ประวัติและที่มาของคำทักทาย Hello

Hello เป็นคำทักทายในภาษาอังกฤษที่ใช้กันอย่างแพร่หลายทั่วโลก โดยมีหลักฐานการบันทึกเป็นลายลักษณ์อักษรครั้งแรกในปี ค.ศ. 1826 คำนี้มีการพัฒนาการทางภาษาที่น่าสนใจ จากเดิมที่เป็นคำอุทานเพื่อเรียกความสนใจหรือแสดงความประหลาดใจ จนกลายเป็นคำทักทายมาตรฐานในชีวิตประจำวัน

การใช้งานในยุคแรกเริ่ม

คำว่า Hello ในการสะกดรูปแบบนี้ ปรากฏในสิ่งพิมพ์ของสหรัฐอเมริกาตั้งแต่ฉบับวันที่ 18 มกราคม ค.ศ. 1826 ในหนังสือพิมพ์ Norwich Courier ของเมืองนอริช รัฐคอนเนตทิคัต นอกจากนี้ยังปรากฏในหนังสือชื่อ The Sketches and Eccentricities of Col. David Crockett, of West Tennessee ในปี ค.ศ. 1833 ซึ่งต่อมาได้รับการตีพิมพ์ซ้ำใน The London Literary Gazette โดยในช่วงทศวรรษที่ 1860 คำนี้เริ่มถูกนำมาใช้ในวรรณกรรมอย่างกว้างขวางมากขึ้น

นิรุกติศาสตร์และที่มาของคำ

ตามข้อมูลจากพจนานุกรมภาษาอังกฤษออกซฟอร์ด (Oxford English Dictionary) คำว่า hello เป็นการเปลี่ยนแปลงรูปมาจากคำว่า hallo หรือ hollo ซึ่งมีรากศัพท์มาจากภาษาเยอรมันสูงโบราณ (Old High German) คำว่า halâ หรือ holâ ซึ่งเป็นคำสั่งเน้นย้ำของ halôn หรือ holôn ที่แปลว่า "ไปนำมา" (to fetch) โดยมักใช้ในการเรียกคนขับเรือข้ามฟาก

นอกจากนี้ยังมีความเชื่อมโยงกับการพัฒนาจากคำว่า holla ซึ่งมีต้นกำเนิดมาจากภาษาฝรั่งเศส holà (มีความหมายประมาณว่า "หยุดตรงนั้น!" โดยคำว่า là ในภาษาฝรั่งเศสแปลว่า "ที่นั่น") คำว่า Hello ยังมีคำที่เกี่ยวข้องหรือคำแปรผันอื่นๆ เช่น halloo, hallo, hollo, hullo และ hillo ซึ่งสามารถสะกดได้โดยใช้สระทั้งห้าตัว

ความสัมพันธ์กับภาษาเยอรมันิก

ในหลายภาษาในตระกูลเยอรมันิก เช่น ภาษาเยอรมัน, เดนมาร์ก, นอร์เวย์, ดัตช์ และอาฟริกานส์ คำว่า hallo มีความหมายตรงกับคำว่า hello ในภาษาอังกฤษ สำหรับภาษาดัตช์ มีหลักฐานการใช้คำนี้ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1797 ในจดหมายของ Willem Bilderdijk ที่เขียนถึงพี่สะใภ้เพื่อแสดงความประหลาดใจ

บทบาทของโทรศัพท์และการทำให้เป็นมาตรฐาน

ก่อนการกำเนิดของโทรศัพท์ การทักทายด้วยวาจามักระบุช่วงเวลาของวัน เช่น "อรุณสวัสดิ์" (good morning) แต่เมื่อโทรศัพท์เริ่มเชื่อมต่อผู้คนในเขตเวลาที่แตกต่างกัน การทักทายที่ไม่ระบุเวลาจึงได้รับความนิยมมากขึ้น

โทมัส เอดิสัน (Thomas Edison) ได้รับการยอมรับว่าเป็นผู้ทำให้คำว่า hullo กลายเป็นคำทักทายทางโทรศัพท์ที่แพร่หลาย โดยก่อนหน้านั้น hullo ถูกใช้เป็นคำอุทานแสดงความประหลาดใจ (เช่นที่ปรากฏในงานของ Charles Dickens ในปี ค.ศ. 1850) และ halloo ถูกใช้ตะโกนเรียกคนขับเรือข้ามฟาก

ในขณะที่ อเล็กซานเดอร์ เกรแฮม เบลล์ (Alexander Graham Bell) ผู้ประดิษฐ์โทรศัพท์ ใช้คำทักทายว่า "ahoy ahoy" ซึ่งเป็นคำศัพท์ที่ใช้ในเรือ แต่คำทักทายของเบลล์ไม่ได้รับความนิยมเท่ากับคำแนะนำของเอดิสัน เอดิสันได้เสนอให้ใช้คำว่า Hello! ในจดหมายวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 1877 ที่ส่งถึง T. B. A. David ประธานบริษัท Central District and Printing Telegraph Company ในเมืองพิตต์สเบิร์ก โดยระบุว่าคำว่า Hello สามารถได้ยินได้ชัดเจนในระยะ 10 ถึง 20 ฟุต

ผลกระทบทางสังคมและวัฒนธรรม

ป้ายชื่อครั้งแรกที่ระบุคำว่า Hello อาจเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1880 ในงานประชุมพนักงานรับสายโทรศัพท์ครั้งแรกที่น้ำตกไนแองการา และภายในปี ค.ศ. 1889 พนักงานรับสายโทรศัพท์ส่วนกลางเริ่มถูกเรียกว่า "hello-girls" เนื่องจากความเชื่อมโยงอย่างใกล้ชิดระหว่างคำทักทายนี้กับเทคโนโลยีโทรศัพท์