โยฮันน์ มาร์บาค นักปฏิรูปศาสนาลูเทอแรนและนักโต้แย้งทางเทววิทยา

โยฮันน์ มาร์บาค (Johann Marbach; 14 เมษายน 1521 – 17 มีนาคม 1581) เป็นนักปฏิรูปศาสนาลูเทอแรนและนักโต้แย้งทางเทววิทยาชาวเยอรมัน ผู้มีบทบาทสำคัญในการสร้างความเข้มแข็งให้กับหลักความเชื่อแบบลูเทอแรนในเมืองสตราสบูร์ก ท่ามกลางความขัดแย้งระหว่างกลุ่มลูเทอแรนและกลุ่มกัลแวนิสต์

ประวัติและการศึกษา

มาร์บาคเกิดที่เมืองลินเดา (Lindau) ในแคว้นบาวาเรีย เขาเริ่มต้นการศึกษาระดับสูงที่เมืองสตราสบูร์กในปี 1536 ก่อนจะย้ายไปศึกษาต่อที่วิทเทนแบร์ก (Wittenberg) ในอีกสามปีต่อมา ซึ่งที่นั่นเขาได้มีโอกาสพักอาศัยอยู่ในบ้านหลังเดียวกับ มาร์ติน ลูเธอร์ และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอกในปี 1543

หลังจากดำรงตำแหน่งชั่วคราวที่เมืองเยนา (Jena) และอิสนี (Isny) มาร์บาคได้ตอบรับคำเชิญให้กลับมาทำงานที่สตราสบูร์กในปี 1545 โดยเขามีบทบาทสำคัญหลายประการในช่วงปี 1545 ถึง 1558 ดังนี้:

• ดำรงตำแหน่งศิษยาภิบาลแห่งโบสถ์เซนต์นิโคลัส (Church of St. Nicholas) ตั้งแต่ปี 1545
• เป็นแคนนอน (Canon) แห่งโบสถ์เซนต์โธมัส (St. Thomas') ตั้งแต่ปี 1546
• ดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ในปี 1549
• เป็นประธานสภาศาสนจักร (Church Convocation) ตั้งแต่ปี 1551

นอกจากนี้ ในปี 1551 เขายังได้รับแต่งตั้งให้เป็นทูตจากสตราสบูร์กเพื่อเข้าร่วมการประชุมสภาแห่งเทรนต์ (Council of Trent)

ความขัดแย้งทางเทววิทยาและการผลักดันลูเทอแรนนิสม์

ในช่วงแรก มาร์บาคมีความสัมพันธ์ที่ดีกับ มาร์ติน บูเซอร์ (Martin Bucer) ผู้นำศาสนจักรในสตราสบูร์ก และยังคงติดต่อสื่อสารกันอย่างสม่ำเสมอหลังจากบูเซอร์ย้ายไปอังกฤษในปี 1549 อย่างไรก็ตาม มาร์บาคเริ่มพัฒนาแนวคิดลูเทอแรนที่เคร่งครัดและเด็ดขาดมากขึ้น ซึ่งแตกต่างจากแนวทางของนักปฏิรูปคนอื่นๆ ในสตราสบูร์กที่พยายามประนีประนอม

มาร์บาคกลายเป็นผู้นำในการต่อต้านอิทธิพลของกลุ่มสวิส กลุ่มกัลแวนิสต์ และกลุ่มที่พยายามสร้างเอกภาพทางศาสนา (Unionists) ในสตราสบูร์ก ผลลัพธ์ของความขัดแย้งนี้ปรากฏชัดใน Strasbourg Kirchenordnung ปี 1598 ซึ่งเป็นผลงานหลักที่มาร์บาคมีส่วนร่วมในการร่าง

การเผชิญหน้ากับกลุ่มกัลแวนิสต์และกลุ่มอื่นๆ

ตั้งแต่ปี 1553 มาร์บาคได้เริ่มวิพากษ์วิจารณ์ ฌอง การ์นิเยร์ (Jean Garnier) ศิษยาภิบาลของกลุ่มผู้ลี้ภัยชาวฝรั่งเศสที่เป็นกัลแวนิสต์ เนื่องจากความเห็นที่ไม่ตรงกันในเรื่องหลักคำสอนเกี่ยวกับพิธีมหาสนิท (Eucharist) ส่งผลให้การ์นิเยร์ต้องออกจากสตราสบูร์กในปี 1555 ในปีเดียวกัน ปีเตอร์ มาร์ทีร์ (Peter Martyr) ครูในโรงเรียนระดับสูงก็ต้องย้ายไปซูริกเพื่อหลีกเลี่ยงการถูกบังคับให้ประกาศจุดยืนในเรื่องเดียวกัน

ความขัดแย้งรุนแรงขึ้นในปี 1560 เมื่อมาร์บาคตีพิมพ์งานเขียนของ ทีเลมันน์ เฮสฮูเซน (Tilemann Hesshusen) ซึ่งมีเนื้อหาวิพากษ์วิจารณ์เจ้าผู้ครองรัฐเฟรเดอริกที่ 3 (Frederick III) และเหล่านักเทววิทยาในสตราสบูร์กอย่างรุนแรง นำไปสู่การปะทะทางความคิดกับ เจอโรม แซนชี (Jerome Zanchi) โดยมีประเด็นหลักคือ:

• หลักคำสอนเรื่องพิธีมหาสนิท (Eucharist)
• หลักความสถิตอยู่ทุกหนแห่ง (Ubiquity)
• หลักความพากเพียรของผู้ที่ถูกเลือก (Perseverance of the elect) และการกำหนดชะตาชีวิต (Predestination)

นอกจากนี้ มาร์บาคยังต่อสู้กับกลุ่มชเวงค์เฟลเดียน (Schwenkfeldians) และกลุ่มอนาแบปทิสต์ (Anabaptists) พร้อมทั้งนำคำสอนพื้นฐาน (Catechism) ของลูเทอแรนมาใช้ในปี 1554

บทบาทในช่วงปลายชีวิตและมรดกทางศาสนา

มาร์บาคได้นำการสารภาพบาปส่วนตัวกลับมาใช้ในโบสถ์เซนต์นิโคลัส และคงไว้ซึ่งพิธีรับศีลกำลัง (Confirmation) ในขณะที่โบสถ์อื่นๆ ในสตราสบูร์กเริ่มละทิ้งพิธีนี้

เขามีบทบาทสำคัญในการผลักดันให้เกิดการยอมรับ สูตรแห่งความสอดคล้อง (Formula of Concord) และโน้มน้าวให้นักเทววิทยาในสตราสบูร์กลงนามในสูตรเซอร์บสท์ (Zerbst Formula) ในปี 1571 แม้ว่าสภาเมืองจะคัดค้านการยอมรับสูตรแห่งความสอดคล้องอย่างเป็นทางการก็ตาม

ในปี 1576 มาร์บาคได้ช่วยเหลือ หลุยส์ที่ 6 (Louis VI) ในการฟื้นฟูศาสนาลูเทอแรนในรัฐพาลาทิเนต (Palatinate) หลังจากสิ้นพระชนม์ของเฟรเดอริกที่ 3 ก่อนที่เขาจะเสียชีวิตที่เมืองสตราสบูร์กในปี 1581