ประวัติศาสตร์ของเกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิช

ประวัติศาสตร์ของเกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิช (South Georgia and the South Sandwich Islands) เป็นประวัติศาสตร์ที่เกิดขึ้นในระยะเวลาไม่นานนัก เมื่อนักสำรวจชาวยุโรปค้นพบหมู่เกาะเหล่านี้ พบว่าไม่มีผู้อยู่อาศัยถาวร เนื่องจากสภาพอากาศที่รุนแรง ภูมิประเทศที่เป็นภูเขาสูงชัน และความห่างไกล ทำให้การตั้งถิ่นฐานเป็นไปได้ยาก กิจกรรมของมนุษย์ในพื้นที่นี้จึงจำกัดอยู่เพียงการล่าแมวน้ำ การล่าวาฬ รวมถึงการสำรวจและวิจัยทางวิทยาศาสตร์ ซึ่งถูกขัดจังหวะโดยเหตุการณ์สำคัญอย่างสงครามโลกครั้งที่สองและสงครามฟอล์กแลนด์

การค้นพบและการสำรวจในศตวรรษที่ 17 ถึง 19

เกาะเซาท์จอร์เจียซึ่งตั้งอยู่ทางใต้ของแนวบรรจบแอนตาร์กติก (Antarctic Convergence) เป็นดินแดนในเขตแอนตาร์กติกแห่งแรกที่ถูกค้นพบ โดยบันทึกระบุว่า อองตวน เดอ ลา โรช (Antoine de la Roché) พ่อค้าชาวอังกฤษเชื้อสายฝรั่งเศส ได้มาเยือนเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1675 ขณะเดินทางกลับจากเปรูไปยังบราซิล เรือของเขาถูกพัดออกนอกเส้นทางและได้จอดพักในอ่าวของเกาะที่ไม่รู้จักเป็นเวลา 14 วัน แม้ว่ารายงานการเดินทางของเขาจะสูญหายไป แต่ข้อมูลการค้นพบถูกเผยแพร่โดยกัปตันฟรานซิสโก เด เซกซัส อี โลเวรา (Francisco de Seixas y Lovera) นักเดินเรือชาวสเปนในปี ค.ศ. 1690 ทำให้แผนที่ในยุคนั้นเริ่มปรากฏชื่อ "เกาะโรเช่" (Roché Island) ซึ่งเชื่อกันว่าเป็นเกาะเซาท์จอร์เจีย

ในปี ค.ศ. 1700 เซอร์ เอ็ดมันด์ ฮัลลีย์ (Sir Edmund Halley) ได้ทำการค้นพบทางวิทยาศาสตร์ที่สำคัญในเขตเศรษฐกิจจำเพาะของเกาะเซาท์จอร์เจีย โดยเขาเป็นผู้ค้นพบและอธิบายลักษณะของแนวบรรจบแอนตาร์กติก ซึ่งเป็นบริเวณที่กระแสน้ำอุ่นจากเขตร้อนมาบรรจบกับกระแสน้ำเย็นจากขั้วโลกใต้

ต่อมาในปี ค.ศ. 1756 เรือสเปนชื่อ León ภายใต้การนำของกัปตันเกรกอริโอ เฆเรซ (Gregorio Jerez) ได้พบเห็นเกาะนี้และตั้งชื่อว่า "ซาน เปโดร" (San Pedro) อย่างไรก็ตาม การมาเยือนในช่วงแรกเหล่านี้ไม่ได้นำไปสู่การอ้างสิทธิ์ในอธิปไตยเหนือดินแดน โดยเฉพาะสเปนที่ไม่ได้อ้างสิทธิ์เหนือเกาะเซาท์จอร์เจีย ซึ่งแตกต่างจากกรณีของหมู่เกาะฟอล์กแลนด์

การเข้าครอบครองโดยสหราชอาณาจักร

การขึ้นฝั่ง การสำรวจ และการจัดทำแผนที่ครั้งแรกของเกาะเซาท์จอร์เจียเกิดขึ้นโดย กัปตันเจมส์ คุก (Captain James Cook) ในวันที่ 17 มกราคม ค.ศ. 1775 โดยเขาได้ประกาศเข้าครอบครองดินแดนในนามของสหราชอาณาจักร และเปลี่ยนชื่อเกาะเป็น "เกาะจอร์เจีย" (Isle of Georgia) เพื่อเป็นเกียรติแก่พระเจ้าจอร์จที่ 3 ปัจจุบันวันที่ 17 มกราคมของทุกปีจึงถูกเฉลิมฉลองเป็น "วันครอบครองดินแดน" (Possession Day) ซึ่งเป็นวันหยุดราชการของเกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิช

ยุคแห่งการล่าสัตว์เชิงพาณิชย์

ในช่วงปลายศตวรรษที่ 18 ถึงศตวรรษที่ 19 เกาะเซาท์จอร์เจียกลายเป็นศูนย์กลางของนักล่าแมวน้ำชาวอังกฤษและชาวอเมริกัน ซึ่งบางส่วนอาศัยอยู่บนเกาะเป็นเวลานานและมีการพักแรมในช่วงฤดูหนาว การล่าแมวน้ำขน (Fur seals) เริ่มต้นขึ้นในปี ค.ศ. 1786 โดยเรือ Lord Hawkesbury และต่อมาได้ขยายตัวเป็นการล่าแมวน้ำช้าง (Elephant seals) เพื่อนำน้ำมันไปใช้ในเชิงพาณิชย์

อย่างไรก็ตาม การล่าสัตว์ในยุคนี้ดำเนินไปอย่างไม่ยั่งยืน ส่งผลให้ประชากรแมวน้ำขนลดลงจนเกือบสูญพันธุ์ กิจกรรมการล่าแมวน้ำบนเกาะเซาท์จอร์เจียมีช่วงที่รุ่งเรืองสูงสุดสามระลอก คือในช่วงปี ค.ศ. 1786–1802, 1814–1823 และ 1869–1913 ตามลำดับ

การสำรวจทางวิทยาศาสตร์

นอกจากการล่าสัตว์แล้ว เกาะเซาท์จอร์เจียยังเป็นพื้นที่สำคัญสำหรับการวิจัยทางวิทยาศาสตร์ การสำรวจทางบกครั้งแรกเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1882–1883 โดยคณะสำรวจปีขั้วโลกของเยอรมนี (German Polar Year expedition) ที่อ่าวโมลท์เค (Moltke Harbour) นอกจากนี้ คณะกรรมการดิสคัฟเวอรี (Discovery Committee) ได้ทำการสำรวจสมุทรศาสตร์อย่างกว้างขวางระหว่างปี ค.ศ. 1925 ถึง 1951 ซึ่งให้ข้อมูลทางวิทยาศาสตร์จำนวนมหาศาลเกี่ยวกับระบบนิเวศและกระแสน้ำในมหาสมุทรใต้