สนามกีฬาจาวาฮาร์ลาล เนห์รู (เจนไน)

สนามกีฬาจาวาฮาร์ลาล เนห์รู (Jawaharlal Nehru Stadium) เป็นสนามกีฬาเอนกประสงค์ขนาดใหญ่ ตั้งอยู่ในเมืองเจนไน รัฐทมิฬนาดู ประเทศอินเดีย โดยตั้งอยู่ที่ถนนไซเดนแฮมส์ (Sydenhams Road) ในย่านพาร์คทาวน์ (Park Town) ใกล้กับสถานีรถไฟชานเมืองเจนไนเซ็นทรัล มีความจุผู้ชมสูงสุด 40,000 ที่นั่ง

ประวัติและการพัฒนา

สนามกีฬาแห่งนี้เดิมถูกสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1946 ในชื่อ สนามกีฬาคอร์ปอเรชัน (Corporation Stadium) โดยใช้พื้นที่บางส่วนของสวนสาธารณะพีเพิลส์พาร์ค (People's Park) ในใจกลางเมืองมัทราส (ชื่อเดิมของเจนไน) ในช่วงแรกสนามมีความจุ 20,000 ที่นั่ง ประกอบด้วยสนามคริกเก็ต 6 สนาม พร้อมสนามฮอกกี้และฟุตบอลขนาบข้าง ล้อมรอบด้วยลู่วิ่งกรีฑากว้าง 30 ฟุต (9.1 เมตร)

ในช่วงปี ค.ศ. 1956 ถึง 1965 สนามกีฬาแห่งนี้เคยเป็นสถานที่จัดการแข่งขันคริกเก็ตระดับเทสต์แมตช์ (Test Cricket) ถึง 9 นัด รวมถึงเหตุการณ์สำคัญในปี ค.ศ. 1962 ที่ทีมชาติอินเดียสามารถเอาชนะทีมชาติอังกฤษในแมตช์สุดท้ายของซีรีส์ ทำให้อินเดียคว้าชัยชนะในซีรีส์คริกเก็ตครั้งแรกเหนืออังกฤษได้สำเร็จ

ต่อมาในช่วงต้นทศวรรษ 1990 นายซี. อาร์. วิศวนาธาน เลขาธิการสมาคมฟุตบอลทมิฬนาดูในขณะนั้น ได้เสนอแผนการปรับปรุงสนามกีฬาต่ออดีตมุขมนตรีรัฐทมิฬนาดู นางจายลลิตา เพื่อเปลี่ยนสนามกีฬาคอร์ปอเรชันให้เป็นสถานกีฬาสมัยใหม่ การปรับปรุงครั้งใหญ่เกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1992 โดยใช้เวลาดำเนินการ 234 วัน ด้วยงบประมาณ 440 ล้านรูปี (ประมาณ 4.6 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) และได้ขยายความจุเป็น 40,000 ที่นั่ง พร้อมเปลี่ยนชื่อเป็น สนามกีฬาจาวาฮาร์ลาล เนห์รู เพื่อเป็นเกียรติแก่ นายกรัฐมนตรีคนแรกของอินเดีย

หลังจากนั้น สนามกีฬาแห่งนี้ได้เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันฟุตบอลเนห์รูคัพ (Nehru Cup) ในช่วงเดือนมกราคม-กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1993 และการแข่งขันฟุตบอลในกีฬาเซาท์เอเชียนเกมส์ (South Asian Games) ปี ค.ศ. 1995 รวมถึงการแข่งขันฟุตบอลระดับนานาชาติอื่น ๆ ในช่วงปลายทศวรรษ 1990

ในปี ค.ศ. 1995 ได้มีการสร้างอาคารกีฬาในร่ม (Indoor Stadium) เพิ่มเติมด้วยงบประมาณ 200 ล้านรูปี (ประมาณ 2.1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) โดยมีความจุ 8,000 ที่นั่ง ซึ่งต่อมาในปี ค.ศ. 1998 ได้ใช้เป็นสถานที่จัดการแข่งขันวอลเลย์บอลเวิลด์กรังด์ปรีซ์ (World Volleyball Grand Prix)

