วอเตอร์โปโลยางใน กีฬาวอเตอร์โปโลรูปแบบประยุกต์

วอเตอร์โปโลยางใน (Inner Tube Water Polo หรือ ITWP) เป็นรูปแบบหนึ่งของกีฬาวอเตอร์โปโลที่ได้รับการดัดแปลง โดยมีข้อแตกต่างสำคัญคือ ผู้เล่นทุกคนจะต้องลอยตัวอยู่บนห่วงยาง (Inflatable inner tubes) ในขณะที่ทำการแข่งขัน

ลักษณะเด่นของกีฬา

การใช้ห่วงยางช่วยให้ผู้เล่นไม่ต้องออกแรงในการพยุงตัวหรือว่ายน้ำตลอดเวลาเหมือนในวอเตอร์โปโลแบบดั้งเดิม ส่งผลให้ผู้เล่นใช้พลังงานน้อยลงและลดการปะทะทางร่างกายที่รุนแรง สิ่งนี้ทำให้วอเตอร์โปโลยางในเป็นกีฬาที่เข้าถึงได้ง่ายขึ้นสำหรับผู้เล่นทั่วไปที่ไม่ได้ผ่านการฝึกซ้อมทางร่างกายอย่างหนักหน่วงแบบนักกีฬามืออาชีพ

ปัจจุบันกีฬานี้ได้รับความนิยมอย่างแพร่หลายในระดับมหาวิทยาลัย รวมถึงมีการจัดตั้งลีกสันทนาการสำหรับผู้ใหญ่ในบางพื้นที่

บทบาทของผู้รักษาประตู

กฎกติกาสำหรับตำแหน่งผู้รักษาประตูอาจมีความแตกต่างกันไปตามข้อกำหนดของแต่ละลีกที่จัดการแข่งขัน ซึ่งสามารถแบ่งออกเป็นรูปแบบหลักได้ดังนี้:

• แบบห้ามใช้ห่วงยาง: ในบางลีก ผู้รักษาประตูเป็นผู้เล่นเพียงคนเดียวที่ไม่อนุญาตให้ใช้ห่วงยาง โดยต้องใช้วิธีการพยุงตัว (Tread water) หรือยืนในบริเวณน้ำตื้น
• แบบใช้ห่วงยางปกติ: ผู้รักษาประตูสามารถใช้ห่วงยางได้เช่นเดียวกับผู้เล่นตำแหน่งอื่น
• แบบใช้ห่วงยางดัดแปลง: บางลีกกำหนดให้ผู้รักษาประตูใช้ห่วงยางที่มีลักษณะพิเศษ เช่น การปล่อยลมออกบางส่วนเพื่อให้ตัวต่ำลง หรือการพับห่วงยางครึ่งหนึ่งแล้วนั่งทับ เพื่อลดความคล่องตัวแต่เพิ่มประสิทธิภาพในการป้องกันประตู

ประวัติความเป็นมา

กีฬาวอเตอร์โปโลยางในถูกคิดค้นขึ้นในปี ค.ศ. 1969 โดย แกรี โคลเบิร์ก (Gary Colberg) ซึ่งในขณะนั้นดำรงตำแหน่งรองผู้อำนวยการฝ่ายกีฬาภายในและสโมสรกีฬาของมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เดวิส (UC Davis)