Lloyd Blankfein อดีต CEO ของ Goldman Sachs และบทบาทในวิกฤตการเงิน

Lloyd Craig Blankfein (เกิด 20 กันยายน 1954) เป็นมหาเศรษฐีนักธนาคารเพื่อการลงทุนชาวอเมริกัน ผู้ซึ่งดำรงตำแหน่งประธานอาวุโสของ Goldman Sachs ตั้งแต่ปี 2019 และเคยดำรงตำแหน่งประธานและประธานเจ้าหน้าที่บริหาร (CEO) ตั้งแต่ปี 2006 จนถึงสิ้นปี 2018

ประวัติส่วนตัวและการเริ่มต้นอาชีพ

Blankfein เกิดและเติบโตในนิวยอร์กซิตี้ ในครอบครัวชาวยิวที่มีรายได้น้อย เขาจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด (Harvard University) ทั้งในระดับปริญญาตรีด้านประวัติศาสตร์ และระดับปริญญาโทด้านกฎหมาย (J.D.)

เขาเริ่มต้นอาชีพด้วยการทำงานในสำนักงานกฎหมาย ก่อนจะเข้าร่วมกับ J. Aron & Co. ในปี 1982 ซึ่งเป็นบริษัทเทรดสินค้าโภคภัณฑ์ขนาดเล็กที่ถูก Goldman Sachs เข้าซื้อกิจการในเวลาต่อมา เขาไต่เต้าขึ้นมาเป็นผู้บริหารระดับสูง โดยได้รับมอบหมายให้ดูแลส่วนงานสกุลเงินและสินค้าโภคภัณฑ์ในช่วงปี 1994 ถึง 1997

เส้นทางสู่ตำแหน่ง CEO

หลังจากที่ Henry Paulson ได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังสหรัฐฯ ในปี 2006 Blankfein ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นประธานและ CEO ของ Goldman Sachs ในเดือนกรกฎาคม 2006

บทบาทในช่วงวิกฤตการเงินปี 2008

ทันทีที่เขาขึ้นเป็นผู้นำบริษัท ท่ามกลางวิกฤตการเงินปี 2008 Blankfein ต้องเผชิญกับความท้าทายครั้งใหญ่ บทบาทของเขาในการจัดการวิกฤตได้รับทั้งคำชมและคำวิจารณ์อย่างกว้างขวาง

เขามีส่วนสำคัญในการนำพา Goldman Sachs ให้กลายเป็นธนาคารเพื่อการลงทุนที่ใหญ่เป็นอันดับสองของสหรัฐฯ โดยใช้ประโยชน์จากอัตราดอกเบี้ยต่ำและนโยบายการเงินของรัฐบาลสหรัฐฯ ในช่วงที่คู่แข่งหลายรายล้มละลายหรือถูกควบรวมกิจการ

การเผชิญหน้ากับสภาคองเกรส

ในปี 2010 Blankfein ได้เข้าให้การต่อคณะกรรมการสอบสวนวิกฤตการเงิน (Financial Crisis Inquiry Commission) และวุฒิสภาสหรัฐฯ โดยเขายืนยันว่า Goldman Sachs ทำหน้าที่เป็นเพียง "ผู้สร้างตลาด" (Market Maker) และไม่มีพันธะทางศีลธรรมหรือกฎหมายในการแจ้งให้ลูกค้าทราบว่าบริษัทกำลังเดิมพันสวนทางกับผลิตภัณฑ์ที่ขายให้ลูกค้า

ความสำเร็จและรางวัล

Blankfein ได้รับการจัดอันดับให้เป็นหนึ่งในบุคคลที่มีอิทธิพลที่สุดในโลกโดยนิตยสาร Time และได้รับรางวัล Person of the Year จาก Financial Times ในปี 2009 นอกจากนี้ เขายังเป็นมหาเศรษฐีที่มีทรัพย์สินสุทธิประมาณ 1.1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (ข้อมูลปี 2015)