รัฐบาลรัฐทมิฬนาดูได้ดำเนินการปรับปรุงสนามกีฬาอีกครั้งในช่วงปี ค.ศ. 2012-2013 ด้วยงบประมาณรวมกว่า 298 ล้านรูปี เพื่อติดตั้งลู่วิ่งกรีฑาสังเคราะห์ใหม่ ปูหญ้าสนามฟุตบอลใหม่ ติดตั้งไฟส่องสว่าง (Floodlights) และสร้างที่พักนักกีฬา รวมถึงสร้างสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับการวอร์มอัพทางทิศเหนือของสนามกีฬา และมีการปรับปรุงครั้งล่าสุดในปี ค.ศ. 2023 เพื่อเตรียมความพร้อมสำหรับการแข่งขันกีฬาเยาวชนเคโลอินเดีย (Khelo India Youth Games) ครั้งที่ 5 ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2024

สิ่งอำนวยความสะดวก

สนามกีฬาประกอบด้วยสนามฟุตบอลหญ้าธรรมชาติ ล้อมรอบด้วยลู่วิ่งกรีฑาสังเคราะห์ 8 เลน ระยะทาง 400 เมตร ความจุ 40,000 ที่นั่ง สำหรับอาคารกีฬาในร่มความจุ 8,000 ที่นั่ง มีสิ่งอำนวยความสะดวกที่หลากหลาย ได้แก่:

• สนามบาสเกตบอลคอนกรีต 2 สนาม
• สนามวอลเลย์บอลชายหาด 2 สนาม และสนามวอลเลย์บอลดินเหนียว 3 สนาม
• สนามทุ่มบอล (Throw ball) 1 สนาม
• ลานโรลเลอร์สเกต (Roller rink)
• สนามแฮนด์บอล 1 สนาม
• ห้องสำหรับกีฬาฟันดาบ และสังเวียนมวย
• สนามกบัดดี้ (Kabaddi)
• พื้นที่สำหรับกีฬายูโด, ยกน้ำหนัก, เทเบิลเทนนิส, หมากรุก และหมากฮอส
• ศูนย์ฟิตเนสและห้องประชุม

นอกจากนี้ อาคารกีฬาในร่มยังสามารถปรับเปลี่ยนรูปแบบเพื่อใช้จัดงานเลี้ยงหรืองานคอนเสิร์ตได้อีกด้วย

การใช้งานในปัจจุบัน

ปัจจุบันสนามกีฬาแห่งนี้เป็นสนามเหย้าหลักของทีมฟุตบอลรัฐทมิฬนาดู ทั้งทีมชายและทีมหญิง รวมถึงสโมสรฟุตบอลเชนไนยิน (Chennaiyin FC) ในลีกอินเดียนซูเปอร์ลีก (Indian Super League) และสโมสรเซทู (Sethu FC) ในลีกหญิงอินเดีย (Indian Women's League) นอกจากนี้ อาคารกีฬาในร่มยังเป็นสนามเหย้าของทีมทมิฬ ธาไลวัส (Tamil Thalaivas) ในการแข่งขันโปรกบัดดี้ลีก (Pro Kabaddi League)

สถิติที่น่าสนใจ

ในปี ค.ศ. 1956 มีการสร้างสถิติการทำคะแนนร่วมกัน (Partnership) สำหรับวิกเก็ตแรกระหว่าง วินู มังคัด (Vinoo Mankad) และ ปังกาจ รอย (Pankaj Roy) โดยทำได้ถึง 413 รัน ในการแข่งขันกับทีมชาตินิวซีแลนด์ ซึ่งเป็นสถิติสูงสุดอันดับสองของโลกจนถึงปัจจุบัน และเคยเป็นสถิติสูงสุดของโลกจนถึงปี ค.ศ. 2008