ฮิลแบรนด์ นาวิน นักกฎหมายและนักการเมืองชาวดัตช์ผู้ทรงอิทธิพล

ฮิลแบรนด์ นาวิน (Hilbrand Pier Anne Nawijn) เกิดเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม ค.ศ. 1948 เป็นนักกฎหมายและนักการเมืองชาวดัตช์ที่มีบทบาทสำคัญในพรรคการเมืองท้องถิ่น Lijst Hilbrand Nawijn (LHN) ในเมืองโซเทอร์เมียร์ (Zoetermeer)

ประวัติช่วงต้นและการศึกษา

นาวินเกิดที่เมืองคัมเพน (Kampen) เขาเป็นบุตรของนายกเทศมนตรี และเป็นทายาทของ Firmin Navin ชาวฝรั่งเศสกลุ่มฮิวเกโนต์ (Huguenot) ที่ลี้ภัยมายังเนเธอร์แลนด์ในปี ค.ศ. 1696 เพื่อหนีการประหัตประหาร

หลังจากจบการศึกษาจาก Emelwerda College ในเมืองเอมเมโลร์ด (Emmeloord) เขาได้เข้าศึกษากฎหมายที่มหาวิทยาลัยไรจ์สยูนิเวอร์ซิตี้ โกรนิงเกน (Rijksuniversiteit Groningen) จากนั้นเขาได้ทำงานในกระทรวงยุติธรรมของเนเธอร์แลนด์ และเป็นผู้ช่วยทางกฎหมายในแผนกกฎหมายรัฐธรรมนูญและอาญา

นอกจากนี้ เขายังเคยดำรงตำแหน่งที่ปรึกษาทางกฎหมายและประธานแผนกผู้ลี้ภัยในหน่วยงานตรวจคนเข้าเมืองและสัญชาติ (Immigration and Naturalisation Service - IND) ก่อนจะผันตัวเข้าสู่ภาคเอกชน โดยเป็นที่ปรึกษาด้านการจัดการให้กับบริษัท Marezate BV และผู้อำนวยการของ KPMG ในกรุงเฮก และต่อมาได้ก่อตั้งสำนักงานกฎหมาย Nawijn lawyers ในเมืองโซเทอร์เมียร์

เส้นทางการเมืองระดับชาติ

การก้าวเข้าสู่การเมือง

หลังจากทำงานในกระทรวงยุติธรรมมาอย่างยาวนาน นาวินได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาเทศบาลเมืองโซเทอร์เมียร์ในปี ค.ศ. 2002 ในนามพรรค Christen-Democratisch Appèl (CDA) อย่างไรก็ตาม เขาได้กลายเป็นผู้สนับสนุนรายแรกๆ ของ พิม ฟอร์ทูอิน (Pim Fortuyn) นักการเมืองแนวประชานิยมที่เปิดเผยตัวว่าเป็นเกย์ และได้ย้ายไปร่วมกับพรรค Pim Fortuyn List (LPF) เพียง 24 ชั่วโมงหลังจากได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาเทศบาล

บทบาทรัฐมนตรีและการปฏิรูปนโยบาย

หลังจากการเลือกตั้งทั่วไปในปี ค.ศ. 2002 นาวินได้รับเลือกเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร และได้รับแต่งตั้งให้เป็น รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการบูรณาการและกิจการผู้ลี้ภัย ในคณะรัฐมนตรีชุดแรกของ ยัน ปีเตอร์ บัลเกนเนนเดอ (Jan Peter Balkenende)

ในขณะดำรงตำแหน่ง นาวินพยายามปฏิรูปนโยบายการตรวจคนเข้าเมืองของเนเธอร์แลนด์อย่างขนานใหญ่ โดยเสนอ One-off Regulation 2003 เพื่อนิรโทษกรรมผู้ลี้ภัยที่พำนักอยู่ในเนเธอร์แลนด์มานานหลายปี พร้อมกับระงับการรับผู้ลี้ภัยและแรงงานต่างด้าวชั่วคราว นอกจากนี้ เขายังผลักดันการปฏิรูปกระบวนการพิจารณาสิทธิการพำนักสำหรับชาวต่างชาติในสถานการณ์ที่ยากลำบาก

ความขัดแย้งและการถอนตัวจากการเมืองระดับชาติ

เนื่องจากความไม่มั่นคงของพรรค LPF หลังการลอบสังหารพิม ฟอร์ทูอิน คณะรัฐมนตรีชุดแรกของบัลเกนเนนเดอจึงมีอายุสั้น นาวินถูกจัดให้อยู่ในลำดับท้ายๆ ของบัญชีรายชื่อผู้สมัครรับเลือกตั้งในปี ค.ศ. 2003 เนื่องจากจุดยืนทางอนุรักษนิยมที่รุนแรง เช่น การสนับสนุนโทษประหารชีวิต ซึ่งสร้างความตกใจให้กับผู้คนจำนวนมากในเนเธอร์แลนด์

อย่างไรก็ตาม นาวินสามารถกลับเข้าสู่สภาผู้แทนราษฎรได้อีกครั้งด้วยคะแนนเสียงรายบุคคลที่สูงมาก นอกจากนั้น เขายังแสดงการสนับสนุนการรวมตัวกันระหว่างฟลานเดอร์สและเนเธอร์แลนด์อีกด้วย

ในปี ค.ศ. 2005 นาวินได้แยกตัวออกจากพรรค LPF เพื่อก่อตั้งพรรคการเมืองของตนเอง โดยมีแนวคิดใกล้เคียงกับพรรค Vlaams Belang ของเบลเยียม ซึ่งเป็นพรรคขวาจัด ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2006 เขาได้ก่อตั้ง พรรคเพื่อเนเธอร์แลนด์ (Party for the Netherlands) แต่พรรคนี้ได้รับคะแนนเสียงไม่ถึง 1% ในการเลือกตั้งทั่วไปปี ค.ศ. 2006 ส่งผลให้นาวินประกาศเกษียณจากการเมืองระดับชาติ

การเมืองระดับท้องถิ่น

ในการเลือกตั้งเทศบาลปี ค.ศ. 2006 นาวินประสบความสำเร็จในการนำพรรคใหม่ของเขาคว้าที่นั่ง 5 จาก 39 ที่นั่งในสภาเทศบาลเมืองโซเทอร์เมียร์ ซึ่งเป็นบ้านเกิดของเขา