ผู้พิพากษาแห่งเชสเตอร์ ประวัติศาสตร์ตุลาการของมณฑลเชสเตอร์

ผู้พิพากษาแห่งเชสเตอร์ คือผู้มีอำนาจสูงสุดทางตุลาการสำหรับมณฑลพาลาทีนแห่งเชสเตอร์ (County Palatine of Chester) โดยดำรงตำแหน่งนี้ตั้งแต่การก่อตั้งมณฑลจนกระทั่งมีการยกเลิกศาลเซสชันใหญ่ (Great Sessions) ในเวลส์และระบบตุลาการพาลาทีนในปี ค.ศ. 1830

อำนาจหน้าที่และขอบเขตการปกครอง

ภายในมณฑลพาลาทีน ซึ่งครอบคลุมพื้นที่เชเชียร์ (Cheshire), เมืองเชสเตอร์ (City of Chester) และฟลินต์เชียร์ (Flintshire) ผู้พิพากษาแห่งเชสเตอร์มีอำนาจทางตุลาการเทียบเท่ากับศาล Common Pleas และศาล King's Bench ในอังกฤษ

ในช่วงที่มีการปรับโครงสร้างทางกฎหมายของเวลส์และเขตชายแดนภายใต้พระเจ้าเฮนรีที่ 8 แม้ว่าอำนาจของเอิร์ลแห่งเชสเตอร์ (ซึ่งก็คือเจ้าชายแห่งเวลส์) ในมณฑลพาลาทีนจะลดลง แต่อำนาจของผู้พิพากษาแห่งเชสเตอร์กลับเพิ่มขึ้น ในปี ค.ศ. 1542 ได้มีการจัดตั้งศาลเซสชันใหญ่ (Great Sessions) ในเวลส์ โดยแบ่งประเทศออกเป็น 4 วงจร (circuits) ซึ่งแต่ละวงจรประกอบด้วย 3 มณฑล โดยมณฑลเดนบีเชียร์ (Denbighshire), ฟลินต์เชียร์ (Flintshire) และมอนต์โกเมอรีเชียร์ (Montgomeryshire) ถูกจัดให้อยู่ในวงจรเชสเตอร์ ซึ่งมีผู้พิพากษาแห่งเชสเตอร์เป็นประธาน

การเปลี่ยนแปลงในสมัยพระนางเจ้าเอลิซาเบธที่ 1

ในรัชสมัยของพระนางเจ้าเอลิซาเบธที่ 1 ได้มีการเพิ่มผู้พิพากษาคนที่สองในแต่ละวงจรของเวลส์ ทำให้หลังจากนั้น ผู้พิพากษาอาวุโสและผู้พิพากษาผู้น้อยมักถูกเรียกว่า ผู้พิพากษาหัวหน้าแห่งเชสเตอร์ (Chief Justice of Chester) และ ผู้พิพากษาผู้น้อยแห่งเชสเตอร์ (Second or Puisne Justice of Chester) ตามลำดับ

บทบาททางการเมืองและการยกเลิกตำแหน่ง

เนื่องจากผู้พิพากษาแห่งเชสเตอร์สามารถประกอบวิชาชีพเนติบัณฑิตในศาลอังกฤษหรือดำรงตำแหน่งในรัฐสภาได้ ตำแหน่งผู้พิพากษาหัวหน้าจึงมักถูกใช้เป็นรูปแบบหนึ่งของการอุปถัมภ์โดยรัฐบาลเพื่อมอบให้แก่ทนายความที่มีความทะเยอทะยาน

ตำแหน่งผู้พิพากษาหัวหน้าและผู้พิพากษาผู้น้อยถูกยกเลิกในปี ค.ศ. 1830 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการปฏิรูปที่นำเวลส์เข้าสู่เขตอำนาจศาลของศาลที่เวสต์มินสเตอร์ (Westminster)

รายนามผู้พิพากษาแห่งเชสเตอร์ที่สำคัญ