ฮาโจ โฮลบอร์น นักประวัติศาสตร์ผู้เชี่ยวชาญด้านเยอรมนีสมัยใหม่

ฮาโจ โฮลบอร์น (Hajo Holborn; 18 พฤษภาคม 1902 – 20 มิถุนายน 1969) เป็นนักประวัติศาสตร์ชาวเยอรมัน-อเมริกัน ผู้มีความเชี่ยวชาญเป็นพิเศษในด้านประวัติศาสตร์เยอรมนีสมัยใหม่ เขาได้รับเกียรติสูงสุดทางวิชาการจากมหาวิทยาลัยเยล โดยได้รับการแต่งตั้งเป็น Sterling Professor of History ในปี 1959 ซึ่งเป็นตำแหน่งทางวิชาการระดับสูงสุดของมหาวิทยาลัย

ประวัติช่วงต้นและการศึกษา

โฮลบอร์นเกิดในปี 1902 เป็นบุตรของ ลุดวิก โฮลบอร์น (Ludwig Holborn) นักฟิสิกส์ชาวเยอรมันและผู้อำนวยการสถาบันฟิสิกส์และเทคนิคแห่งไรช์ (Physikalisch-Technische Reichsanstalt) เขาศึกษาวิชาประวัติศาสตร์เยอรมันภายใต้การชี้แนะของ ฟรีดริช ไมเนคเคอ (Friedrich Meinecke) ที่มหาวิทยาลัยเบอร์ลิน รวมถึงนักประวัติศาสตร์ผู้ทรงอิทธิพลท่านอื่น ๆ เช่น คาร์ล ฮอลล์ (Karl Holl), อาดอล์ฟ ฟอน ฮาร์นัค (Adolf von Harnack) และ เอิร์นสต์ เทรลท์ช (Ernst Troeltsch)

เขาสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอก (Ph.D.) ในปี 1924 ขณะมีอายุเพียง 22 ปี ต่อมาในปี 1926 เขาได้เริ่มทำหน้าที่เป็นอาจารย์สอนประวัติศาสตร์ยุคกลางและสมัยใหม่ที่ไฮเดลเบิร์ก และได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็น Privatdozent จากนั้นเขาได้รับตำแหน่งศาสตราจารย์ Carnegie ด้านประวัติศาสตร์และความสัมพันธ์ระหว่างประเทศที่ Deutsche Hochschule für Politik ในเบอร์ลิน อย่างไรก็ตาม ในปี 1933 เขาถูกปลดจากตำแหน่งโดยรัฐบาลนาซี แต่โฮลบอร์นได้เดินทางออกจากประเทศเยอรมนีไปก่อนหน้านั้นแล้ว

การลี้ภัยและการย้ายถิ่นฐาน

เนื่องจากไม่เห็นด้วยและไม่ต้องการสนับสนุนลัทธินาซี โฮลบอร์นจึงลี้ภัยไปยังสหราชอาณาจักร ก่อนจะอพยพไปยังสหรัฐอเมริกาในปี 1934 เมื่อเดินทางถึงสหรัฐฯ เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นศาสตราจารย์อาคันตุกะด้านประวัติศาสตร์เยอรมันที่มหาวิทยาลัยเยล

ในช่วงปี 1936–1942 เขาได้สอนวิชาประวัติศาสตร์การทูตที่มหาวิทยาลัยทัฟส์ (Tufts University) ในรัฐแมสซาชูเซตส์ และเคยเป็นศาสตราจารย์รับเชิญที่มหาวิทยาลัยเวียนนา ประเทศออสเตรีย ในปี 1955 นอกจากนี้ เขายังได้รับสัญชาติอเมริกัน และในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เขาได้ทำงานให้กับสำนักงานยุทธศาสตร์ (Office of Strategic Services หรือ OSS) ในตำแหน่งผู้ช่วยพิเศษของ วิลเลียม แอล. แลงเกอร์ (William L. Langer) หัวหน้าแผนกวิจัยและวิเคราะห์

บทบาททางวิชาการหลังสงคราม

หลังสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง โฮลบอร์นดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ Randolph W. Townsend ที่มหาวิทยาลัยเยล จนกระทั่งปี 1959 ซึ่งเขาได้รับตำแหน่ง Sterling Professor of History และปฏิบัติหน้าที่สอนและเขียนผลงานทางวิชาการที่นี่จนกระทั่งเสียชีวิตในปี 1969

ในปี 1967 โฮลบอร์นสร้างประวัติศาสตร์ด้วยการเป็นประธานสมาคมประวัติศาสตร์อเมริกัน (American Historical Association) คนที่สองที่ไม่ได้เกิดในสหรัฐอเมริกา (ต่อจาก ไมเคิล รอสโตฟเซฟฟ์) นอกจากนี้ เขายังเป็นอาจารย์ที่ปรึกษาของนักวิชาการด้านประวัติศาสตร์เยอรมันและยุโรปที่มีชื่อเสียงหลายท่าน เช่น ปีเตอร์ เกย์ (Peter Gay), ทีโอดอร์ ฮาเมอโรว์ (Theodore Hamerow), เลโอนาร์ด ครีเกอร์ (Leonard Krieger) และ ออตโต พลานเซอ (Otto Pflanze)

ครอบครัว

ฮาโจ โฮลบอร์น สมรสกับ แอนเนมารี เบตต์มันน์ (Annemarie Bettmann) มีบุตรสองคน ได้แก่:

• เฟรด โฮลบอร์น (Fred Holborn; 1928–2005) อดีตศาสตราจารย์พิเศษอาวุโสด้านนโยบายต่างประเทศของสหรัฐฯ ที่ School of Advanced International Studies มหาวิทยาลัยจอนส์ฮอปกินส์
• ฮันนา โฮลบอร์น เกรย์ (Hanna Holborn Gray; เกิด 1930) นักประวัติศาสตร์ด้านความคิดทางการเมืองในยุคเรเนซองส์และการปฏิรูปศาสนา เธอเป็นศาสตราจารย์ Harry Pratt Judson Emeritus ที่มหาวิทยาลัยชิคาโก และเคยดำรงตำแหน่งอธิการบดีของมหาวิทยาลัยเป็นเวลา 15 ปี

ผลงานทางวิชาการ

ก่อนการอพยพ โฮลบอร์นได้รับมอบหมายจากรัฐบาลให้เขียนประวัติศาสตร์รัฐธรรมนูญของสาธารณรัฐไวมาร์ ซึ่งนำไปสู่ผลงานเรื่อง The Weimar Republic and the Birth of the German Democratic Party นอกจากนี้ เขายังมีผลงานชุด History of Modern Germany ซึ่งแบ่งเป็น 3 เล่ม ครอบคลุมระยะเวลา 4 ศตวรรษ ตั้งแต่ยุคการปฏิรูปศาสนาจนถึงการล่มสลายของระบอบฮิตเลอร์ในปี 1945 ซึ่งผลงานของเขาได้รับการยกย่องจากเพื่อนร่วมวิชาชีพ รวมถึง ฟริตซ์ สเติร์น (Fritz Stern)