ลิลเลียน บรอนสัน นักแสดงสมทบผู้ทรงอิทธิพลแห่งยุคทองของฮอลลีวูด

ลิลเลียน รัมซีย์ บรอนสัน (Lillian Rumsey Bronson; 21 ตุลาคม 1902 – 2 สิงหาคม 1995) เป็นนักแสดงสมทบ (Character Actress) ชาวอเมริกันที่มีผลงานยาวนานและหลากหลาย โดยปรากฏตัวในภาพยนตร์มากกว่า 80 เรื่อง และรายการโทรทัศน์มากกว่า 100 รายการตลอดอาชีพการทำงานของเธอ

ประวัติช่วงต้นและการศึกษา

บรอนสันเกิดเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม 1902 ที่เมืองล็อกพอร์ต รัฐนิวยอร์ก เป็นบุตรสาวของนายและนาง อี. เค. บรอนสัน โดยเธอมีพี่สาวหนึ่งคน หลังจากจบการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมล็อกพอร์ต (Lockport High School) เธอได้เข้าศึกษาต่อที่โรงเรียนมิสไรต์แห่งบรินมอร์ (Miss Wright's School at Bryn Mawr) และเริ่มต้นการฝึกฝนด้านการแสดงที่มหาวิทยาลัยมิชิแกน (University of Michigan) จนสำเร็จการศึกษาในปี 1926 จากนั้นเธอได้ศึกษาต่อที่ American Laboratory Theatre ในนิวยอร์กเพื่อขัดเกลาทักษะการแสดงให้เชี่ยวชาญยิ่งขึ้น

เส้นทางอาชีพในวงการบันเทิง

การแสดงละครเวทีบรอดเวย์

ในปี 1928 บรอนสันเริ่มต้นการแสดงกับกลุ่ม Rockford Players และได้เปิดตัวบนเวทีบรอดเวย์ในปี 1930 ในบทพนักงานรับสายโทรศัพท์ (Exchange Operator) จากเรื่อง Five Star Final ของ Louis Weitzenkorn นอกจากนี้เธอยังมีผลงานละครเวทีที่น่าจดจำอีกหลายเรื่อง เช่น Lean Harvest (1931), Camille (1932) และ The Druid Circle (1947)

ผลงานภาพยนตร์และโทรทัศน์

บรอนสันก้าวเข้าสู่โลกภาพยนตร์ในปี 1943 โดยรับบทเป็น Mattie Dyer ในภาพยนตร์เรื่อง Happy Land และเริ่มเข้าสู่ยุคโทรทัศน์ในปี 1949 ผ่านรายการ The Philco Television Playhouse ในตอน "The Druid Circle" โดยรับบทเป็น Miss Dagnall

เธอเป็นที่รู้จักในฐานะนักแสดงสมทบที่สามารถปรับตัวเข้ากับบทบาทที่หลากหลาย โดยเฉพาะในซีรีส์ยอดนิยมอย่าง Perry Mason ซึ่งเธอปรากฏตัวถึง 4 ตอน ในบทบาทที่แตกต่างกัน ทั้งบท Clara Mayfield และบทผู้พิพากษาในหลายตอน นอกจากนี้เธอยังมีผลงานในซีรีส์คลาสสิกอย่าง Leave It To Beaver, The Donna Reed Show และ The Andy Griffith Show

ผลงานภาพยนตร์เรื่องสุดท้ายของเธอคือ Kisses for My President ในปี 1964 โดยรับบทเป็น Miss Currier หลังจากนั้นเธอเน้นการแสดงบทสมทบในซีรีส์โทรทัศน์จนถึงช่วงกลางทศวรรษ 1970 โดยเฉพาะในแนวเวสเทิร์น (Western) และเป็นที่จดจำอย่างมากในบทคุณย่าจากซีรีส์ Kings Row

การปรากฏตัวครั้งสุดท้ายบนหน้าจอโทรทัศน์ของเธอคือบท "คุณย่า นัสบอม" (Grandma Nussbaum) ซึ่งเป็นคุณย่าของตัวละครฟอนซี (Fonzie) ในซีรีส์ Happy Days ตอน "Fonzie Moves In" ซึ่งออกอากาศเมื่อวันที่ 9 กันยายน 1975

ทัศนคติในช่วงบั้นปลายชีวิต

ในช่วงปีหลัง ๆ ของอาชีพการแสดง บรอนสันมีจุดยืนที่ชัดเจนในการปฏิเสธบทบาทที่เธอมองว่าเป็นการลดทอนคุณค่าของมนุษย์ โดยเฉพาะบทที่นำเสนอภาพลักษณ์ของผู้สูงอายุในแง่ลบ เธอใช้เวลาว่างในการส่งเสริมทัศนคติเชิงบวกเกี่ยวกับผู้สูงอายุผ่านการบรรยายให้กลุ่มนักศึกษาในวิทยาลัยและโรงเรียนต่าง ๆ รวมถึงการเป็นอาสาสมัครในห้องสมุดสาธารณะ

การเสียชีวิตและมรดกทางศิลปะ

บรอนสันใช้ชีวิตช่วงสุดท้ายที่เมืองลากูนาบีช และเสียชีวิตลงที่โรงพยาบาลในเมืองซานคลีเมนต์ รัฐแคลิฟอร์เนีย เมื่อวันที่ 2 สิงหาคม 1995

ภาพวาดฝาผนัง "The Old Woman of the Freeway"

ในปี 1974 ศิลปินผู้สร้างสรรค์ภาพวาดฝาผนัง เคนต์ ทวิทเชลล์ (Kent Twitchell) ได้เลือกใช้ภาพถ่ายของบรอนสันเป็นต้นแบบสำหรับภาพวาดฝาผนังขนาดมหึมาชื่อ "The Old Woman of the Freeway" ซึ่งวาดไว้บนผนังตึกในย่านดาวน์ทาวน์ของลอสแอนเจลิส โดยตำแหน่งของภาพตั้งอยู่เหนือทางหลวงฮอลลีวูดฟรีเวย์ (Hollywood Freeway)

ภาพวาดนี้ผ่านประวัติศาสตร์การถูกละเลยและการทำลายหลายครั้ง ทั้งการถูกบดบังด้วยอาคารจอดรถ การถูกทาสีทับโดยบริษัทป้ายโฆษณาในปี 1986 และการถูกพ่นสีสเปรย์ (Graffiti) ในปี 1995 อย่างไรก็ตาม ในปี 2016 เคนต์ ทวิทเชลล์ ได้รับการอนุมัติจาก Los Angeles Valley College ให้วาดภาพนี้ขึ้นมาใหม่ โดยใช้งบประมาณ 180,000 ดอลลาร์ จากโครงการพันธบัตรก่อสร้างวิทยาลัยชุมชนที่ได้รับความเห็นชอบจากผู้มีสิทธิเลือกตั้ง

ผลงานที่คัดสรร