราชวงศ์ (Royal Coat of Arms) ล้อมรอบด้วยพระนามและพระราชอิสริยยศของกษัตริย์

วิวัฒนาการของเครื่องปั๊มตราประทับ

ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1814 มีเครื่องปั๊มตราประทับแห่งชาติที่ได้รับการบันทึกไว้ทั้งหมด 5 เครื่อง ดังนี้:

เครื่องปั๊มตราประทับแห่งชาติเครื่องที่ 1

เครื่องแรกหลังจากการสิ้นสุดของอาณาจักรเดนมาร์ก-นอร์เวย์ เมื่อวันที่ 14 มกราคม ค.ศ. 1814 ถูกนำมาใช้งานในช่วงเวลาหลังจากวันที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 1814

เครื่องปั๊มตราประทับแห่งชาติเครื่องที่ 2

เครื่องที่ 2 เป็นเครื่องที่ใช้งานยาวนานที่สุด โดยถูกซื้อมาจากลอนดอนในช่วงฤดูร้อนปี ค.ศ. 1840 ในราคา 35 สเปซิดัล และ 62 ชิลลิง โดยผู้ที่ได้รับมอบหมายให้จัดซื้อคือ ผู้บัญชาการกัปตัน โอเล ดับเบิลยู. เอริกเซน (Ole W. Erichsen) ซึ่งขณะนั้นอยู่ที่อังกฤษเพื่อติดตั้งเครื่องยนต์ไอน้ำในเรือนอร์ดแคป (Nordcap) ของกองทัพเรือ

เครื่องปั๊มปี 1840 นี้อาจถูกเก็บไว้ในห้องใต้ดินของอาคารรัฐบาลหลังจากถูกแทนที่ในช่วงปลายปี ค.ศ. 1939 หลังจากใช้งานมาเกือบ 100 ปี แต่ปัจจุบันไม่ทราบที่ตั้งที่แน่นอน

เครื่องปั๊มตราประทับแห่งชาติเครื่องที่ 3

เครื่องที่ 3 ถูกสั่งซื้อจากบริษัท H. Rui ในกรุงเบอร์ลิน ช่วงปลายเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1939 และเริ่มใช้งานในช่วงปลายปีนั้น

สาเหตุที่ต้องมีเครื่องใหม่เนื่องจากตราอาร์มแห่งชาติได้รับการออกแบบใหม่ในปี ค.ศ. 1937 โดย Hallvard Trætteberg นักเฮอรัลดีจากหอจดหมายเหตุแห่งชาติ ดังนั้นจึงจำเป็นต้องมีตราประทับหลวงของกษัตริย์ฮาคอนที่ 7 ในรูปแบบใหม่ ซึ่งตราประทับใหม่นี้มีเส้นผ่านศูนย์กลาง 70 เซนติเมตร ซึ่งเครื่องปั๊มเครื่องที่ 2 ไม่สามารถรองรับได้

หลังจากกษัตริย์ฮาคอนและกระทรวงการต่างประเทศเห็นชอบกับแบบร่างของ Trætteberg ในปลายปี ค.ศ. 1938 เลขานุการรัฐได้สั่งซื้อตราประทับและเครื่องปั๊มเครื่องที่ 3 จาก H. Rui ในต้นเดือนมกราคม ค.ศ. 1939

เครื่องปั๊มตราประทับแห่งชาติเครื่องที่ 4

เครื่องที่ 4 มีลักษณะเรียบง่ายกว่าเครื่องที่ 3 โดยใช้แขนคันโยกและไม่มีสกรู ถูกนำมาใช้งานจนถึงช่วงต้นทศวรรษ 1990 ก่อนจะถูกแทนที่ด้วยเครื่องปั๊มไฟฟ้า

เครื่องปั๊มตราประทับแห่งชาติเครื่องที่ 5

เครื่องที่ 5 เป็นเครื่องปั๊มไฟฟ้าเครื่องแรกของนอร์เวย์ ปัจจุบันยังคงใช้งานอยู่ที่สำนักงานนายกรัฐมนตรี ณ ป้อมปราการอาเคอร์ชุส (Akershus Fortress)