← กลับไปยังบทความทั้งหมด

Investment Company Act of 1940 กฎหมายควบคุมกองทุนรวมในสหรัฐฯ

สรุปใจความสำคัญ

  • Investment Company Act of 1940 เป็นกฎหมายหลักที่กำกับดูแลกองทุนรวม (Mutual Funds) และกองทุนปิด (Closed-end Funds) ในสหรัฐอเมริกา
  • กฎหมายฉบับนี้มุ่งเน้นการป้องกันความขัดแย้งทางผลประโยชน์และการบังคับให้เปิดเผยข้อมูลสำคัญเพื่อคุ้มครองนักลงทุน
  • แบ่งบริษัทลงทุนเป็น 3 ประเภท: Face-amount certificate companies, Unit investment trusts และ Management companies

Investment Company Act of 1940 (หรือที่เรียกกันสั้นๆ ว่า '40 Act) เป็นกฎหมายของสภาคองเกรสแห่งสหรัฐอเมริกาที่ทำหน้าที่กำกับดูแลกองทุนเพื่อการลงทุน โดยกฎหมายฉบับนี้ถูกประกาศใช้เมื่อวันที่ 22 สิงหาคม ค.ศ. 1940 และถูกบันทึกไว้ใน 15 U.S.C. §§ 80a-1–80a-64

Great Seal of the United States
ตราประทับแห่งสหรัฐอเมริกา (Great Seal of the United States)

ประวัติความเป็นมา

หลังจากที่กองทุนรวม (Mutual Fund) ถูกก่อตั้งขึ้นในปี 1924 นักลงทุนจำนวนมากได้ให้ความสนใจและลงทุนในเครื่องมือทางการเงินนี้อย่างหนัก จนกระทั่งเกิดเหตุการณ์ตลาดหุ้นตกต่ำครั้งใหญ่ (Wall Street crash) ในปี 1929 ตามมาด้วยภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ (Great Depression) ซึ่งนำไปสู่การที่สภาคองเกรสต้องตรากฎหมาย Securities Act of 1933 และ Securities Exchange Act of 1934 เพื่อแก้ไขวิกฤตดังกล่าว

ในปี 1935 สภาคองเกรสได้ขอให้ SEC (สำนักงานคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ของสหรัฐฯ) รายงานผลการศึกษาเกี่ยวกับอุตสาหกรรมนี้ ซึ่งนำไปสู่การจัดทำ Investment Trust Study ระหว่างปี 1938 ถึง 1940 กฎหมายฉบับนี้เป็นผลมาจากความร่วมมือและการประนีประนอมระหว่าง SEC และผู้ประกอบการในอุตสาหกรรม โดยมี David Schenker หัวหน้าแผนก Investment Company Division ของ SEC เป็นหนึ่งในผู้ร่างกฎหมาย

ขอบเขตและวัตถุประสงค์

วัตถุประสงค์หลักของกฎหมายฉบับนี้คือ "เพื่อบรรเทาและกำจัดเงื่อนไขที่ส่งผลเสียต่อผลประโยชน์สาธารณะและผลประโยชน์ของนักลงทุน" โดยเน้นไปที่การควบคุมความขัดแย้งทางผลประโยชน์ (Conflicts of Interest) ในบริษัทลงทุนและตลาดหลักทรัพย์

กฎหมายฉบับนี้มุ่งเน้นการคุ้มครองสาธารณชนผ่านการบังคับให้มีการเปิดเผยข้อมูลสำคัญ (Material Details) เกี่ยวกับบริษัทลงทุนแต่ละแห่ง และมีการจำกัดกิจกรรมบางอย่างของกองทุนรวม เช่น การขายชอร์ต (Short Selling) อย่างไรก็ตาม กฎหมายไม่ได้ให้อำนาจ SEC ในการตัดสินใจแทนบริษัทลงทุนในเรื่องการตัดสินใจลงทุนจริง แต่กำหนดให้บริษัทต้องเปิดเผยข้อมูลสุขภาพทางการเงินของตนเองต่อสาธารณะ

เขตอำนาจและการยกเว้น

กฎหมาย Investment Company Act ใช้กับบริษัทลงทุนทุกแห่ง แต่มีการยกเว้นให้บริษัทบางประเภท เช่น กองทุนเฮดจ์ฟันด์ (Hedge Funds) ซึ่งมักจะได้รับยกเว้นภายใต้มาตรา 3(c)(1) และ 3(c)(7) ของกฎหมาย

ประเภทของบริษัทลงทุน

กฎหมายฉบับนี้แบ่งประเภทของบริษัทลงทุนที่ต้องถูกกำกับดูแลออกเป็น 3 ประเภทหลัก ดังนี้:

  • Face-amount certificate company: บริษัทที่ออกใบรับรองจำนวนเงินหน้าบัตรแบบผ่อนชำระ
  • Unit investment trust: ทรัสต์เพื่อการลงทุนแบบหน่วย ซึ่งจัดตั้งขึ้นภายใต้สัญญา trust indenture หรือสัญญาที่คล้ายคลึงกัน โดยไม่มีคณะกรรมการบริษัท และออกเฉพาะหลักทรัพย์ที่ไถ่ถอนได้
  • Management company: บริษัทจัดการลงทุน ซึ่งเป็นประเภทที่รู้จักกันดีที่สุดคือ กองทุนรวม (Mutual Fund)

คำถามที่พบบ่อย

Investment Company Act of 1940 คืออะไร?

เป็นกฎหมายของสหรัฐอเมริกาที่กำกับดูแลกองทุนเพื่อการลงทุน เพื่อป้องกันการฉ้อโกงและให้มั่นใจว่าว่าผู้จัดการกองทุนมีหน้าที่ดูแลผลประโยชน์ของนักลงทุน

กองทุนเฮดจ์ฟันด์ (Hedge Funds) อยู่ภายใต้กฎหมายฉบับนี้หรือไม่?

กองทุนเฮดจ์ฟันด์ส่วนใหญ่มักจะได้รับยกเว้นจากการกำกับดูแลภายใต้มาตรา 3(c)(1) และ 3(c)(7) ของกฎหมายฉบับนี้

SEC มีอำนาจตัดสินใจเรื่องการลงทุนของกองทุนรวมหรือไม่?

ไม่ กฎหมายฉบับนี้ไม่ได้ให้อำนาจ SEC ในการตัดสินใจหรือกำกับดูแลการตัดสินใจลงทุนรายตัวของบริษัทลงทุน แต่เน้นที่การเปิดเผยข้อมูลและความโปร่งใส