โคสโซ เอลูล ประติมากรผู้ผสานศิลปะคานาอันและนามธรรม

โคสโซ เอลูล (ค.ศ. 1920–1995) เป็นประติมากรชาวอิสราเอลที่มีชื่อเสียง ผู้ซึ่งสร้างสรรค์ผลงานที่โดดเด่นด้วยการผสมผสานระหว่างอิทธิพลของศิลปะแบบ "คานาอัน" (Canaanite) และลัทธินามธรรมของกลุ่ม Ofakim Hadashim (New Horizons) ผลงานของเขาไม่เพียงแต่สะท้อนถึงอัตลักษณ์ทางวัฒนธรรม แต่ยังแสดงถึงการแสวงหาทางศิลปะในระดับสากล

ประวัติและการศึกษา

โคสโซ เอลูล เกิดที่เมืองมูรอม ประเทศรัสเซีย และได้ย้ายถิ่นฐานมายังปาเลสไตน์พร้อมกับครอบครัวในปี ค.ศ. 1924 ขณะมีอายุได้ 4 ปี เขาเริ่มต้นการศึกษาด้านศิลปะที่ Herzliya Hebrew Gymnasium ในเทลอาวีฟ และศึกษาต่อที่โรงเรียน Reali ในไฮฟา โดยมี ยิตซ์ฮัก เซอร์คิน (Yitzhak Sirkin) เป็นอาจารย์

ในปี ค.ศ. 1938 เขาได้เข้าศึกษาด้านประติมากรรมในสตูดิโอของ ยิตซ์ฮัก แดนซิกเกอร์ (Yitzhak Danziger) ในเทลอาวีฟ ก่อนจะเดินทางไปยังสหรัฐอเมริกาในปี ค.ศ. 1939 เพื่อเข้าศึกษาที่ Art Institute of Chicago จนถึงปี ค.ศ. 1943 และศึกษาต่อในนิวยอร์กและฟิลาเดลเฟีย

ชีวิตการทำงานและการอุทิศตน

ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เอลูลได้อาสาสมัครเข้าเป็นทหารในกองทัพเรือสหรัฐฯ เป็นเวลาสองปี เมื่อกลับมายังปาเลสไตน์ในปี ค.ศ. 1946 เขาได้ตั้งถิ่นฐานที่ Shfeya และในช่วงสงครามอาหรับ-อิสราเอล ปี ค.ศ. 1948 เขาได้พำนักอยู่ที่คิบบุตซ์ Ein Harod และทำหน้าที่เป็นหน่วยแพทย์ในสนามรบใกล้ภูเขา Gilboa

นอกเหนือจากการสร้างสรรค์ผลงานศิลปะ เอลูลยังเป็นครูสอนศิลปะที่คิบบุตซ์ Ein Harod เป็นเวลา 5 ปี และต่อมาได้สอนที่เมืองรามาตกันจนถึงปี ค.ศ. 1955 โดยมีลูกศิษย์ที่มีชื่อเสียงหลายคน เช่น Pinhas Ashat, Matanya Abramson และ Raffi Lavie

ความสำเร็จและผลงานโดดเด่น

เอลูลเข้าร่วมกลุ่มศิลปะ New Horizons ในปี ค.ศ. 1948 และได้รับ รางวัลดิเซนกอฟ (Dizengoff Prize) สาขาประติมากรรมในปี ค.ศ. 1951 จากผลงานชื่อ "Prisoner"

ในช่วงทศวรรษ 1950 และ 1960 เขาได้มีบทบาทสำคัญในงานสัมมนาประติมากรรมทั้งในอิสราเอลและระดับนานาชาติ เช่น ในเบอร์ลิน (1963) และมอนทรีออล (1964) นอกจากนี้ ในปี ค.ศ. 1962 เขาได้จัดงานสัมมนาประติมากรรมนานาชาติที่ Mitzpe Ramon ซึ่งสะท้อนถึงความสนใจของศิลปินที่มีต่อภูมิทัศน์ของอิสราเอล โดยเฉพาะพื้นที่ทะเลทราย

ช่วงปลายชีวิตในแคนาดา

ในปี ค.ศ. 1964 (หรือ 1969 ตามบางแหล่งข้อมูล) เอลูลได้ย้ายไปพำนักที่เมืองโตรอนโต ประเทศแคนาดา และอาศัยอยู่ที่นั่นจนกระทั่งเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1995 โดยในระหว่างที่พำนักในโตรอนโต เขาได้สร้างสรรค์ผลงานประติมากรรมติดตั้งไว้รอบเมืองมากกว่า 40 ชิ้น

เขาเสียชีวิตด้วยอาการหัวใจวายในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1995 ขณะมีอายุ 75 ปี ทิ้งไว้ซึ่งมรดกทางศิลปะที่ทรงคุณค่าและลูกๆ อีก 3 คน

สรุปประวัติการศึกษาและรางวัล