จอห์น เบดฟอร์ด เลโน กวีและนักต่อสู้เพื่อสิทธิแรงงานชาวอังกฤษ

จอห์น เบดฟอร์ด เลโน (John Bedford Leno; 29 มิถุนายน 1826 – 31 ตุลาคม 1894) เป็นนักเคลื่อนไหวทางการเมืองในกลุ่มชาร์ทิสต์ (Chartist) นักคิดหัวก้าวหน้า กวี และช่างพิมพ์ ผู้มีบทบาทสำคัญในการเป็น "สะพาน" เชื่อมโยงระหว่างขบวนการชาร์ทิสต์กับขบวนการแรงงาน (Labour movements) ในยุคแรก รวมถึงเป็นตัวกลางระหว่างชนชั้นแรงงานและชนชั้นปกครองในอังกฤษ

เลโนอุทิศตนในการรณรงค์เพื่อให้สิทธิในการเลือกตั้งแก่ชายและหญิงสามัญชนทุกคน โดยขับเคลื่อนด้วยความเชื่อในเรื่อง "ความยุติธรรมและเสรีภาพสำหรับมวลมนุษยชาติ" เขาเป็นบุคคลสำคัญใน Reform League ซึ่งเป็นองค์กรที่รณรงค์ให้เกิดพระราชบัญญัติการปฏิรูปปี 1867 (Reform Act 1867) จนได้รับฉายาว่า "เบิร์นส์แห่งแรงงาน" (Burns of Labour) และ "กวีของคนยากไร้" เนื่องจากบทเพลงและบทกวีทางการเมืองของเขาถูกตีพิมพ์ในสิ่งพิมพ์ราคาถูก (penny publications) และแพร่หลายอย่างมากในหมู่คนงานทั้งในอังกฤษ ยุโรป และอเมริกา

ชีวิตช่วงต้นและการศึกษา

จอห์น เบดฟอร์ด เลโน เกิดเมื่อวันที่ 29 มิถุนายน 1826 ที่เมืองอักซ์บริดจ์ (Uxbridge) มิดเดิลเซ็กซ์ ประเทศอังกฤษ เป็นบุตรคนโตของจอห์น เลโน และฟีบี เบดฟอร์ด แม้จะไม่ได้รับการศึกษาสูง แต่เขาได้รับความรู้เบื้องต้นในการอ่านจากมารดา ซึ่งเป็นรากฐานสำคัญที่ทำให้เขารักการเรียนรู้

ในช่วงวัยเด็ก เลโนต้องเผชิญกับอุปสรรคหลายประการ เขาเคยถูกไล่ออกจากโรงเรียนเตรียมความพร้อมเมื่ออายุ 8 ปี ซึ่งเขาเชื่อว่าเกิดจากการกลั่นแกล้งของเพื่อนร่วมชั้นที่มีฐานะดีกว่า ต่อมาเขาได้ทำงานเป็นเด็กทำความสะอาดและเด็กส่งของในโรงเรียนแห่งเดิม รวมถึงทำงานกับช่างทำดอกไม้ไฟ และเป็นบุรุษไปรษณีย์ในชนบทภายใต้การดูแลของนายไปรษณีย์เมืองอักซ์บริดจ์ ซึ่งเป็นช่างพิมพ์และเจ้าของร้านเครื่องเขียนด้วย

ประสบการณ์การเป็นบุรุษไปรษณีย์ทำให้เขาได้พัฒนาทักษะการอ่านออกเสียงให้ชาวบ้านที่อ่านหนังสือไม่ออก ซึ่งทำให้เขาค้นพบความสามารถในการสื่อสารที่สามารถสร้างความประทับใจและอารมณ์ร่วมให้กับผู้ฟังได้ ต่อมาเขาได้เข้าเป็นเด็กฝึกงานช่างพิมพ์ แม้จะเริ่มต้นด้วยความยากลำบากเนื่องจากพื้นฐานการศึกษาที่ไม่สมบูรณ์ แต่ด้วยความพยายามและการสนับสนุนจากนายจ้างชื่อนายคิงส์เบอรี (Mr. Kingsbury) ทำให้เขาสามารถพัฒนาทักษะจนกลายเป็นหัวหน้าสำนักงานในที่สุด

ความสนใจด้านศิลปะและการละคร

เลโนมีความหลงใหลในการละครและการร้องเพลง เขาเคยร่วมกับเพื่อนอีกสามคนจัดแสดงละครสมัครเล่นเรื่อง Roundheads and Cavaliers เพื่อระดมทุนช่วยเหลือคณะละครที่กำลังประสบปัญหาทางการเงิน ซึ่งการแสดงครั้งนั้นประสบความสำเร็จอย่างสูงจนสามารถช่วยให้คณะละครรอดพ้นจากการล้มละลายได้

นอกจากนี้ ความสนใจในด้านกวีนิพนธ์ของเขาเริ่มต้นขึ้นเมื่อเขาได้อ่านหนังสือ Lives of The Poets ของซามูเอล จอห์นสัน (Samuel Johnson) ซึ่งทำให้เขาตัดสินใจที่จะเป็นกวีและใช้ศิลปะในการถ่ายทอดเรื่องราวของชนชั้นแรงงาน

บทบาททางการเมืองและงานเขียน

เลโนเข้าสู่เส้นทางการเมืองผ่านการทำความรู้จักกับเฟรด ฟาร์เรล (Fred Farrell) สมาชิกกลุ่มชาร์ทิสต์ ซึ่งทำให้เขาได้รู้จักกับหนังสือพิมพ์และสิ่งพิมพ์หัวก้าวหน้าหลายฉบับ เช่น The Examiner, Star และ New Moral World จนในที่สุดเขาก็เข้าร่วมกับกลุ่มชาร์ทิสต์และก่อตั้งสาขาในเมืองอักซ์บริดจ์ โดยทำหน้าที่เป็นเลขานุการสาขาและจัดจำหน่ายสิ่งพิมพ์ของกลุ่ม

ในฐานะช่างพิมพ์และบรรณาธิการ เลโนได้เป็นเจ้าของและเขียนบทความให้กับหนังสือพิมพ์และวารสารแนวเสรีนิยมและหัวก้าวหน้า เขาใช้ทักษะการพิมพ์ในการผลิตใบปลิวโฆษณาการชุมนุมและการประท้วงเพื่อการปฏิรูปในลอนดอน ผลงานที่มีชื่อเสียงระดับนานาชาติของเขาคือเพลง 'The Song of the Spade' ซึ่งสะท้อนถึงชีวิตและคุณค่าของแรงงาน