เจมส์ ฮินด์ โจรเรียกค่าไถ่และวีรบุรุษฝ่ายรอยัลลิสต์

เจมส์ ฮินด์ (James Hind) หรือบางแหล่งระบุว่า จอห์น ฮินด์ (John Hind) (ล้างบาปปี ค.ศ. 1616 – เสียชีวิตปี ค.ศ. 1652) เป็นโจรเรียกค่าไถ่ (Highwayman) และผู้ปลุกระดมฝ่ายรอยัลลิสต์ (Royalist) ในช่วงสงครามกลางเมืองอังกฤษ (English Civil War) ในศตวรรษที่ 17

ประวัติและการมีส่วนร่วมในสงคราม

ฮินด์เกิดที่เมืองชิปปิง นอร์ตัน (Chipping Norton) ในมณฑลออกซฟอร์ดเชียร์ เขาได้เข้าร่วมการต่อสู้ในสงครามกลางเมืองอังกฤษโดยสนับสนุนฝ่ายรอยัลลิสต์ ซึ่งจงรักภักดีต่อสถาบันกษัตริย์ มีรายงานบางแหล่งระบุว่าเขาได้มีส่วนช่วยในการหลบหนีของพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 หลังจากความพ่ายแพ้ในยุทธการที่วูสเตอร์ (Battle of Worcester)

การเป็นโจรเรียกค่าไถ่และตำนานพื้นบ้าน

ภายหลังสิ้นสุดสงคราม ฮินด์ได้ผันตัวมาเป็นโจรเรียกค่าไถ่ โดยมุ่งเป้าโจมตีกลุ่มกองกำลังของเครือจักรภพ (Commonwealth forces) เรื่องราวการปล้นของเขา ทั้งที่เป็นความจริงและที่ถูกแต่งเติม ได้ถูกตีพิมพ์ในแผ่นพับจำนวนมาก ส่งผลให้เขากลายเป็นวีรบุรุษพื้นบ้านของฝ่ายรอยัลลิสต์ในลักษณะที่คล้ายกับตำนานของโรบิน ฮู้ด

วีรกรรมที่โดดเด่นของฮินด์ ได้แก่:

• การปล้น จอห์น แบรดชอว์ (John Bradshaw) ประธานศาลสูงที่ดำเนินการพิจารณาคดีประหารชีวิตพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1
• การปฏิเสธที่จะปล้นกลุ่มคาวาเลียร์ (Cavaliers) หรือฝ่ายสนับสนุนกษัตริย์ และยังได้มอบเงินให้แก่ชาวรอยัลลิสต์ที่ยากจน

อย่างไรก็ตาม ความพยายามในการปล้น โอลิเวอร์ ครอมเวลล์ (Oliver Cromwell) ของเขากับคู่หูที่ชื่อ โทมัส อัลเลน (Thomas Allen) ประสบความล้มเหลว และส่งผลให้อัลเลนถูกจับกุมในครั้งนั้น

การถูกจับกุมและการประหารชีวิต

ในที่สุด ฮินด์ถูกจับกุมในช่วงสมัยการปกครองของลอร์ดโปรเทคเตอร์ (Protectorate) หลังจากหนึ่งในผู้ร่วมขบวนการหักหลังและเปิดเผยที่ซ่อนของเขาต่อทางการ

เนื่องจากความจงรักภักดีต่อสถาบันกษัตริย์ที่เขาแสดงออกอย่างชัดเจน ฮินด์จึงไม่ได้ถูกตั้งข้อหาเพียงแค่การปล้นทรัพย์ แต่ถูกตั้งข้อหา กบฏ (Treason) เขาถูกตัดสินประหารชีวิตด้วยวิธีการแขวนคอ ตัดศีรษะ และคว้านท้อง (Hanged, drawn and quartered) ในปี ค.ศ. 1652 ที่เมืองวูสเตอร์

มรดกทางวรรณกรรม

เรื่องราวของเจมส์ ฮินด์ ได้รับความสนใจอย่างมากในยุคนั้น โดยมีการเขียนชีวประวัติชื่อ The English Gusman โดย จอร์จ ฟิดจ์ (George Fidge) ตีพิมพ์ในลอนดอนเมื่อปี ค.ศ. 1652 รวมถึงแผ่นพับอีกกว่า 16 ฉบับที่บรรยายถึงวีรกรรมของเขา