แจ็ค แมคกูแกน นักเคลื่อนไหวเพื่อแรงงานและสังคมนิยมในไอร์แลนด์เหนือ

แจ็ค แมคกูแกน (Jack Macgougan) (21 สิงหาคม 1913 – 12 ธันวาคม 1998) เป็นนักเคลื่อนไหวทางด้านแรงงาน สังคมนิยม และสาธารณรัฐนิยมไอร์แลนด์ในเมืองเบลฟาสต์ ไอร์แลนด์เหนือ โดยเขาได้ดำรงตำแหน่งประธานสภาสหภาพแรงงานไอร์แลนด์ (Irish Congress of Trade Unions) ซึ่งเป็นบทบาทสำคัญในการขับเคลื่อนเคลื่อนไหวทางสังคมและแรงงานในภูมิภาคนี้

การเริ่มต้นในเส้นทางสังคมนิยมและสหภาพแรงงาน

แมคกูแกนเกิดในครอบครัวโปรเตสแตนต์ในเบลฟาสต์ และเริ่มเข้าสู่เส้นทางของนักสหภาพแรงงานตั้งแต่อายุยังน้อย ในปี 1935 เขาได้รับเลือกให้เป็นเลขาธิการของพรรคสังคมนิยมแห่งไอร์แลนด์เหนือ (Socialist Party of Northern Ireland) ซึ่งเป็นพรรคที่แยกตัวออกมาจากพรรคแรงงานอิสระ (Independent Labour Party) และมีความเชื่อมโยงกับพรรคแรงงานไอร์แลนด์เหนือ (NILP)

การเคลื่อนไหวต่อต้านจักรวรรดินิยมและสงครามกลางเมืองสเปน

ในปี 1934 แมคกูแกนร่วมกับวิกเตอร์ ฮัลลีย์, แจ็ค ไวท์ และนักสหภาพแรงงานและนักสังคมนิยมคนอื่นๆ เข้าร่วมการประชุมที่เมืองแอธโลนเพื่อก่อตั้ง "สภาสาธารณรัฐนิยม" (Republican Congress) ซึ่งเป็นกลุ่มที่แยกตัวออกมาจากกองทัพสาธารณรัฐไอร์แลนด์ (IRA) โดยเน้นแนวทางต่อต้านจักรวรรดินิยม

นอกจากนี้ ตั้งแต่ปี 1936 เขายังได้ทำงานร่วมกับเบ็ตตี้ ซินแคลร์ และวินิเฟรด คาร์นีย์ ในการจัดหาความช่วยเหลือให้แก่สาธารณรัฐสเปนในช่วงสงครามกลางเมืองสเปนเพื่อต่อต้านฟรังโก

บทบาททางการเมืองและการบริหารสหภาพแรงงาน

แมคกูแกนลงสมัครรับเลือกตั้งทั่วไปในไอร์แลนด์เหนือปี 1938 ในเขตเบลฟาสต์ โอลด์พาร์ค โดยได้รับคะแนนเสียงร้อยละ 40.8 ซึ่งเป็นอันดับสอง

ในปี 1945 เขาได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้จัดระเบียบภูมิภาคไอร์แลนด์ของสหภาพแรงงานช่างตัดเสื้อและคนงานเครื่องนุ่งห่มแห่งชาติ (National Union of Tailors and Garment Workers - NUTGW)

การเปลี่ยนแปลงทางอุดมการณ์และตำแหน่งสำคัญ

แมคกูแกนดำรงตำแหน่งประธานพรรคแรงงานไอร์แลนด์เหนือ (NILP) ในปี 1945–1946 แต่ต่อมาเขาเริ่มไม่พอใจกับจุดยืนของพรรคที่เอนเอียงไปทางสหภาพนิยม (Unionist) มากขึ้น เขาจึงร่วมกับฮัลลีย์และแฮร์รี่ ไดมอนด์ สนับสนุนการก่อตั้งพรรคแรงงานไอร์แลนด์ในไอร์แลนด์เหนือ

ในปี 1949 เขาได้รับเลือกให้เป็นสมาชิกสภาเมืองเบลฟาสต์ และต่อมาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งทั่วไปในปี 1950 และ 1953 แต่ไม่ประสบความสำเร็จ โดยเฉพาะในการเลือกตั้งปี 1950 ที่เขาถูกนักบวชโจมตีว่าเป็นคอมมิวนิสต์

ความสำเร็จในระดับสากลและบั้นปลายชีวิต

ในปี 1958 เขาได้รับเลือกเป็นประธานสภาสหภาพแรงงานไอร์แลนด์ (Irish Trades Union Congress) และในปี 1965 เขากลายเป็นประธานขององค์กรที่เกิดจากการควบรวมกันระหว่างสภาสหภาพแรงงานไอร์แลนด์และสภาสหภาพแรงงานไอร์แลนด์ (Congress of Irish Unions) กลายเป็น สภาสหภาพแรงงานไอร์แลนด์ (Irish Congress of Trade Unions)

ในปี 1969 เขาได้ดำรงตำแหน่งเลขาธิการทั่วไปของ NUTGW ทั่วสหราชอาณาจักร และยังได้ทำงานในสภาทั่วไปของสภาสหภาพแรงงานบริติช (British Trades Union Congress)

ในด้านการรำลึกถึงประวัติศาสตร์ เขาเป็นสมาชิกของคณะกรรมการรำลึก 1798 ในเบลฟาสต์ และได้กล่าวสุนทรพจน์ต่อหน้าฝูงชนกว่า 30,000 คนในสวนสาธารณะคอร์ริแกน โดยเน้นย้ำถึงความเชื่อมโยงระหว่างการต่อสู้ของชาวไอร์แลนด์กับพลังประชาธิปไตยในประเทศอื่นๆ ทั่วโลก

แมคกูแกนเกษียณอายุและย้ายไปอยู่ที่เมืองมิลตัน คีนส์ ประเทศอังกฤษ และเสียชีวิตเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม 1998