จอร์ช บาร์ด อดีตแคตเชอร์ MLB และโค้ชทีมลอสแอนเจลิส ดอดเจอร์ส

จอร์ช บาร์ด (Joshua David Bard เกิดวันที่ 30 มีนาคม ค.ศ. 1978) เป็นอดีตนักเบสบอลอาชีพชาวอเมริกัน ผู้เล่นในตำแหน่งแคตเชอร์ (Catcher) ในลีกเมเจอร์ลีกเบสบอล (MLB) ระหว่างปี ค.ศ. 2002 ถึง 2011 ปัจจุบันเขาดำรงตำแหน่งโค้ชดูแลผู้เล่นสำรอง (Bullpen Coach) ให้กับทีมลอสแอนเจลิส ดอดเจอร์ส

ชีวิตช่วงต้นและการเล่นระดับสมัครเล่น

บาร์ดเกิดที่เมืองอิธากา รัฐนิวยอร์ก และเข้าศึกษาที่โรงเรียนมัธยมเชอร์รีครีก ในเมืองกรีนวูดวิลเลจ รัฐโคโลราโด โดยเขาสามารถพาทีมคว้าแชมป์ระดับรัฐได้สองปีซ้อนในปี 1995 และ 1996 แม้จะถูกทีมมินนิโซตา ทวินส์ ดราฟต์ตัวในรอบที่ 35 ของปี 1996 แต่เขาตัดสินใจเข้าศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยเท็กซัสเทค (Texas Tech University)

ในขณะที่เล่นให้กับทีมเรดไรเดอร์ส (Red Raiders) ของมหาวิทยาลัยเท็กซัสเทค บาร์ดได้รับเลือกให้เป็น All-American ถึงสามครั้ง โดยทำสถิติเฉลี่ยการตี (Batting Average) .366 หวดโฮมรันได้ 43 ครั้ง และทำ 232 RBI ตลอดสามฤดูกาล นอกจากนี้เขายังได้รับรางวัลผู้เล่นหน้าใหม่ยอดเยี่ยมของคอนเฟอเรนซ์ Big 12 ในปี 1997 และรางวัลผู้เล่นทรงคุณค่า (MVP) ในการแข่งขันคอนเฟอเรนซ์ทัวร์นาเมนต์ปี 1998 อีกทั้งยังเป็นตัวแทนทีมชาติสหรัฐอเมริกาในการแข่งขัน World Junior Baseball Championship ปี 1996 และ Intercontinental Cup ปี 1997

เส้นทางอาชีพในเมเจอร์ลีกเบสบอล

การเริ่มต้นและทีมคลีฟแลนด์ อินเดียนส์

บาร์ดถูกดราฟต์โดยทีมโคโลราโด ร็อกกีส์ ในรอบที่ 3 ของปี 1999 และเริ่มไต่เต้าผ่านลีกไมเนอร์ โดยเล่นให้กับทีม Salem Avalanche และ Colorado Springs Sky Sox ก่อนจะถูกเทรดไปยังทีมคลีฟแลนด์ อินเดียนส์ เมื่อวันที่ 2 มิถุนายน ค.ศ. 2001

เขาเปิดตัวใน MLB ครั้งแรกกับทีมคลีฟแลนด์ อินเดียนส์ เมื่อวันที่ 23 สิงหาคม ค.ศ. 2002 ในเกมที่พบกับทีมซีแอตเทิล แมริเนอร์ส ซึ่งบาร์ดสร้างประวัติศาสตร์ด้วยการตีวอล์กออฟโฮมรัน (Walk-off Home Run) ในเกมเปิดตัว ทำให้เขากลายเป็นผู้เล่นคนที่สองในประวัติศาสตร์ MLB ที่ทำได้ (ต่อจากบิลลี พาร์กเกอร์ ในปี 1971)

การย้ายทีมและช่วงพีคกับซานดิเอโก พาดเรส

หลังจากเล่นกับคลีฟแลนด์ บาร์ดได้ย้ายไปร่วมทีมบอสตัน เรดซ็อกซ์ ในปี 2006 ซึ่งเขามีหน้าที่หลักในการรับลูกจากทิม เวกฟิลด์ พิชเชอร์ที่ขว้างลูกนัคเคิลบอล (Knuckleball) อย่างไรก็ตาม เขาประสบปัญหาในการรับลูกประเภทนี้จนถูกเทรดไปยังทีมซานดิเอโก พาดเรส ในวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 2006

ที่ซานดิเอโก พาดเรส บาร์ดทำผลงานได้อย่างโดดเด่นในฐานะตัวสำรองของไมค์ ปิอัซซา โดยทำสถิติเฉลี่ยการตีสูงถึง .338 ในช่วงที่เหลือของฤดูกาล 2006 และในปี 2007 เขาได้ก้าวขึ้นมาเป็นแคตเชอร์ตัวจริงของทีม โดยลงเล่นมากที่สุดในอาชีพถึง 118 เกม และทำสถิติเฉลี่ยการตี .285 พร้อมโฮมรัน 5 ครั้ง และ 51 RBI

ช่วงปลายอาชีพการเล่น

บาร์ดค้าแข้งกับทีมต่างๆ อีกหลายทีม ได้แก่ วอชิงตัน เนชันแนลส์ (2009) และซีแอตเทิล แมริเนอร์ส (2010–2011) ก่อนจะรีไทร์จากการเป็นผู้เล่น

บทบาทโค้ชกับลอสแอนเจลิส ดอดเจอร์ส

หลังสิ้นสุดอาชีพผู้เล่น บาร์ดผันตัวเข้าสู่สายงานโค้ช โดยเข้าร่วมกับทีมลอสแอนเจลิส ดอดเจอร์ส ในตำแหน่งโค้ชดูแลผู้เล่นสำรอง (Bullpen Coach) ซึ่งเขามีส่วนร่วมในความสำเร็จของทีม โดยเป็นหนึ่งในทีมงานสตาฟฟ์โค้ชที่คว้าแชมป์เวิลด์ซีรีส์ (World Series) ได้ถึง 3 สมัย (ปี 2020, 2024 และ 2025)