โจเซฟ อาร์. ฮอว์ลีย์ รัฐบุรุษและนายพลแห่งคอนเนตทิคัต

โจเซฟ รอสเวลล์ ฮอว์ลีย์ (Joseph Roswell Hawley; 31 ตุลาคม ค.ศ. 1826 – 18 มีนาคม ค.ศ. 1905) เป็นบุคคลสำคัญในประวัติศาสตร์การเมืองและการทหารของสหรัฐอเมริกา โดยดำรงตำแหน่งผู้ว่าการรัฐคอนเนตทิคัตคนที่ 42 เป็นนักการเมืองสังกัดพรรครีพับลิกันและพรรคฟรีโซล (Free Soil Party) รวมถึงเป็นนายพลในสงครามกลางเมืองอเมริกา นอกจากนี้เขายังมีบทบาทโดดเด่นในฐานะนักหนังสือพิมพ์และบรรณาธิการหนังสือพิมพ์ โดยเคยดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสหรัฐฯ สองสมัย และสมาชิกวุฒิสภาสหรัฐฯ ถึงสี่สมัย

ชีวิตช่วงต้นและการเริ่มต้นอาชีพ

ฮอว์ลีย์เกิดที่เมืองสจวร์ตสวิลล์ ใกล้กับลอรินเบิร์ก รัฐนอร์ทแคโรไลนา โดยเป็นทายาทสายตรงของโจเซฟ ฮอว์ลีย์ ผู้เข้ามาตั้งถิ่นฐานในอเมริกาเป็นคนแรกของตระกูล บิดาของเขาเป็นศิษยาภิบาลคริสตจักรแบปทิสต์ชาวคอนเนตทิคัต ซึ่งต่อมาได้ย้ายครอบครัวกลับไปยังรัฐคอนเนตทิคัตในปี ค.ศ. 1837

ด้านการศึกษา ฮอว์ลีย์สำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยแฮมิลตัน (Hamilton College) ในรัฐนิวยอร์ก เมื่อปี ค.ศ. 1847 และได้รับอนุญาตให้ประกอบวิชาชีพกฎหมายในปี ค.ศ. 1850 โดยเขาได้ใช้เวลาหกปีในการปฏิบัติหน้าที่ทนายความในเมืองฮาร์ตฟอร์ด รัฐคอนเนตทิคัต

ด้วยจุดยืนที่ต่อต้านการมีทาสอย่างรุนแรง ฮอว์ลีย์จึงเข้าร่วมกับพรรคฟรีโซล (Free Soil Party) และมีบทบาทสำคัญในฐานะตัวแทนในการเสนอชื่อ จอห์น พาร์กเกอร์ เฮล ให้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีในปี ค.ศ. 1852 ต่อมาเขาได้ดำรงตำแหน่งประธานคณะกรรมการพรรคประจำรัฐและเป็นบรรณาธิการหนังสือพิมพ์ Charter Oak ของพรรค นอกจากนี้ ในปี ค.ศ. 1856 เขายังเป็นกำลังหลักในการจัดตั้งพรรครีพับลิกันในรัฐคอนเนตทิคัต และกลายเป็นบรรณาธิการของ Hartford Evening Press ซึ่งเป็นหนังสือพิมพ์สายรีพับลิกันที่ก่อตั้งขึ้นใหม่ในปี ค.ศ. 1857

บทบาทในสงครามกลางเมืองอเมริกา

ในช่วงสงครามกลางเมืองอเมริกา ฮอว์ลีย์สร้างผลงานโดดเด่นในกองทัพสหรัฐฯ โดยเลื่อนยศจากร้อยเอกขึ้นสู่ยศนายพลเมเจอร์ (Brevet Major General) ของกองกำลังอาสาสมัคร เขาเริ่มปฏิบัติหน้าที่ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1861 โดยช่วยจัดตั้งกองร้อยทหารราบ และเข้าร่วมการรบครั้งแรกในยุทธการที่บูลรันครั้งที่หนึ่ง (First Battle of Bull Run) ในเดือนกรกฎาคม ซึ่งได้รับคำชมเชยจากนายพลเอราสมุส ดี. คีย์ส ผู้บังคับบัญชากองพล

