เฮดส์วิลล์ รัฐเวสต์เวอร์จิเนีย

เฮดส์วิลล์ (Headsville) เป็นชุมชนที่ไม่ได้รวมตัวเป็นเทศบาล (unincorporated community) ตั้งอยู่ในมินเนอรัลเคาน์ตี้ (Mineral County) รัฐเวสต์เวอร์จิเนีย สหรัฐอเมริกา โดยเป็นส่วนหนึ่งของเขตสถิติเมืองคัมเบอร์แลนด์ (Cumberland, MD-WV Metropolitan Statistical Area) พื้นที่ของชุมชนตั้งอยู่ระหว่างทางหลวงสหรัฐหมายเลข 50 และทางหลวงรัฐเวสต์เวอร์จิเนียหมายเลข 46 เลียบไปตามลำห้วยแพตเทอร์สัน (Pattersons Creek)

ประวัติศาสตร์และการตั้งถิ่นฐาน

การตั้งถิ่นฐานในเฮดส์วิลล์เริ่มต้นขึ้นในช่วงกลางศตวรรษที่ 18 เมื่อผู้บุกเบิกเริ่มสำรวจและจดทะเบียนที่ดินบริเวณลำห้วยแพตเทอร์สัน หมู่บ้านแห่งนี้ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของ Patterson Creek Manor ซึ่งเป็นพื้นที่ดินขนาด 9,000 เอเคอร์ที่ได้รับการสำรวจเพื่อลอร์ดแฟร์แฟกซ์ (Lord Fairfax) ในปี ค.ศ. 1747

ในช่วงปี ค.ศ. 1775 จอร์จ วอชิงตัน ได้สั่งให้กัปตันวิลเลียม ค็อก (Captain William Cocke) สร้างป้อมค็อก (Fort Cocke) ขึ้นบริเวณลำห้วยแพตเทอร์สัน ทางตอนใต้ของเฮดส์วิลล์ ซึ่งเป็นป้อมปราการไม้ซุงขนาดเล็กที่ถูกทิ้งร้างในช่วงสงครามฝรั่งเศสและอินเดียน (French and Indian War) ทั้งนี้ ในยุคแรกชุมชนแห่งนี้เคยถูกเรียกว่า "ชีตส์มิลล์" (Sheetz's Mill)

ศาสนสถานในชุมชน

โบสถ์เฮดส์วิลล์ ยูไนเต็ด เมธอดิสต์ (Headsville United Methodist Church) เริ่มมีการประกอบพิธีกรรมทางศาสนาในช่วงกลางศตวรรษที่ 19 บนฟาร์มของตระกูลพาร์กเกอร์ ต่อมาในปี ค.ศ. 1856 เจมส์ คาร์สคาดอน, ศาสนาจารย์ไอแซค เอช. คาร์สคาดอน และเฮนรี เฮด ได้ร่วมกันสร้างโบสถ์โครงไม้บนเนินเขาเล็กๆ ที่มองเห็นลำห้วยแพตเทอร์สัน บริเวณสุสานของตระกูลพาร์กเกอร์ ปัจจุบันโบสถ์แห่งนี้ยังคงใช้งานอยู่และเป็นตัวอย่างที่ได้รับการอนุรักษ์ไว้อย่างดีของอาคารโบสถ์ในชนบทสมัยก่อนสงครามกลางเมืองสหรัฐฯ (ante-bellum)

ที่ทำการไปรษณีย์ประวัติศาสตร์

ที่ทำการไปรษณีย์ในพื้นที่นี้มีประวัติการเปิดและปิดหลายครั้ง โดยเริ่มจดทะเบียนครั้งแรกในปี ค.ศ. 1813 ในชื่อ "ชีตส์มิลล์" โดยมีชาร์ลส์ มาร์แชลล์ เป็นนายไปรษณีย์คนแรก ต่อมาได้ปิดตัวลงในปี ค.ศ. 1815 และกลับมาเปิดอีกครั้งในปี ค.ศ. 1828 ก่อนจะปิดตัวลงอีกครั้งในปี ค.ศ. 1866

วันที่ 5 มีนาคม ค.ศ. 1868 ได้มีการจดทะเบียนที่ทำการไปรษณีย์เฮดส์วิลล์อย่างเป็นทางการ และเปิดให้บริการจนถึงวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 1951 ซึ่งในขณะที่ปิดตัวลง ที่ทำการไปรษณีย์แห่งนี้ถือเป็นสถานประกอบการที่ใช้ตัวอาคารเดิมยาวนานที่สุดในสหรัฐอเมริกา

ด้วยความสำคัญทางประวัติศาสตร์ สถาบันสมิธโซเนียน (Smithsonian Institution) จึงได้ซื้ออาคารที่ทำการไปรษณีย์แห่งนี้และย้ายไปยังกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. เพื่อจัดแสดงในพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์อเมริกันแห่งชาติ (National Museum of American History) ในปี ค.ศ. 1971

ในปี ค.ศ. 2006 พิพิธภัณฑ์ได้ปิดปรับปรุง ทำให้ที่ทำการไปรษณีย์แห่งนี้ถูกย้ายอีกครั้งไปยังศูนย์ฟิลาเทลีอเมริกัน (American Philatelic Center) ในเมืองเบลล์ฟอนเต รัฐเพนซิลเวเนีย ซึ่งเป็นสำนักงานใหญ่ของสมาคมฟิลาเทลีอเมริกัน (American Philatelic Society) โดยมีการสร้างศาลาควบคุมสภาพอากาศชื่อ "Morison Pavilion" เพื่อรองรับอาคารประวัติศาสตร์นี้ และได้เปิดให้บริการในฐานะที่ทำการไปรษณีย์สัญญาจ้าง (Contract Post Office) อีกครั้งเมื่อวันที่ 3 มีนาคม ค.ศ. 2008