ฮาเรนนาถ มุนชี นักปฏิวัติผู้เสียสละเพื่อเอกราชอินเดีย

ฮาเรนนาถ มุนชี (Harendranath Munshi หรือที่รู้จักในชื่อ ฮาเรน มุนชี) เป็นนักปฏิวัติและนักสู้เพื่อเสรีภาพชาวอินเดียที่มีบทบาทสำคัญในขบวนการเคลื่อนไหวเพื่อเอกราชของอินเดียในช่วงทศวรรษ 1930 โดยเขากลายเป็นสัญลักษณ์ของการต่อสู้เพื่อสิทธิของนักโทษการเมืองภายใต้การปกครองของบริติชราช

ภูมิหลังและการศึกษา

มุนชีเกิดในปี พ.ศ. 2457 ในครอบครัวตระกูลมุนชีแห่งกาดิรปาราและโชกาชี ในเขตเจสซอร์ (Jessore) ของอินเดียบริติช (ปัจจุบันอยู่ในประเทศบังกลาเทศ) เขาต้องสูญเสียมารดาไปตั้งแต่ยังเยาว์ และได้รับการเลี้ยงดูโดยบิดาคือ บาบู เตเจนดรานาถ มุนชี และปู่คือ บาบู กตินาถ มุนชี

ในด้านการศึกษา มุนชีเข้าเรียนที่โรงเรียนนากอลไฮเอนกลิช (Nakol High English School) และสอบผ่านระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนมากูรา (Magura School) ด้วยคะแนนระดับดีเยี่ยม (First Division) ในปี พ.ศ. 2474 จากนั้นเขาได้ศึกษาต่อจนจบระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพวิทยาศาสตร์ (Intermediate of Science - I.Sc.) จากวิทยาลัยราชชาห์ (Rajshahi College) ในขณะที่เขากำลังศึกษาต่อในระดับปริญญาตรีวิทยาศาสตร์ (B.Sc.) มุนชีได้เริ่มเข้ามามีส่วนเกี่ยวข้องกับกิจกรรมทางการเมืองและถูกจับกุมในคดีสมคบคิดติตากัรห์

คดีสมคบคิดติตากัรห์ (Titagarh Conspiracy Case)

มุนชีเป็นหนึ่งในจำเลยคนสำคัญในคดีสมคบคิดติตากัรห์ ซึ่งเป็นคดีกบฏครั้งใหญ่ที่เริ่มต้นจากการบุกตรวจค้นแหล่งกบดานของกลุ่มปฏิวัติในพื้นที่ติตากัรห์ ใกล้กับเมืองกัลกัตตา ในช่วงต้นทศวรรษ 1930 การบุกค้นครั้งนั้นนำไปสู่การตรวจพบวัสดุที่ใช้ในการผลิตระเบิดจำนวนมาก เช่น กรดซัลฟิวริก กรดไนตริก โพแทสเซียมไนเตรต และถ่านไม้ รวมถึงอุปกรณ์ทำระเบิดและเอกสารทางทหาร เช่น คู่มือการฝึกทหารราบ (Infantry Training) และคู่มือปืนใหญ่สนาม (Field Gunnery)

เหตุการณ์นี้ส่งผลให้มีผู้ถูกจับกุม 29 คน ในข้อหาสมคบคิดเพื่อทำสงครามกับมงกุฎอังกฤษ โดยจำเลยประกอบด้วยกลุ่มนักปฏิวัติจากทั่วเบงกอล เช่น ปูรนันดา ดาสกุปตา (Purnananda Dasgupta), ชยมานันดา ปาลโชดูรี (Shyamananda Palchoudhuri) และฮาเรนนาถ มุนชี เป็นต้น

การพิจารณาคดีดำเนินไปโดยศาลพิเศษ ซึ่งมีการเรียกพยานถึง 502 ปาก และยื่นเอกสารหลักฐานจำนวนมาก ในวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2480 ศาลมีคำพิพากษาให้จำเลย 17 จาก 29 คนมีความผิดตามมาตรา 121A ของประมวลกฎหมายอาญาอินเดีย (ข้อหาสมคบคิดเพื่อทำสงครามกับกษัตริย์จักรพรรดิ) และถูกตัดสินจำคุกอย่างเข้มงวดในระยะเวลาที่แตกต่างกัน มุนชีเป็นหนึ่งในผู้ที่ถูกตัดสินจำคุกและถูกส่งตัวไปยังเรือนจำกลางธากา (Dhaka Central Jail) ในขณะที่เขากำลังยื่นอุทธรณ์คำพิพากษาต่อศาลสูงกัลกัตตา

การประท้วงและการเสียชีวิต

การอดอาหารประท้วง

ในวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2481 มุนชีได้เริ่มอดอาหารประท้วงในเรือนจำกลางธากา โดยเข้าร่วมกับ ปราฟุลลา เซน (Prafulla Sen) เพื่อนนักปฏิวัติที่เริ่มอดอาหารก่อนหน้านั้น การประท้วงครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อต่อต้านการปฏิบัติที่ไร้มนุษยธรรมต่อพยานนักโทษการเมือง และการที่ทางการจัดประเภทนักโทษการเมืองให้เป็นนักโทษอาชญากรทั่วไป ซึ่งเป็นการลดทอนศักดิ์ศรีของนักสู้เพื่อเอกราช

การบังคับป้อนอาหารและการเสียชีวิต

ฝ่ายบริหารของเรือนจำตอบโต้การประท้วงด้วยการบังคับป้อนอาหาร (Forcible Feeding) ในวันที่ 26 และ 27 มกราคม พ.ศ. 2481 ทางการได้เริ่มบังคับป้อนอาหารมุนชี โดยในวันที่ 28 มกราคม เกิดเหตุการณ์รุนแรงขึ้นเมื่อนายแพทย์โชดรี (Dr. Chaudhuri) พยายามป้อนอาหารผ่านทางท่อทางจมูก แต่การดำเนินการดังกล่าวผิดพลาดอย่างร้ายแรง ส่งผลให้เหงือกของมุนชีได้รับความเสียหายและเกิดการตกเลือดอย่างรุนแรง

ในวันเดียวกันนั้น อมุลยา รัตน กุฮา (Amulya Ratan Guha) รองประธานคณะกรรมการเขต ซึ่งเป็นผู้เยี่ยมเยียนเรือนจำ พบมุนชีกำลังอาเจียนและไม่ได้รับการดูแล แต่เมื่อแจ้งให้แพทย์ทราบ แพทย์ผู้ช่วยศัลยแพทย์กลับเพิกเฉยและระบุว่าการอาเจียนเป็นเพียงผลข้างเคียงชั่วคราวของการบังคับป้อนอาหาร

อาการของมุนชีทรุดลงอย่างต่อเนื่องตลอดทั้งคืนโดยไม่ได้รับการรักษาทางการแพทย์ที่เหมาะสม และเขาได้เสียชีวิตลงในวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2481 เวลาประมาณ 06:30 น. ซึ่งเป็นวันที่สิบของการอดอาหารประท้วง การเสียชีวิตของเขาถูกจดจำในฐานะการพลีชีพเพื่ออุดมการณ์ทางการเมืองและสิทธิมนุษยชนในเรือนจำ