ต่อมาเขาได้ช่วยพันเอกอัลเฟรด เอช. เทอร์รี จัดตั้งกรมทหารราบที่ 7 แห่งคอนเนตทิคัต (7th Connecticut Infantry) โดยดำรงตำแหน่งพันโท และมีส่วนร่วมในปฏิบัติการที่พอร์ตโรยัล (Port Royal Expedition) ในเดือนพฤศจิกายน รวมถึงการล้อมป้อมพูลัสกี (Fort Pulaski) จนสามารถยึดป้อมได้สำเร็จในเดือนเมษายน ค.ศ. 1862 เมื่อพันเอกเทอร์รีได้รับการเลื่อนตำแหน่ง ฮอว์ลีย์จึงก้าวขึ้นเป็นผู้บังคับการกรมทหารราบที่ 7 และนำทหารเข้าร่วมการรบที่เกาะเจมส์ (James Island) และโพโคทาลิโก (Pocotaligo)

ในปี ค.ศ. 1863 ฮอว์ลีย์มีส่วนร่วมในปฏิบัติการที่รัฐฟลอริดา และการพยายามยึดเมืองชาร์ลสตัน รัฐเซาท์แคโรไลนา รวมถึงการโจมตีป้อมวากเนอร์ (Fort Wagner) ในเดือนกันยายน นอกจากนี้ เขายังเป็นผู้ผลักดันให้นำปืนไรเฟิลแบบบรรจุท้าย Spencer ซึ่งเป็นอาวุธยิงเร็วมาใช้ในกรมทหารของเขา

ในปี ค.ศ. 1864 ฮอว์ลีย์นำกองพลเข้าร่วมในยุทธการที่โอลัสตี (Battle of Olustee) ในรัฐฟลอริดา ก่อนจะถูกย้ายไปแนวหน้าในรัฐเวอร์จิเนียภายใต้การนำของนายพลเทอร์รี โดยมีส่วนร่วมในการรบที่ดรูว์รีส์บลัฟฟ์ (Drewry's Bluff) และการล้อมเมืองปีเตอร์สเบิร์ก (Siege of Petersburg) ซึ่งทำให้เขาได้รับการเลื่อนยศเป็นนายพลจัตวา (Brigadier General) ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1864

ในช่วงปลายสงคราม ฮอว์ลีย์ดำรงตำแหน่งเสนาธิการของกองพลที่ 10 (X Corps) ในรัฐนอร์ทแคโรไลนา และมีส่วนร่วมในการยึดเมืองวิลมิงตัน (Wilmington) ก่อนจะดำรงตำแหน่งเสนาธิการของภาคเวอร์จิเนีย (Department of Virginia) จนกระทั่งกลับสู่รัฐคอนเนตทิคัตในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1865 เขาได้รับยศนายพลเมเจอร์กิตติมศักดิ์ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1865 และปลดประจำการในวันที่ 15 มกราคม ค.ศ. 1866

ชีวิตหลังสงครามและการเมือง

หลังสิ้นสุดสงคราม ฮอว์ลีย์ได้รับเลือกให้เป็นผู้ว่าการรัฐคอนเนตทิคัตตั้งแต่เดือนเมษายน ค.ศ. 1866 ถึงเมษายน ค.ศ. 1867 แม้จะพ่ายแพ้ในการเลือกตั้งปี ค.ศ. 1867 แต่เขาก็หันมาสร้างอิทธิพลผ่านสื่อ โดยการซื้อหนังสือพิมพ์ Hartford Courant และรวมเข้ากับ Press ทำให้กลายเป็นหนังสือพิมพ์ที่มีอิทธิพลมากที่สุดในรัฐคอนเนตทิคัตและเป็นกระบอกเสียงสำคัญของพรรครีพับลิกันในภูมิภาค